زخم‌هایی بر تن عمارت تخت درگاه قلی بیگ کرمان

بی مهری به بناهای تاریخی در کرمان اتفاق تازه‌ای نیست و هر چند وقت یک بار بنایی فراموش و یا به نابودی نزدیک می‌شود؛ این بارنوبت به عمارت "تخت درگاه قلی بیگ" رسیده که این روزها به ویرانه‌ای تبدیل و محل تجمع معتادان شده و در جای جای بنا ردی گذاشته‌اند؛ کندن کف پوش‌ها و نورپردازی‌ها و هر آنچه که می‌توانستند زخم‌های دیگری است که بر تن این بنای تاریخی زده‌اند و علی رغم چهره‌ی استوار ایستاده‌اش بر فراز کوه درونش را به نابودی کشاندند و برای التیام زخم‌هایش کمر همتی لازم است که گویا نیست و نمی‌خواهد این بناها حفظ شوند چرا که یک مسول میراث کرمان درباره‌ی این اتفاق گفته: که این مکان باید متولی داشته باشد و چون نداشته و نگهبانی هم نبوده به این وضعیت در آمده؛ مکانی که یکی از زیبایی‌های کرمان است و همیشه  مورد توجه گردشگران قرار داشته به طور کامل به حال خود رها شده و میراث فرهنگی که خود باید در حفظ این بناها بکوشد اکنون پس از ویرانی دنبال متولی می‌گردد! وقصه همیشگی بناهای تاریخی تکرار شده؛ و همین امیدها را برای بهبود زخم‌های بنا کم رنگ‌تر کرده. لازم به ذکر است عمارت "تخت درگاه قلی بیگ" بنایی است که بر بلندای بزرگ‌ترین جنگل دست کاشت ایران و در دل کوه و جنوب شرقی شهر کرمان ساخته شد.این مکان مقبره‌ی یکی از نوادگان بیرام بیگ به نام درگاه قلی‌بیگ از امرای اواخر دوره صفویه و رئیس ایل افشار در کرمان ‌است. استاد باستانی پاریزی درباره این بنا می‌نویسد: درگاه قلی بیگ در جوار باغ بیرم آباد در دل کوه ساختمان زیبایی به وجود آورد و در پایین کوه، نیز دریاچه‌ای ایجاد کرد و آب قریه‌ی سرآسیاب را با مجرایی که دردل سنگ کنده بود به پایین دریاچه رساند.