گرین بلاگ – تازه‌ترین مطالب وبلاگستان محیط زیست

جایگاه دماوند در کوه نوردی جهان (1)

عباس محمدی، داود محمدی فر- انجمن دوستداران دماوندکوه

کوه و کوه‌پیمایی در گذر زمان

برای ارزیابی جایگاه بلندترین کوه ایران در تاریخ کوه‌پیمایی جهان، شایسته است که نخست نگاهی گذرا بیاندازیم به کوه و کوه‌پیمایی در تاریخ و ادب ایران. روشن است که اگر ردّهایی از درنوردیدن کوه‌ها در ایران بیابیم، با توجه به دیرینگی تمدن در این سرزمین در مقایسه با بیشتر کشورهای جهان، می‌توان قرینه ای بر ممتاز بودن دیرینگی کوه‌نوردی ایران به دست داد.

زیست انسانی در سرزمین ایران چنان پیوستگی‌ای با کوهستان‌ها داشته که در بیشتر اسطوره‌های ایرانی، سرآغاز آبادانی و تمدن، در پیوند با کوه‌ها – و روان شدن آب از آن‌ها- است. «در زامیاد یشت(1) پس از ستودن و برشمردن کوه‌ها، ستایش از فر کیانی آغاز می‌شود. میان فرشته‌ی زمین و فره پیوندی است و چون این موهبت یزدانی از مینو بر گیتی فرود آید، از کوه‌ها تجلی می‌کند. سیاوش نیز از از فرازگاهی دور و بی‌گذر – بر کوهی مقدس-  بهشتی این‌جهانی می‌سازد تا بازسازان جهان، روزی رستاخیز خود را از آن آغاز کنند»(2).

کوه در سپهر سروده‌های فردوسی که روایتگر تاریخ اسطوره‌ای و بخشی از تاریخ باستانی ایران است، جایگاهی فرازمند دارد. فردوسی در شاهنامه، این گنجینه‌ی اسطوره و داستان و تاریخ، پس از ستایش خدواند و خرد، گفتاری را در آفرینش جهان و مردم می‌سراید. در این گفتار، او از یزدان می گوید که چهار آخشیج (عنصر) اصلی را از هیچ آفرید. سپس دریاها و کوه‌ها و دشت‌های زمین به نور آفتاب روشن شد و از همه مهم‌تر کوه‌ها سر برافراشتند و از آن‌ها آب جاری گشت که خود سبب رُستن گیاه شد:

چو دریا و و چون کوه و چون دشت و راغ / زمین شد به کردار روشن چراغ

ببالید کوه، آب‌ها بردمید / سر رُستنی سوی بالا کشید

چقدر مضمون این بیت، به این گفته‌ی امروزین ماننده است که “کوه‌ها برج های آب زمین هستند”(3)!

 

نه تنها پیدایش زندگی – به یمن آب‌های روان از آن- با کوه پیوند دارد، بلکه پدید آمدن تمدن هم از کوهستان است؛ کیومرث که نخستین پادشاه زمین بود و کشاورزی و پوشاک را برای آدمیان به ارمغان آورد، نخستین جایگاه خود را کوه قرار داد و پس از آن بود که استخر را بنا نهاد و آن‌جا را پایتخت کرد:

کیومرث شد بر جهان کدخدای / نخستین به کوه اندرون ساخت جای

سر تخت و بخت‌اش برآمد ز کوه / پلگینه پوشید خود با گروه      

این سروده‌ها نیز به گفته‌های امروز ماننده است که “کوه‌ها خاستگاه تمدن‌ها هستند”(3)، چرا که نخستین تمدن‌ها در کنار رودخانه‌هایی که زیست‌شان در گروی وجود کوه‌ها است، شکل گرفته‌اند. بشر از دوران بسیار کهن «به این حقیقت پی برده بود که کوهستان در تولید آب و باران و حفظ منابع آب و تراوش آن به صورت چشمه و نهر و رود تاثیر مستقیم دارد. پس، تقدس آب و کوه از دیرزمان با یکدیگر پیوند داشته‌اند»(4).

فرهنگ نیز در شاهنامه به گونه ای، با کوهستان پیوند دارد. نخستین بار که در شاهنامه واژه‌ی “فرهنگ” به کار می‌رود، در وصف هوشنگ پسر سیامک و نوه‌ی کیومرث است:

سیامک خجسته یکی پور داشت / که نزد نیا جای دستور داشت

گران‌مایه را نام هوشنگ بود / تو گفتی همه هوش و فرهنگ بود

رام شدن آتش در دست انسان، که نقشی گران در پدید آمدن فرهنگ و برتری یافتن آدمی بر دیگر موجودات داشته، در کوه و به دست هوشنگ فراچنگ آمد. یک روز هوشنگ با تنی چند از همراهان به کوه می‌رفت که ناگاه ماری دید با دو چشم خون‌بار و دهانی پر دود. هوشنگ سنگی برداشت و به سوی مار افکند که به آن نخورد، اما به سنگ دیگری خورد و از آن آذرنگ (جرقه) برخاست:

نشد مار کشته ولیکن به راز / پدید آمد آتش از آن سنگ باز

کوه‌نوردی چنان با سرنوشت ایرانیان پیوند داشته است که به این فعالیت نه فقط مردان، بلکه زنان نیز می‌پرداخته اند؛ فرانک فرزند نوزاد خود، فریدون را برای در امان ماندن از دست ضحاک ستمگر، با سختی بسیار به بلندای کوهستان البرز برد تا سال‌ها بعد داد مردم را از ضحاک بستاند.

 

کوه‌نوردی در جستجوی آب و علف و…

انسان، برای دستیابی به منابع آب (مثلا برای کندن کاریز)، برای سود جستن از چراگاه‌ها، و برای دفاع یا جنگ و گریز، ناچار از کوه‌نوردی بوده است. می‌توان گفت که ریشه‌ی سپندینگی (تقدس) کوه‌ها، نقش پررنگی بوده است که آن‌ها در زندگی روزانه‌ی مردم داشته‌اند. در شاهنامه که سند برجسته ای است در نمایش باورها و شیوه‌های زندگی ایرانیان باستان، کوهستان اگرچه کارکردی برجسته در ساحت نمادگری دارد، و جایگاه دیو سپید و سیمرغ، محل بالیدن زال، و مانند این‌ها است، از سوی دیگر اما، در ساحت واقع گرایی نیز حضوری روشن دارد. برای مثال فردوسی در داستان کاموس کشانی به ارزش چراگاهی و ارزش دفاعی کوه اشاره می کند. در هنگامه ای که ایرانیان شکست خورده به کوه هماون پناه برده بودند و چند ماه در محاصره‌ی سپاه توران به فرماندهی پیران بودند، توس سردار ایرانی به پیران که می پرسد شما را چه سود از این که چون غُرم (گوسفند وحشی) به کوه رفته‌اید، خود را نمی‌بازد و پاسخ می‌دهد:

علف تنگ بود اندر آن رزمگاه / از این بر هماون کشیدم سپاه /… / کنون کامدی کار مردان ببین / نه گاه فریب است و روز کمین

البته در واقع، توس یا در مقام رجزخوانی و یا برای فریفتن دشمن، به جای آن که تایید کند که از سر ناچاری در کوهستان پناه گرفته، به کارکرد معمولی کوهستان به عنوان چراگاه اشاره می‌کند.

شبیه این ماجرا، در جایی دیگر، برای رستم پیش می‌آید که چون خودش و  اسب‌اش رخش، در رزم با اسفندیار درمانده گشتند، رخش را رها می‌کند و راه گریز به سوی کوه را برمی‌گزیند:

چو مانده شد از کار رخش و سوار / یکی چاره سازید بیچاره‌وار

فرود آمد از رخش رخشان چو باد / سر نامور سوی بالا نهاد

نیازی به گفتن نیست که برای این گونه بالا رفتن‌ها، آشنایی به فوت و فن‌های کوه‌نوردی لازم بوده است.

 

فردوسی هم کوه‌نورد می‌کرده است!

گاه شده است که با شنیدن واژه ای از دهان یک نفر، حدس زده‌ایم که او به کار ویژه ای آشنا است. برای مثال، اگر کسی به جای آن که مانند همگان از شما بپرسد «آیا روی کوه دماوند رفته اید؟» بگوید «آیا به قله‌ی دماوند صعود داشته اید؟»، شما با شنیدن واژه‌ی “صعود” در می‌یابید که گوینده با ادبیات (و در نتیجه، به احتمال زیاد با فن) کوه‌نوردی آشنا است. با این توضیح، به این بیت از فردوسی (از داستان “ساختن سیاوش گنگ دژ را”) توجه کنید:

یک ونیم فرسنگ بالای کوه / که از رفتن‌اش مرد گردد ستوه

در این بیت، نکته هایی به چشم می‌آید که بعید است از زبان آدمی کوه نرفته باشد؛ نخست این که فردوسی در بیان مسافت پیموده شده، از گفتن قیدهای گنگ مانند بسی، بسیار، یک‌چند، فرسنگ‌ها، و مانند این ها خودداری کرده و واحدی مشخص (فرسنگ) با رقمی دقیق (یک ونیم) به کار برده است. دقت در بیان مسافت، از ضرورت‌های کوه‌پیمایی است، چرا که بدون دانستن فاصله‌ها نه نمی‌توان راه خود را به سلامت و بی دردسر پیمود و نه می‌توان به دیگران نشانی داد یا از آنان نشانی گرفت. نکته‌ی دوم این که فردوسی از “ستوه آمدن” (خسته شدن) مرد در پیمایش 5/1 فرسنگ از مسیر کوهستانی سخن می‌گوید. پیمایش این مسافت (اگر آن را 9 کیلومتر بگیریم) در یک کوهستان با شیب معمولی (30 تا 40 درجه) تقریبا برابر است با 4500 متر ارتفاع گیری، یعنی بیش از دو بار صعود به توچال از سربند. هر کوه نوردی می‌داند که چنین پیمایشی (به صورت پیوسته) بسیار ستوه آور است. در ادامه، فردوسی می گوید:

وز آن پس یکی کوه بینی بلند / که بالای آن برتر از چون و چند

نبیند زمین، دیده بر تیغ کوه / هم از بر شدن مرغ گردد ستوه

پیدا است که فردوسی، دست‌کم چند بار، از بالای کوه‌های بلند به زمین نگریسته و با این وضعیت که چشم نمی تواند جزییات زمین را تشخیص دهد، آشنا است. فردوسی در جای دیگر، آن گاه که سام داستان فرزند رهاکرده‌ی خود (زال) را برای منوچهر شاه باز می‌گوید، نشان می‌دهد که با یکی دیگر از فن های کوه‌نوردی آشنا است. سام اشاره می کند که زال در کوهستانی سخت بزرگ شده و او (سام) برای یافتن راه صعود به آن کوه دشوار، با حوصله و به آرامی (پوی پوی) گرداگرد کوه را پیموده است:

یکی کوه دیدم سر اندر سحاب / سپهری است گفتی ز خارا بر آب

نبد راه بر کوه از هیچ روی / بگشتم بسی گرد او پوی پوی

می‌توان گفت که فردوسی دشواری‌های “مسیر یابی” را که از فن‌های مهم کوه‌نوردی است، می‌شناسد و نیز همچون هر کوه‌نورد آگاه می‌داند که شتاب‌کاری در این فن، راه به جایی نمی‌برد.

 

سپندینگی کوه، زمینه‌ساز کوه‌نوردی

کوه به دلیل اهمیت‌اش در چرخه‌ی زندگی و به دلیل پرفراز بودن و نزدیکی نمادین به آسمان، سپندینه (مقدس) شد و از این‌رو به جایگاه پرستندگان آفریدگار بدل شد. «به گمان میرچا الیاده، “بلندی” گفتاری است که به خودی خود دسترسی بدان نیست و وابسته به نیروها و آفریده‌های برتر از انسان است. تا جایی که بلندی نیایشگاه‌ها از همین مفهوم سرچشمه می گیرد. دیدار (زیارت) از کوه‌های سپندینه نماد آرزو، دوری از خواهش‌های دنیوی، دستیابی به قلمروهای برتر و فراز آمدن از جزیی و محدود به کلی و نامحدود است»(5). ادب پارسی سرشار از سروده‌ها و نوشتارهایی درباره‌ی کوه‌نشینی عاشقان و پارسایان و پرستندگان است و بزرگ‌ترین سخن‌سرایان ایران، اشاره‌های پرشمار به این معنا دارند:

همی رفت روزی بر آن کوه بر / ز بهر پرستیدن دادگر / نیایش کنان هوم بر کوهسار / به پیش جهاندار پروردگار (فردوسی)

شدم ز عشق تو شیدا به کوه و دشت و هنوز / نمی کنی به ترحم نطاق سلسله سست (حافظ)

بود درویشی به کُهساری مقیم / خلوت او را بود هم‌خواب و ندیم (مولوی)

کسی گفتش این عابدی پارسا است / که هرگز خطایی ز دست‌اش نخاست / رود روز و شب در بیابان و کوه / ز صحبت گریزان، ز مردم ستوه (سعدی)

در این مورد هم مانند موردهایی که آدمی برای سود جستن از آب و علف به کوهستان می رفته، حتما آشنایی به مهارت‌های کوه‌نوردی یا کوه‌پیمایی لازم بوده است.

 

پی‌نوشت

 

1) زامیادیشت، بخشی از یشت‌ها است که خود فصلی است از اوستا، کتاب مقدس ایرانیان کهن و زرتشتیان.

 

2) مسکوب، شاهرخ. سوک سیاوش، تهران، 1357.
    
3) سال 2002 از سوی سازمان ملل «سال جهانی کوه‌ها» و پس از آن روز 11 دسامبر هر سال به نام «روز جهانی کوه‌ها» نامیده شد. در تارنمای سال جهانی کوه‌ها (www.mountains2002.org) و در تارنمای سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (FAO) یادداشت‌های پرشماری با مضمون‌هایی مانند این آمده است.

 

شماری از پژوهشگران، گفتارهایی مانند آن‌چه که فردوسی دربارۀ کیومرث سروده، و همچنین پیدا نشدن آثار دوران پارینه‌سنگی و میان‌سنگی در دشت‌ مرکزی ایران را قرینه‌ای بر این نکته می دانند که «قدیمی‌ترین ساکنان ایران، عصر پارینه‌سنگی و میان‌سنگی را [به دلیل وجود دریا در دشت مرکزی] ناگزیر در کوه‌ها گذرانده و دشت را فقط در پایان دورۀ میان‌سنگی و آغاز نوسنگی، یعنی بین 9 تا 5 هزار سال پیش از میلاد، به سکونت برگزیده‌اند.» (اسکندری، ایرج. در تاریکی هزاره‌ها، به کوشش علی دهباشی، تهران، انتشارات نگاه، 1385، صص 25 و 26)

 

4) قرشی، امان الله. آب و کوه در اساطیر هند و ایران، انتشارات هرمس، تهران، 1380، ص 45.

 

5) نور آقایی، آرش. هفته‌نامۀ امرداد، شمارۀ 168، 25/6/1386.

 

Read More →

13 اسفند؛ دانشگاه شریف و طرح خجیربان

انجمن پایشگران محیط زیست ایران، در روز یکشنبه 13 اسفند، طرح خجیربان را معرفی خواهد کرد. اطلاعات بیشتر در مورد این طرح را در همان تارنما بخوانید.

Read More →

درخت کاری و بازدید از رودخانه ی جاجرود

درخت­کاری و بازدید از رودخانه­ی جاجرود
به مناسبت روز جهانی حفاظت از رودخانه­ها و روز درخت­کاری

18اسفند 1391

 14 مارچ (24 اسفند) از سوی منتقدان سدسازی و طرفداران جریان طبیعی رودها به عنوان «روز جهانی حفاظت رودها» نامیده شده است. رودخانه­ها که خاستگاه اصلی­شان کوهستان است، از عناصر مهم شکل دهنده ی زیست­بوم­ها هستند. در این راستا گروه دیده­بان کوهستان (دکا)، از اعضا و همه­ی علاقمندان دعوت می­کند برای گرامی­داشت روز جهانی حفاظت از رودخانه­ها در برنامه ی بازدید از رودخانه جاجرود و درخت­کاری در منطقه­ی پارک غزال (جاده­ی جاجرود) یا منطقه ی تلو (بسته به برنامه ریزی اداره ی کل منابع طبیعی استان)در روز 18 اسفند شرکت نمایند. در این برنامه موسسه­ی سنستا (Cenesta) و استادانی هم­چون خانم ظفرنژاد پژوهشگر حوزه­ی آب، یاری­گر ما خواهند بود.


 

محتوای برنامه

  • بازدید از رودخانه جاجرود
  • پاکسازی اطراف رودخانه
  • درخت­کاری

 

  • وسایل مورد نیاز: غذای سبک، آب، کفش مناسب پیاده­روی، بادگیر و…
  • محل حرکت: دفتر انجمن                             
  •  زمان: جمعه 18 اسفند، از ساعت 6 صبح تا 8 عصر
  • روش ثبت‌نام: تماس با ایمیل دکا (iranmountainwatch@gmail.com) یا تلفن انجمن کوه‌نوردان ایران (66712243)
  • توجه: در همین راستا، گروه دیده­بان کوهستان در روز 14 اسفند از ساعت 5 تا 8 عصر کارگاه آشنایی با درخت و درخت­کاری را در دفتر انجمن کوه نوردان ایران برگزار می­کند.

 مریم عطاریه

سرپرست برنامه

                                                                                        

                                                                                         

                                                                                        

Read More →

جنگل های ایران بیشتر شده؟!

کامران پورمقدم، مدیرکل امور جنگلی سازمان جنگل ها و مراتع، گفته است که آخرین نقشه‌ها نشان می‌دهد، یک میلیون هکتار به سطح جنگل‌های کشور افزوده شده است.

مشاهده ی منطقه های جنگلی کشور، از مازندران و گیلان تا دنا و اورامان، همه جا تخریب شدید و نابود شدن عرصه های جنگلی، یا کم پشت شدن آن ها و تبدیل شدن شان به یک پوشش دست دوم و کوتاه قامت را نشان می دهد. با این وضع، جسارتی چشمگیر می خواهد که کسی ادعا کند گستره ی جنگلی کشور افزایش یافته است (جسارتی از آن نوع که رییس کل بانک مرکزی در حدود یک سال و نیم پیش هر روز به خبرنگاران می گفت مردم نگران نباشند، قیمت دلار پایین خواهد آمد!) لابد در این مورد هم جای هیچ دلواپسی نیست و مسوولان گرامی، هوای ما و جنگل هایمان را دارند!

من، در جایی دیگر، گفته ام که به نظر می‌رسد ایرانیان، به ویژه مقام‌های رسمی، از حدود شصت سال پیش تمایل داشته‌اند که آمار جنگل‌های کشور را بیشتر نشان‌ دهند، و در همان جا اشاره کرده بودم که دادن آمار 12 میلیون هکتار جنگل در غرب کشور، فقط دامن‌زدن به یک توهم است که نتیجه‌ی آن «تلطیف فاجعه» و دور نشان دادن خطر است. امروز، به نظر می رسد که آمار سازی، با استفاده از تاکتیک “تغییر تعریف ها” در خدمت همین “سیاست امن و امان نشان دادن همه چیز” و پنهان کردن بدمدیریتی ها قرار گرفته است؛ قلمداد کردن عرصه هایی با پنج درصد پوشش درختی در زمره ی جنگل، و نادیده گرفتن تنزل شدید کیفیت جنگل ها (تراکم، تنوع، قدیمی بودن درختان، و…) جلوه هایی از این تاکتیک است.

Read More →

انجمن کوه‌نوردان و تعداد اعضای آن

رامین شجاعی در آخرین پست داستان کوه پرسش‌هایی را در مورد تعداد اعضای انجمن کوه‌نوردان ایران عنوان کرده است که در اینجا پاسخ می‌دهم.

۱- تعداد اعضای انجمن در آگهی دعوت به محمع عمومی و چکونه رسمیت یافتن مجمع در سایت انجمن عنوان شده است.

۲- انجمن در نامه‌نگاری‌ها و یا هرجایی که صحبت از تعداد اعضای آن باشد؛ در بین ایرانیان و یا مثلا در پاسخ به اروپایی‌ها و آمریکایی‌ها که از خود من بارها در مورد تعداد اعضا پرسیده‌اند، همیشه همان پاسخی را داده است و من همیشه همان پاسخی را داده‌ام که در گذشته بارها گغته‌ام.

«از ابتدای تشکیل انجمن بیش از ۴ هزار نفر به عضویت انجمن درآمده‌اند، ولی تعداد اعضای فعال انجمن که در یک‌سال گذشته حق عضویت پرداخته‌اند، A نفر بوده است و الان امروز ۶ اسفند ۱۳۹۱ حدود ۴۰۰ نفر است»

۳- ماده‌ی ۱۳ که رامین شجاعی به‌ آن اشاره کرده است مربوط به پایان عضویت است، ماده‌ی ۹ اساس‌نامه شرایط عضویت را بیان می‌کند و به‌موجب آن:

ماده‌ي ۹ : شرايط عضويت رسمي :
۱- داشتن سن حداقل ۱۸ سال تمام ، يا ارايه‌ي رضايت‌نامه از ولي براي افراد زير ۱۸ سال .
۲- علاقه‌مندي به امر كوه نوردي .
۳- پرداخت حق عضويت كه مبلغ آن هر ساله توسط هيات مديره تعيين و براي تصويب به مجمع عمومي ارائه ميشود .
۴- پذيرش اساسنامه و ديگر مقررات انجمن .

۴- به نظر من هم اساس‌نامه ایرادهایی دارد و یا در بخش‌هایی صراحت لازم را ندارد که باعث بروز ابهام و یا تعبیرهای مختلفی می‌شود. این ایرادها و یا محل‌های شک و ابهام باید اصلاح شوند. مثلا:

ماده‌ي ۲۰ : اعضا ميتوانند با دادن نامه‌اي كه به تاييد يكی از اعضاي هيات مديره رسيده باشد ، به يك عضو ديگر وكالت دهند تا به
جاي آنان در جلسه‌ي مجمع عمومي عادي رأي دهد . حضور وكالتي ملاك به حد نصاب رسيدن جلسه‌ي مجمع عمومي فوق‌العاده
نميشود.

این موضوع در قانون تجارت هم پیش‌بینی شده است ولی آنجا هم محل بحث و ایرادهای متعددی است، از جمله اینکه وکیل یا نماینده، باید خود عضو و یا سهام‌دار (در مورد شرکت‌ها) باشد. در دوره‌های گذشته در مورد اشکال‌های آن صحبت شده بود و در مجمع عمومی سال گذشته تصویب شد که هر عضو انجمن حداکثر به نمایندگی از سوی ۳ نفر می‌تواند در مجمع حاضر شود و یا رای بدهد (با ارایه نامه‌ی نمایندگی و یا وکالت که به تایید یکی از مدیران انجمن رسیده باشد).

۵- انکار نمی‌کنم که کسانی ممکن است در اعلام تعداد اعضای انجمن اغراق کرده باشند و یا بیش از آنکه به تعداد اعضای فعال که حق عضویت داده‌اند، به تعداد کل اعضای از ابتدای تشکیل انجمن اشاره کرده باشند، ولی باید گفت که افزایش تعداد اعضا دغدغه‌ی مهم بسیاری از سازمان‌های مشابه است.

مثال:

آلپاین کلاب آمریکا پیش از این شرایط دشواری برای عضویت داشت ولی چند سالی است که هرکسی می‌تواند به عضویت آن درآید.

انجمن کوه‌نوردی بریتانیا (BMC) هرکسی را که حق عضویت بپردازد به عضویت می‌پذیرد.

و جالب است بدانید که گروه کوه‌های بلند (GHM) هم که شرایط دشواری برای عضوگیری داشت، سال گذشته تصمیم گرفت که شرایط عضویت را ساده‌تر و برای همگان عملی سازد.

۶- با آخرین بخش صحبت‌های رامین موافقم و سعی می‌کنم تعداد اعضای انجمن در هرسال را استخراج و اعلام کنم.

Read More →

جشنواره‌ی یافته خرم‌آباد؛ ۲۷- ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۲

اعلام خبر برگزاری جشنواره‌ی دیواره‌نوردی یافته در  سایت فدراسیون کوه‌نوردی و باشگاه‌های کوه‌نوردی فرانسه

اینجا

http://www.ffcam.fr/~evenement_T005:4tq2bpoyobd_2013-02-20_yafteh-festival.html

با سپاس از ابراهیم نوتاش

Read More →

انجمن کوه نوردان ایران: مجمع قانونی با حضور یا عدم حضور اعضا ؟!

در سایت کلاغ‌ها در خصوص مجمع عمومی انجمن کوه‌نوردان ایران چند پرسش مطرح شده است که لازم می‌دانم به‌انها پاسخ بدهم چون ممکن است برای بعضی از اعضای انجمن و یا دیگر دوستان هم چنین شبهه‌ای وجود داشته باشد.

“عدم حضور کسانی که  در یک سال گذشته حق عضویت نپرداخته‌اند ، مجمع را از رسمیت نمی‌اندازد . “

جمله‌ی بالا از نظر انجمن تاکید بر این نکته بوده است که تنها حضور کسانی که در یک‌سال گذشته حق عضویت پرداخته‌اند قادر است به مجمع عمومی رسمیت بدهد.

در مورد این بند از اساس‌نامه‌ی انجمن؛ که رسمیت مجمع با حضور پست‌کم نصف  + یک نفر از اعضا تامین می‌شود، دیدگاه‌های مختلفی وجود داشته است از جمله اینکه:

الف: رسمیت با هر تعداد

مجمع در زمان اعلام شده و با هر تعداد از حاضران رسمیت خواهد داشت. این روش در تعدادی از سازمان‌های کوه‌نوردی رایج است از جمله در انجمن کوه‌نوردی بریتانیا BMC .

برتری این روش در اینجاست که تمام تلاش برای حضور اعضا و بهره‌گیری از رای و نظر آنها در یک تاریخ مشخص و به‌صورت متمرکز انجام می‌شود و تحربه هم نشان می‌دهد که معمولا بیشترین مشارکت اعضا در همین روش امکان پذیر است. امروزه تعدادی از سازمان‌های کوه‌نوردی از اینترنت هم برای رای گیری «برخط یا on line» استفاده می‌کنند.

ب:رسمیت با تعداد مشخص

در این روش رسمیت جلسه‌ی مجمع با حضور تعداد معینی از اعضا تامین می‌شود که در مورد انجمن کوه‌نوردان تصف + یک است. ایراد اصلی این روش، دشواری گردآمدن چند ده یا چند صد نفر از گوشه و کنار کشور بزرگی مانند ایران است. این ایراد را پیش از این با وزارت کشور مطرح کرده‌ایم اما نظر آنها همین اساس‌نامه‌ای است که حضور دصف + یک را ضروری می‌داند. تجربه هم‌چنین نشان داده است که بیشترین حضور اعضا معمولن در نشست اول است و برگزاری مجمع در دور دوم که با هر تعدادی رسمیت خواهد داشت، تقریبن همیشه با تعداد کم‌تر و با کیفیت پایین‌تری برگزار می‌شود.

تعداد اعضای انجمن کوه‌نوردان در یک‌سال منتهی به ۸ اسفند ۱۳۹۱ (زمان برگزاری مجمع نوبت اول) حدود ۴۰۰ نفر است و با این ترتیب جلسه‌ی مجمع با دست کم ۲۰۰ نفر به رسمیت خواهد رسید ( ۲۰۰ نفری که از اسفند ۱۳۹۰ تا ۸ اسفند ۱۳۹۱ به عضویت انجمن درآمده‌اند و یا عضویت قدیمی خود را تمدید کرده‌اند).

پ ن: عکس من عباس از فرامرز نصیری


Read More →

کارگاه آموزشی درخت

14 و 18 اسفند 1391

آموزش محیط‌زیست و مهارت‌های زندگی سبز، برای افرادی که علاقه به کوهستان و حضور در طبیعت دارند، در اولویت برنامه‌های گروه دیده‌بان کوهستان (دکا) است. در این راستا، کارگاه آموزشی درخت را با رویکردی نو طراحی و برنامه‌ریزی کرده‌ایم، این کارگاه مقدمه‌ای برای دیگر دوره‌های آموزشی و سفرهای محیط‌زیستی است.

 

 مفاهیم و محتوای کارگاه

  • اهمیت درختان برای بوم سازگان و انسان
  • معرفی چند گونه ی پرشمار و سازگار از درختان ایران
  • آموزش درخت کاری
  • تبادل تجربه و پیشنهاد برای حفظ درخت‌ها
  • کاشت عملی درخت

 

  آموزشگر: عباس محمدی؛ کارشناس کشاورزی، کنشگر محیط زیست، مربی کوه‌نوردی، مدیر گروه دیده‌بان کوهستان

 

 

 

چنار کهنسال بجنورد که در فهرست آثار ملی ثبت شده است. مرداد 1390

 افزون بر گواهی شرکت در این کارگاه، بروشورهای مرتبط به شرکت کنندگان داده می‌شود.

  • ظرفیت دوره: حداکثر 20 نفر (اولویت با اعضای انجمن است).
  • محل برگزاری: دفتر انجمن                  
  • زمان: تئوری (دوشنبه 14 اسفند از ساعت 17 تا 20 عصر)، عملی (جمعه 18 اسفند؛ درخت کاری اطراف تهران)
  • روش ثبت‌نام: تماس با ایمیل دکا (iranmountainwatch@gmail.com) یا تلفن انجمن کوه‌نوردان ایران (دفتر انجمن: 66712243)
  • هزینه: ده هزار تومان، لطفا به کارت 5022-2910-0690-2496 (بانک پاسارگاد به نام نسیبه نجفی مهر) واریز کنید و با ایمیل یا تلفن  اطلاع بدهید.  

Read More →

کارگاه آموزشی درخت

 

کارگاه آموزشی درخت

14 و 18 اسفند 1391

 

آموزش محیط‌زیست و مهارت‌های زندگی سبز، برای افرادی که علاقه به کوهستان و حضور در طبیعت دارند، در اولویت برنامه‌های گروه دیده‌بان کوهستان (دکا) قرار دارد. در این راستا، کارگاه آموزشی درخت را با رویکردی نو طراحی و برنامه‌ریزی کرده‌ایم، این کارگاه مقدمه‌ای برای دیگر دوره‌های آموزشی و سفرهای محیط‌زیستی است.

 

مفاهیم و محتوای کارگاه

  • اهمیت درختان برای اکوسیستم و انسان
  • معرفی انواع درختان و آشنایی با چند گونه درخت اقلیم ایران
  • آموزش درختکاری
  • تبادل تجربه و پیشنهاد برای حفظ درخت‌ها و درختکاری
  • کاشت عملی درخت

 

آموزشگر: عباس محمدی

عباس محمدی: کارشناس کشاورزی، کنشگر محیط زیست، پیشکسوت و مربی کوه‌نوردی، مدیر گروه دیده‌بان کوهستان

 

 

  • افزون بر گواهی شرکت در این کارگاه، بروشورهای مرتبط به شرکت کنندگان داده می‌شود.
  • ·         ظرفیت دوره: حداکثر 20 نفر (اولویت با اعضای انجمن است)
  • محل برگزاری: دفتر انجمن                  
  • زمان: تئوری (دوشنبه 14 اسفند از ساعت 17 تا 20 عصر)، عملی (جمعه 18 اسفند؛ درختکاری اطراف تهران)
  • روش ثبت‌نام: تماس با ایمیل دکا (iranmountainwatch@gmail.com) یا تلفن انجمن کوه‌نوردان ایران
  • هزینه: ده هزار تومان، لطفا به کارت 5022-2910-0690-2496 پاسارگاد واریز کنید و با ایمیل یا تلفن اطلاع بدهید.  

 

                                                                                        

                                                                                         محمودبهادری

مسوول آموزش

                                                                                    

Read More →

کارگاه آموزشی درخت

 

کارگاه آموزشی درخت

14 و 18 اسفند 1391

 

آموزش محیط‌زیست و مهارت‌های زندگی سبز، برای افرادی که علاقه به کوهستان و حضور در طبیعت دارند، در اولویت برنامه‌های گروه دیده‌بان کوهستان (دکا) قرار دارد. در این راستا، کارگاه آموزشی درخت را با رویکردی نو طراحی و برنامه‌ریزی کرده‌ایم، این کارگاه مقدمه‌ای برای دیگر دوره‌های آموزشی و سفرهای محیط‌زیستی است.

 

مفاهیم و محتوای کارگاه

  • اهمیت درختان برای اکوسیستم و انسان
  • معرفی انواع درختان و آشنایی با چند گونه درخت اقلیم ایران
  • آموزش درختکاری
  • تبادل تجربه و پیشنهاد برای حفظ درخت‌ها و درختکاری
  • کاشت عملی درخت

 

آموزشگر: عباس محمدی

عباس محمدی: کارشناس کشاورزی، کنشگر محیط زیست، پیشکسوت و مربی کوه‌نوردی، مدیر گروه دیده‌بان کوهستان

 

 

  • افزون بر گواهی شرکت در این کارگاه، بروشورهای مرتبط به شرکت کنندگان داده می‌شود.
  • ·         ظرفیت دوره: حداکثر 20 نفر (اولویت با اعضای انجمن است)
  • محل برگزاری: دفتر انجمن                  
  • زمان: تئوری (دوشنبه 14 اسفند از ساعت 17 تا 20 عصر)، عملی (جمعه 18 اسفند؛ درختکاری اطراف تهران)
  • روش ثبت‌نام: تماس با ایمیل دکا (iranmountainwatch@gmail.com) یا تلفن انجمن کوه‌نوردان ایران
  • هزینه: ده هزار تومان، لطفا به کارت 5022-2910-0690-2496 پاسارگاد واریز کنید و با ایمیل یا تلفن اطلاع بدهید.  

 

                                                                                        

                                                                                         محمودبهادری

مسوول آموزش

                                                                                    

Read More →

Page 40 of 113« First...102030...3839404142...506070...Last »