طهران زنی است…

«طهران» زنی است

گم کرده رویاهای خود را

در روزگارانِ گذشته

او سوگوار است

در سوگ گنجشکانِ بامش

رقصِ چناران، لاجوردی آسمانش

آن جویباران روانش!

+++++++++++

«طهران» زنی است

مغرور، تنها

بارِ گران، تاب و توانش را شکسته

بی یار و همدم!

از همرهان مدعی

بسیار خسته

نوشته شده در: دسته‌بندی نشده