ورزش، محیط زیست، و ترامپِ خطرناک

مطابق «دستور اخلاقی» (Code of Ethics) مندرج در فصل دوم منشور المپیک، هر عضور جنبش المپیک بایدخود را «از هرگونه تاثیر سیاسی و تجاری و هرگونه ملاحظه‌ی مذهبی و نژادی، و دیگر شکل‌های تبعیض دور نگه دارد». طبق ماده‌ی یک اساسنامه‌ی کمیته‌ی ملی المپیک جمهوری اسلامی ایران (مصوب ۱۹ تیر ۱۳۷۳) این کمیته «سازمانی است مستقل، غیرانتفاعی، دارای استقلال مالی و دور از هرگونه گرایش نژادی، مذهبی، سیاسی،…».  در بخش دیگری از منشور المپیک آمده است: «نقش کمیته‌ی جهانی المپیک، تشویق و پشتیبانی از تعهد مسوولانه نسبت به  مسایل محیط زیستی، برکشیدن توسعه‌ی پایدار در ورزش، و لزوم برگزاری مسابقه‌ها متناسب با این تعهد است…». با وجود آن که این منشور را کشورهای اروپایی و آمریکایی تنظیم کرده اند، اما سیاستمداران همین کشورها بوده اند که بدترین نمونه‌های آلودن ورزش به سیاست را در کارنامه دارند! رفتار احمقانه‌ی هیتلر و عصبانیت او از پیروزی جسی اونز، دونده‌ی سیاه‌پوست آمریکایی در  ... “ورزش، محیط زیست، و ترامپِ خطرناک”

ادامه ←

نوشته شده در: دسته‌بندی نشده