01(91)- آسوده برکنار چو پرگار…

امروز
یک شنبه 20 فروردین 91، نماینده محترم دولت خواستار استرداد لایحه مربوط به قانون
جامع منابع طبیعی از مجلس شد. ایشان اظهار کرد که این متن، آن متنی نیست که ما
ارائه داده بودیم و شاکله آن به هم ریخته است. مجلس محترم هم استدلال ایشان را
پذیرفت و لایحه را پس داد.

این
لایحه داستانی طولانی دارد. چندین سال، مجموعه ای از سازمان جنگل هاو… و در
مقیاسی دیگر، کمیسیون کشاورزی مجلس، مرکز پژو هش های مجلس و… درگیر تدوین،اصلاح
و تغییر آن بوده اند.

یاد
داشت های شماره یک و دو سال 1390 این وب گاه به این موضوع اشاره داشت و از آن جایی
که در گذر زمان، شاکله آن یادداشت ها به هم نریخته، مجددا” آورده می شود:

 (01)90- سازمان و سال نود

سالی
دیگر را در سازمان جنگل ها و… آغاز کرده ام.

امیدوارم
در این سال:

– قانون
جامع منابع طبیعی به نفع پایداری این منابع به تصویب مجلس برسد.

…             (دوشنبه
8 فروردین 1390)

 (02)- قانون جامع و سال نود

گفته
شد که کار تصویب قانون جامع منابع طبیعی به سال نود رسید. این قانون هم داستان
جالبی دارد.

استحضار
دارید که در چند دهه قبل، قانون جنگل ها و مراتع کشور مصوب سال 1346 مورد عمل قرار
گرفته است و البته هراز گاهی اصلاحیه ای نیز بر آن خورده است.

اما
به هر دلیل از ابتدای پیروزی انقلاب، ایده تغییر این قانون وجود داشت. حتی در
تیرماه سال 1365 طرح قانونی جنگل ها و مراتع کشور با 52 ماده و چند تبصره از تصویب
مجلس هم گذشت اما با 34 مورد ایراد شورای نگهبان واقع و به کناری نهاده شد.

طرح
و لایحه قانون جامع در دست تصویب فعلی هم، ده سالی است که در دست تدوین و بازنگری
و بازنویسی است و روایت های مختلفی از آن به صورت پیش نویس وجود دارد.

این
جا این پرسش پیش می آید که چرا در ارسال آن به مجلس این قدر تأخیر پیش آمده؟

می
گویند مهم ترین دلیل آن در عدم پیگیری توسط دستگاه اجرایی، ترس از تغییرات احتمالی
آن در مجلس است که مبادا مصوبه جامع نهایی از این قانون های پراکنده فعلی هم ضعیف
تر گردد! و آن وقت…

به
هر حال بازهم باید منتظر ماند و نتیجه را دید، فقط خدا کند به سرنوشت قانون برنامه
پنجم در مورد خروج دام از جنگل دچار نشود.         (یک شنبه 14 فروردین 1390)

نوشته شده در: دسته‌بندی نشده