کارهایی که برای زمین نباید انجام دهیم!

محمد درویش، به چند نکته اشاره کرده که رعایت آن ها می تواند به بهتر شدن وضع زمین کمک کند:

 به نظرم مهم‌ترین کاری که باید کرد، آن است که تلاش کنیم تا مردم و دولت‌های متبوع‌شان برخی عادات طبیعت‌ستیزانه را به کناری نهاده و در حقیقت، سلسله کارهایی را که تاکنون انجام می‌دادند، متوقف کرده و انجام ندهند.

به عنوان مثال، باید به استعمال دخانیات پایان دهیم و از پرتاب ته سیگار به طبیعت ممانعت به عمل آوریم. با همین کار ساده، منابع آب و خاک جهان را از 400 میلیون کیلوگرم زباله‌ای به نام ته سیگار در سال محفوظ داشته و افزون بر آن، مانع تزریق چند هزار کیلوگرم مواد سمی خطرناک چون آرسنیک و نیکوتین به زمین و آب و هوا خواهیم شد. بدین‌ترتیب، زنجیره غذایی را از یک خطر بزرگ و پیش‌برنده که در هیبت افزایش هزینه‌های درمانی و بهداشتی، در نهایت بار خود را بر جوامع انسانی هم تحمیل می‌کند، می‌رهانیم.

  گام دوّم آن است که در مصرف روزانه محصولاتی که حاوی پروتئین حیوانی هستند، تجدید نظر کرده و به تدریج آن را با پروتئین گیاهی جایگزین سازیم؛ روندی که در نهایت سبب خواهد شد تا حجم قابل توجهی از انتشار گازهای گلخانه‌ای به نیوار (اتمسفر) کاهش یافته و در مصرف اندوخته‌های آبی هم صرفه‌جویی قابل توجهی رخ دهد.

  گام سوم آن است که تولید انرژی از سوخت‌های فسیلی را به کمینه رسانده و درعوض، سرمایه‌گذاری برای استحصال انرژی‌های نو را افزایش دهیم.

  گام چهارم آن است که به مصرف کودهای شیمیایی و آفت کش‌ها به بهانه افزایش محصولات کشاورزی پایان داده و از روش بی خاکورزی و کودی چون ورمی کمپوست بهره بریم.

  گام پنجم آن است که شلیک به تنوع زیستی را به بهانه ورزشی ضد اخلاقی، چون «شکار» پایان دهیم و این رویه خونریزانه را برای همیشه به بایگانی تاریخ بسپاریم.

    و دست آخر آن که بکوشیم تا به جای مصرف روزانه سه کیسه نایلونی، آن را به دو کیسه کاهش دهیم و آنگاه دریابیم که چه معجزه‌ای رخ خواهد داد؛ معجزه‌ای که بی شک، سبب خواهد شد تا کابوس دنیای مدرن، یعنی رشد قارچی قاره هفتم یا کثیف در اقیانوش آرام مهار گردد.