دلنوشته های تنهایی…

شاید راه اندازی فیس بوک و اینستاگرام و دیگر ابزارهای ارتباطی مجازی، باعث شد اینجا فراموش بشود، اما مدت هاست که به این جای دنج فکر می کنم تا دوباره برای دل خودم بنویسم. شلوغی های دنیای مجازی هم گاهی تحمل ناپذیریه، از نوع “بار هستی” میلان کوندرا….و “سبکی تحمل ناپذیر هستی”… حالا که آمده ام اینجا، حرف چندانی برای گفتن ندارم. فقط همین بود که گفتم. در میان هیاهوی زندگی اینروزهای ما ساکنان سیاره، دلم جای دنجی می خواهد مثل جهان نما. مثل خانه های کوچک و دلچسب حاجی آباد، اما نه….آنجا هم صدای غار و غور ماشین ها و هیاهوی “داشتن “ها،  آرامت نمی گذارد. اینروزها که هر جا می روی فقط صدای ” داشتن ها ” ی آدم هاست ، بدون اینکه از ” بودن ها” یشان خبری باشد. شاید کلبه ی مش صفر که راه ماشین رو ندارد هنوز بتواند آرامم کند…. برای همین دلم برای  ... “دلنوشته های تنهایی…”

ادامه ←

نوشته شده در: دسته‌بندی نشده

محیط‌بانان را دریابیم، گنجه را معرفی کنیم

گنجه‌ی پشتیبان زیستبوم یک خیریه‌ی محیط زیستی  مشارکت در کارهای نیک و راه‌اندازی موسسه‌های خیریه در ایران، تاریخی دراز و پربار دارد. نمونه‌های درخشانی از این گونه کارها را می‌توان در کمک به افراد نیازمند، از کار افتادگان، بیماران، و همچنین در مدرسه‌سازی، بیمارستان‌سازی، و جز این‌ها دید. پاره‌ای از نهادهای پدید‌آمده برای انجام این کارها، به سازمان‌های مردم‌نهاد بسیار موثر در فضای عمومی جامعه بدل شده اند. اما نبود سازمان‌های مردم‌نهاد خیریه برای کمک به امور مربوط به محیط زیست در کشور احساس می‌شود، گو این که در این مورد هم در سال‌های گذشته فعالیت‌های پراکنده‌ی گوناگونی انجام گرفته است. از حدود دو سال پیش، شماری از کنشگران محیط زیست تصمیم گرفتند که یک سازمان غیردولتی با هدف حمایت مالی از محیط‌بانان، جنگل‌بانان، قرقبانان، و دیگر اشخاص مدافع طبیعت کشور، همچنین برای حمایت از طرح‌های محیط زیستی تاسیس کنند و عنوان “گنجه‌ی پشتیبان زیستبوم” را برای آن برگزیدند. این  ... “محیط‌بانان را دریابیم، گنجه را معرفی کنیم”

ادامه ←

نوشته شده در: دسته‌بندی نشده

هوای آلوده به سیاست

عباس محمدی- خبرآنلاین نیازی به اعلام هشدار سازمان‌های عریض و طویل و هزینه‌بری مانند شرکت کنترل کیفیت هوا و سازمان هواشناسی نیست تا بدانیم که هوای تهران و چندین شهر بزرگ دیگر، و البته شهرهای کوچک‌تری مانند عسلویه، آغشته به سم‌های مرگ‌آور است؛ بدخوابی‌های شبانه، سنگینی سرهامان به هنگام برخاستن از خواب، خاکستری بودن آسمان، سوزش چشم و گلوهامان، سرفه‌ها و گرفتگی سینه‌ها، و شنیدن خبر مرگ‌های ناگهانی یا بستری شدن‌ دوستان و آشنایان… گویای همه چیز است. در این میان که ما بیمار می‌شویم و هزار هزار می‌میریم، مدیرانی که خود را “خدوم” و “مسوول” می‌خوانند، این هوای آلوده را «آب گل‌آلودی» یافته اند که «در آن می‌توان ماهی گرفت»! روزنامه‌ی شهرداری تهران در صفحه‌ی اول خود (1/10/94) تیتر می‌زند: «گزارش هزاران مرگ تدریجی»، و روزنامه‌ی دولتی ایران تیتر می زند که: «اقدامات شهرداران جهان برای مهار آلودگی هوا» (5/10/94). شهرداری، دولت را مقصر می‌داند و دولت، شهرداری را،  ... “هوای آلوده به سیاست”

ادامه ←

نوشته شده در: دسته‌بندی نشده