نگاهی به دشت غزال ها و دریاچه فلامینگو ها در آنسوئی خزر

پارک ملی شیروان آذربایجان: پارک ملی شیروان با وسعت 54374 در جولای 2003 احداث شده است. این پارک بخشی از سایت حفاظت شده ویژه دشت کورا- ارس  به  وسعت 65589 هکتار که در جنوب- شرق آن استقرار یافته ، می باشد.  علاوه بر پارک ملی شیروانٍ ، ذخیره گاه طبیعت ایالتی شیروان با سطح معادل 6232 هکتار و پناهگاه ایالتی باندووان با سطح 4930 هکتار در این دشت واقع شده اند.

احداث پارک ملی شیروان در درجه اول بخاطر موارد چون، حفاظت از سیمای سرزمین نیمه بیابانی ، حمایت از غزال گویترد (گونه ای که در لیست قرمز جانوری آذربایجان محسوب شده) که در واقع محدوده قلمرو تپیک جانور محسوب می شود. همانطور نقش و عملکردی که منطقه در پایش محیط زیست ، ارتقاء دانش محیط زیستی عموم و نیز بخاطر امکان فراهم آوردن امکانات تفرجی و توریستی بوده است.

پناهگاه ایده آل برای غزال

تنوع زمینٌ، پوشش خاکی و گیاهی در محدوده پارک  این امر را ممکن می سازد که  تعداد متنوع از سیما های سرزمین  در آن تمیز داد. بخش اعظم پارک ملی را تپه های ماهور و دشت  نیمه بیابانی  شور می پوشاند. در بخشی از پارک و تا لاب ها به چشم می خورد.  تحت تاثیر باد زنجیره ای از تپه ماهور  در اراضی اصلی توسعه یافته است.  تپه ماهور ها  تابستان های  گرم و ملایم  و خشک را سبب شده و در کل اقلیم خشک و نیمه بیابانی بر ناحیه حاکم است. پارک مزبور فاقد هرگونه رودخانه و چشمه  می باشد.  دریای خزر در شرق  و چند منبع دیگر  از جمله دریاچه فلامینگو در شمال نیاز های آبی غزال ها و دیگر حیات وحش را تامین می کنند.  آنچه در ارتباط با منابع آبی غزال ها حائز اهمیت است  اینکه کانال آبی  خزر و دریاچه  در زمستان دچار یخبندان  نمی شود.

صخره  های ساحلی خزر جنوبی



فلامینگو
با وجود اینکه پارک ملی شیروان در زون نیمه بیابانی واقع شده دارای غنای جانوری قابل توجه می باشد. تعدادی زیادی از پستانداران، خزندگان و دوزیستان در آن زندگی می کنند.  سواحل دریاچه های خزر و فلامینگو زیستگاه حدود 65 گونه پرنده می باشد.

 
تعداد گونه ماهیهای دریاچه و کانال های  فلامینگو  به 12 می رسد. پارک ملی شیروان  زیستگاه گونه های جانوری چون، غزال (Goitred Gazelle)، گراز وحشی، سگ آبی، گربه وحشی ، خرگوش صحرائی، فک خزری، گرگ، شغال ، روباه ، گورکن و غیره.

پرندگان مهاجر و غیر مهاجر عمده که در پارک وجود دارند می توان از دراج سیاه وسفید، زنگوله بال بزرگ و کوچک (Tetrax tetrax)، قو خاموش،  غاز خاکستری، فلامینگو بزرگ،  غاز سینه قرمز، شاهین، اردک قهوه ای ، چنگر، مرغ ماهی خوار سفید بزرگ، مرغ ماهی خوار کوچک، حواصیل خاکستری ، حواصیل اسکواکو و… نام برد.

نوشته شده در: دسته‌بندی نشده