گرین بلاگ – تازه‌ترین مطالب وبلاگستان محیط زیست

ششمین جشنواره‌ی فیلم‌های کوه‌نوردی و کوهستان

انجمن کوه‌نوردان ایران برگزار می‌کند؛

ششمین جشنواره‌ی فیلم‌های کوه‌نوردی و کوهستان، 30 دی و 1 بهمن 1395

دوره‌های پیشین این جشنواره، با عنوان «جشنواره‌ی فیلم و گزارش‌های کوه‌نوردی» در سال‌های 83، 85، 87، 89، و 92 برگزار شده است. از امسال، بخشِ گزارش‌های کوه‌نوردی به «جشنواره‌ی کوه‌نوشته‌ها» واگذار و برای فیلم‌ها یک جشنواره‌ی مستقل در نظر گرفته شد.

با توجه به تمدید مهلت فرستادن آثار، از اشخاصی که فیلم‌هایی در زمینه‌ی کوه‌نوردی، یا درباره‌ی محیط‌های کوهستانی ساخته اند، درخواست می‌کنیم آثار خود را تا دوازدهم دی به دفتر انجمن کوه‌نوردان ایران (تهران- خیابان انقلاب، جنب لاله‌زار، شماره‌ی 590، واحد 12) برسانند یا با دبیر جشنواره (آقای وحید بهرامی 09123334045) تماس بگیرند.

 

Read More →

نیازمند کمک مالی هستیم!

کمک‌های مالی کوچک شما می‌تواند در افزایش حساسیت یک جامعه‌ی روستایی یا دام‌دار نسبت به محیط زیست موثر باشد؛ می‌تواند یک مدافعِ طبیعت کشور را که در دفاع از محیط زیست، ناخواسته وارد درگیری و به پرداخت دیه محکوم شده است، نجات دهد؛ می‌تواند به حفظ حیات وحش یا پوشش گیاهی یک منطقه (این میراث‌های ارزشمندِ ما) کمک کند؛ و می‌تواند ادای دِین باشد به طبیعت این سرزمین که بی هیچ هزینه‌ای، بیشترین لذت‌ها را برایمان فراهم می‌سازد.

لطفا وارد لینک زیر شوید و به تشکل‌های «گنجه‌ی پشتیبان زیست‌بوم» و «نذری برای طبیعت» که نهادهای نیکوکاریِ محیط زیستی هستند، در برنامه‌ی «کمک به حامیان پلنگ ماسال» یاری رسانید.

http://fundorun.com/campaign/nazretabiat/422

توجه داشته باشید که گردانندگان این دو تشکل، نه تنها یک ریال برای کوشش‌های خود برداشت نمی‌کنند، بلکه خود نیز برای هدف‌های تعیین‌شده در هر زمان، کمک مالی می‌کنند.

Read More →

شب چله‌ی محیط زیستی

شب چله، مانند بسیاری از دیگر رسم‌ها و جشن‌های ایرانی، با طبیعت و پدیده‌های طبیعی پیوند دارد. در آیین‌های ایرانی، گردش زمین و رخ دادن اعتدال‌های بهاری و پاییزی، آغاز روزهای بلندترِ سال (از ابتدای زمستان)، نکوداشت روشنایی، طلب باران، شکرگزاری برای فرارسیدن گاهِ برداشت محصول، و مانند این‌ها، همگی انگیزه‌هایی برای برگزاری جشن بوده است.

بیاییم آیین کهن دورهم‌نشینی در شب چله را، با نگاهی تازه به ریشه‌های طبیعی آن، به رسمی هماهنگ با محیط زیست و آیینی برای نکوداشت «مادر زمین» بدل سازیم. برای دستیابی به این هدف می‌توانیم:

  • در این شب، بیشتر از خوراک‌های گیاهی استفاده کنیم و گوشت نخوریم یا کم‌تر بخوریم.
  • از ظرف‌ها و سفره‌های دورانداختنی استفاده نکنیم.
  • یکی دو لامپ و دستگاه‌ برقی اضافه را خاموش کنیم.
  • درجه‌ی حرارت اتاق‌ها را پایین‌تر بیاوریم و پوشاک گرم بپوشیم؛ بگذاریم فرارسیدن زمستان و تغییر فصل را احساس کنیم!
  • به مصرفِ کم‌ترِ آب بیاندیشیم.
  • با دیگران از زیبایی‌های طبیعت و ضرورت حفاظت از آن‌ سخن بگوییم.
  • برای رفتن به خانه‌ی خویشان و دوستان، تا حد امکان از وسیله‌های همگانی یا مشترک استفاده کنیم.
  • اگر با خودروی شخصی به مهمانی می‌رویم، با خود عهد کنیم که به جبران آن، دست‌کم یکی دو روز از خودروی شخصی استفاده نکنیم.
  • هنگامی که دورهم هستیم، تلویزیون و گوشی‌های همراه را خاموش کنیم و خود را برای ساعتی از شرّ امواج آسوده سازیم و به‌سادگی، صفا کنیم!

Read More →

محیط زیست و سینما؛ با نگاهی به فیلم مادرکُشی

«مادرکشی» اثری ممتاز در سینمای مستند محیط زیستی

از حدود ده سال پیش (یعنی از زمانی که پایان ساخت سد سیوند نزدیک می‌شد) نقد پروژه‌ی سدسازی در ایران، در فضای عمومی کشور جدی شد. از آن زمان، هزاران یادداشت و  خبر و مقاله درباره‌ی اثرات منفی سدسازی بر منابع آبی و محیط زیست کشور نوشته شده که نتیجه‌ی آن‌ها این بوده که دیگر کسی نمی‌تواند باافتخار و بی‌دغدغه درباره‌ی مسدود کردن مسیر رودخانه‌های پرخروش سخن‌سرایی کند. اما، فیلم مادرکُشی به کارگردانی کمیل سوهانی را می‌توان اثری خواند که به تنهایی بیش از بسیاری از مقاله‌های منتقدانه، چشم‌ها را به واقعیت تلخ سدسازی باز کرده است. دلیل هم شاید این باشد که مادرکشی، یک اثر دیداری است؛ آن‌چه که در مقاله‌ها و کتاب‌ها نوشته و واکاوی شده، در این فیلم در برابر چشم قرار می‌گیرد. و این‌جا است که تاثیر معجزه‌آسای آثار هنری بر افکار عمومی دیده می‌شود.

در میان مستند سازان کشور، افرادی هستند که فیلم‌های برجسته و به‌یاد‌ماندنی با موضوع محیط زیست ساخته اند (در این‌جا، منظور فیلم هایی نیست که فقط زیبایی طبیعت یا حیات وحش را نشان می دهد، بلکه منظور آن هایی است که مشکلات و چالش های محیط زیستی را طرح می‌سازند) که در میان آنان، فرهاد ورهرام با آثاری مانند گذر شهر بر آب (درباره‌ی روددره‌های تهران)، و  یکی بر سر شاخ بن می برید (درباره‌ی جنگل‌های شمال)، و… جایگاه برجسته ای دارد. فیلم هایی مانند حیات آبی خلیج فارس به کارگردانی سعید ابوطالب (1382)، مرگ دلفین‌ها به کارگردانی جعفر عبدی پور (1386)، ژئوپارک قشم  به کارگردانی رضا نظام‌دوست، فیلم مستند و ماجرادار در جستجوی پلنگ ایرانی به کارگردانی فتح‌الله امیری که در جشنواره‌ی فیلم فجر 1390 برنده‌ی سیمرغ بلورین بهترین مستند شد، از مستندهای زیبا و تاثیرگذار زیست‌محیطی چند سال اخیر هستند. در میان معدود مستندهای مرتبط با موضوع آب و سد، مادرم بلوط به کارگردانی محمود رحمانی، فیلم‌سازی که اصلیت او از بختیاری های خوزستان است (قومی که بیشترین آسیب ها را از پروژه‌های سد‌سازی متحمل شده) کاری از هر حیث ویژه و تماشایی است. این فیلم را می‌توان اثری متفاوت در گونه (ژانر) مستند دانست که در آن واقعیت، حقیقت، تخیل و داستان‌پردازی در هم آمیخته شده و بیننده را در ارتباط با موضوع آبگیری یک سد، سخت متاثر می‌کند. فرشته جغتایی نیز یک مستند با عنوان دره‌ی ما چه سرسبز بود با موضوع سدسازی ساخته است که در آن، مویه‌های اهالی یک دهکده که مکان مقدس‌شان غرق می‌شود، به‌راستی تکان‌دهنده است. حتی در میان هنرمندان “مردمی” (از آن دسته هنرمندان که در تلویزیون و مراسم ها و کوچه و بازار آثار عوام پسند اجرا می‌کنند) گروهایی را سراغ دارم که در مدرسه‌ها و مناسبت‌های خاص، برای بچه‌ها و بزرگ‌تران نمایشنامه‌های محیط زیستی اجرا می‌کنند.

 اما در میان سینماگران ایران،  آثاری با مضمون یا اشاره‌های محیط زیستی بسیار نادر اند: در فیلم خاک آشنا به کارگردانی بهمن فرمان آرا، شخصیت اصلی فیلم (خودِ فرمان آرا) می‌گوید که برای فرار از آلودگی هوا و آلودگی صوتی تهران به آن نقطه‌ی دور از شهر آمده است. در همین فیلم، خدمتکار محلیِ خانه به مامور اداره‌ی برق می‌گوید که آتش زدن لانه‌ی زنبورها شگون ندارد، و ماموری که این کار را می‌کند، بعدا می‌میرد. در آخر فیلم هم “بابک” یک مشت خاک را عاشقانه در دست می‌گیرد. در فیلم به رنگ ارغوان، ابراهیم حاتمی‌کیا اشاره‌ی مشخص‌تری به یک موضوع اجتماعی- زیست‌محیطی دارد؛ گروهی دانشجو، در اعتراض به ساخت جاده در جنگل ابر تجمع می‌کنند و… . در این فیلم، یکی از چهره‌های شاخص و فعال محیط زیست ایران، دکتر اسماعیل کهرم، نقش استاد دانشگاه را دارد که در زندگی واقعی نیز چنین است. فیلم نارنجی‌پوش داریوش مهرجویی هم شاید تنها فیلم‌ سینمایی و همه‌پسند ایرانی بوده که یکسره به موضوعی محیط زیستی (زباله) می‌پردازد.

آیا به جز این چند مورد، فیلم سینمایی با اشاره های محیط زیستی داریم؟  دقیقا نمی‌دانم، اما در مقام یک فعال محیط زیست که خبرهای این حوزه را پی‌گیری می‌کنم، چیز زیادی در این زمینه نشنیده ام و از این رو، این را قرینه‌ای بر کم‌توجهی سینماگران ایرانی به موضوع محیط زیست که بی‌تردید یکی از مهم‌ترین چالش های پیشِ روی انسان امروز است، می‌دانم.

البته، می‌دانیم که در میان فیلم‌سازان و هنرپیشگان ایرانی، شخصیت‌هایی هستند که گرایه‌ی محیط زیستی دارند و خوشبختانه شمار آنان رو به فزونی است: علیرضا خمسه، از این دسته افراد است و حتی می توان او را یک “کنشگر محیط زیست” خواند؛ در کارنامه‌ی او، اجرای تیاتر محیط زیستی با عنوان صلح و محیط زیست  (1378)، داوری چهارمین جشنواره‌ی فیلم های سبز(1384)، مصاحبه‌های زیست‌محیطی، و حمایت از “طرح خجیربان” که انجمن پایشگران محیط زیست ارایه داده است (1390)، وجود دارد. مرضیه برومند، کارگردان و تهیه کننده‌ی برنامه‌های تلویزیونی، با مجموعه‌ی تلویزیونی  آب پریا  به مشکلات محیط زیست کشور پرداخته است. برومند برای ساخت بهتر این مجموعه، با نمایندگان چند سازمان مردم‌نهاد (ان جی او) هم نشست داشته است. خسرو معصومی کارگردان سینما و تلویزیون، دو سه فیلم محیط زیستی ساخته که به گفته‌ی خودش چون «سینمای ایران دغدغه‌ی محیط زیست ندارد» و حمایتی از او نشده، نتوانسته کار را ادامه دهد. رضا کیانیان، بازیگری است که عنوان «سفیر محیط زیست» یافته است. شهره سلطانی حامی چند سازمان مردم‌نهاد، از جمله گنجه‌ی پشتیبان زیست‌بوم بوده است. در یکی دو سال اخیر، چند بازیگر و مجری مانند رامبد جوان و مهران مدیری هم به مبلغان محیط زیست بدل شده و در برنامه‌های تلویزیونی «خندوانه» و «دورهمی» که به دلیل فضای شاد، بیننده‌ی زیاد هم دارند، گاه به موضوع‌های محیط زیستی می‌پردازند.

از این‌ها گذشته، در چند سال اخیر، اینجا و آنجا انتقادهای گذرایی از اوضاع محیط زیستی کشور، از سوی سینماگران برجسته‌ی کشور خوانده ام: گِله‌ی ناصر تقوایی از بریده شدن درختان جلوی موزه‌ی سینما، یادداشت پر سوز بهرام بیضایی از بریده شدن درختان در آجودانیه‌ی تهران و سنگ و سیمان کردن اطراف آن‌ها، و انتقاد مجید مجیدی از نابودسازی بافت تاریخی پامنار و باغ‌های شمیران… . در عین حال، نمی‌توان حرکت‌هایی مانند جشنواره‌ی فیلم‌های سبز و افتتاح «سینمای محیط زیست» توسط ستاد محیط زیست و توسعه‌ی پایدار شهرداری تهران (در موزه‌ی حیات وحش دارآباد، به مناسبت هفته‌ی محیط زیست 1389) و دوره‌های بعدی جشنواره‌ی یادشده را نادیده گرفت. نیز می‌توان یاد کرد از حمایت بازیگران و دیگر اهالی سینما (شخصیت‌هایی مانند مهتاب کرامتی، بهرام رادان، علیرضا خمسه، کتایون ریاحی، آتیلا پسیانی، و…) از برنامه‌های درخت‌کاری در اسفند ماه 1394، و ورود فعالانه‌ی بازیگرانی چون رضا کیانیان و میترا حجار به موضوع‌های محیط زیستی (نجات دریاچه‌ی اورمیه، حمایت از محیط‌بانان، حفاظت از دماوند، حمایت از حقوق حیوانات،…) که به‌ویژه در سال 1395 نمود مشخص و موثری در جامعه یافت.

 

اکنون، فیلم مادرکشی را که البته در سینماها و برای عموم مردم به نمایش در نیامده، اثری می‌یابیم که  تاثیر گسترده‌ای، دست‌کم بر گروه‌های روشنفکری و دغدغه‌مندان محیط زیست و بخشی از مدیران آب و منابع طبیعی کشور داشته است. این فیلم، یک «مستند» به معنای واقعی کلمه است که تاریخ سدسازی در ایران و تفکری را که در پشت آن خوابیده، با ارایه‌ی سند به تصویر کشیده است. نکته‌ی در خور توجه در این فیلم – سوای این که کارگردان، چه زحمتی برای گردآوری این همه مستندات تصویری و نوشتاری داشته، و چه هنری به خرج داده – این است که سفارش دهنده‌ی آن یک دستگاه دولتی (مرکز بررسی‌های استراتژیک نهاد ریاست جمهوری) است. همچنین یک مقام دولتی دیگر (محمد درویش، مدیرکل آموزش و مشارکت‌های مردمی سازمان حفاظت محیط زیست) هم مبلغ این فیلم بوده و سبب‌ساز نمایش آن در چند ده محفل دانشگاهی و صنفی و جز آن بوده است. با توجه به این نکته، به نظر می‌رسد که تلاش کنشگران محیط زیست سرانجام تا حدی به بار نشسته و مقام‌های تصمیم‌گیرنده گویا قصد دارند که نگاهی منتقدانه به پروژه‌های توسعه،  که یکی از بی‌ملاحظه‌ترین آن‌ها پروژه‌ی سدسازی بوده، بیاندازند.


Read More →

انتخابات شوراها، و پاسداری از میراث فرهنگی و طبیعی

گروه دیده‌بان کوهستان به همراه شماری از دیگر کنشگران محیط زیست و میراث فرهنگی، از چندین سال پیش خواستار وارد شدن نامزدان انتخابات مجلس و شوراهای شهر به موضوع حفظ میراث‌های طبیعی و تاریخی بوده است. در این زمینه، همکاری‌هایی را با «پویش پاسداری از میراث فرهنگی و طبیعی» داشته ایم، و قصد داریم در انتخابات آینده‌ی شوراها هم وارد این موضوع شویم. در این‌باره می‌توانید گفتگوی علیرضا افشاری، دبیر این پویش را در انتخاب خبر بخوانید.

Read More →

گزارش و بیانیۀ دومین جشنوارۀ کوه‌نوشته‌ها

در پی برگزاری نخستین «جشنوارۀ کوه‌نوشته‌ها» که در بیستم آذر ۱۳۹۳ (11 دسامبر 2014: روز جهانی کوهستان) از سوی  بنیاد محمدی‌فر و انجمن کوه‌نوردان ایران برگزار شد، در بیست‌ویکم آذر ماه ۱۳۹۵ (11 دسامبر 2016) و یک بار دیگر هم‌زمان با روز جهانی کوهستان، دومین جشنوارۀ کوه‌نوشته‌ها برگزار گردید. بنیاد محمدی‌فر بر آن است تا با برگزاری دو سال یک‌بارِ این جشنواره، و تقدیر از آثار نشر یافته دربارۀ کوه‌نوردی و حفاظت از محیط کوهستان، شامل کتاب، مقاله، گزارش برنامه و نوشتارهای منتشر شده در فضای مجازی، مشوقِ تولید و نشر دانش در زمینه‌های یاد شده باشد. یادآوری این نکته ضروری است که در این جشنواره، معرفی افراد یا آثاری به عنوان «برنده‌های اول و دوم» و مانند آن مدّ نظر نیست، و برگزار کنندگانِ جشنواره می‌کوشند این رویداد صورت مسابقه نیابد. از این رو برگزیدن و تقدیر نمادینِ تعدادی از آثار، به نوعی سپاسگزاری از همۀ کسانی است که در راه ارتقای کوه‌نوردی و حفاظت از کوه‌ها قلم می‌زنند.

 از سال 2002  سازمان ملل متحد، 11 دسامبر رابه عنوان روزجهانی کوهستان (International Mountain Day) نام‌گذاری کرده و انجمن کوه‌نوردان ایران از سال 1384 همه ساله با همکاری باشگاه‌های ورزشی و فرهنگی مختلف، همایش‌ها و صعودها و برنامه‌های پاک‌سازی کوهستان، و همچنین کارهای رسانه‌ای چندی به این مناسبت اجرا کرده است. این روز، به گونه‌ای نمادین «روز تجدید پیمان کوه‌نوردان برای حفاظت از کوهستان‌ها» دانسته می‌شود. در عین حال، این روز، فرصتی است برای دیدارهای دوستانۀ کوه‌نوردان و دوستداران کوهستان و تعمیق سرمایۀ اجتماعی در این زمینه.

بنیاد محمدی‌فر این روز را ارج می‌نهد و جشنوارۀ دو سالانۀ تقدیر از پدیدآورندگان کوه‌نوشته‌ها را در راستای این ارج‌گذاری برگزار می‌کند.  

 

سپاسگزاری

هیأت امنای بنیاد محمدی‌فر، هیأت مدیرۀ انجمن کوه‌نوردان ایران، و دیگر برنامه‌ریزان این رویداد از هیأت کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی استان تهران، انجمن حفظ محیط کوهستان، و دفتر نمایندگی سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد در ایران که با اطلاع‌رسانی و راهنمایی‌های خود در برگزاری همایش روز جهانی کوهستان مشارکت داشته‌اند، سپاسگزاری می‌کنند.

هیأت امنای بنیاد محمدی‌فر: افسرفراحی شاندیز، عباس محمدی، عباس ثابتیان

رییس هیأت مدیرۀ انجمن کوه‌نوردان ایران: پرویزامرایی

گروه برنامه‌ریزی و برگزار‌ی جشنواره: افسر فراحی شاندیز، محمد نوری، مصطفی شکرابی، آزاد بهادری، محسن آغاسی

 

 هیأت داوران این دوره از جشنواره

عباس محمدی؛ متولد ۱۳۳۸، کنشگر محیط زیست، مربی کوه‌نوردی، و نویسنده در زمینۀ کوه‌نوردی و حفاظت از محیط زیست. عضو باشگاه کوه‌نوردان آرش، از پایه‌گذاران انجمن کوه‌نوردان ایران، با سابقۀ چند دهه کوه‌نوردی در ایران و بیش از ده کشور.

اردشیر منصوری؛ متولد 1346، دانش‌آموختۀ فلسفۀ‌ علم، کارشناس فرهنگی، عضو هیأت مؤسس گروه کوه‌نوردی دانش تهران، عضو هیأت مدیرۀ انجمن ایرانیِ اخلاق در علوم و فناوری، نویسنده، ویراستار، مدرس دانشگاه.

 عباس ثابتیان؛ متولد ۱۳۳۷، کوه‌نورد، رییس پیشین انجمن کوه‌نوردان ایران، و نویسنده و همکار چند وب‌سایت و وبلاگ کوه‌نوردی.

دکتر ولی‌الله مظفریان، متولد ۱۳۳۲، دانش‌آموختۀ دکترای علوم گیاهی، عضو هیأت علمی مؤسسۀ تحقیقات جنگل‌ها و مراتع، مدرس دانشگاه، پژوهشگر، کنشگر محیط زیست.

عبدالله اشتری نخعی، متولد ۱۳۳۲، مربی کوه‌نوردی، کنشگر محیط زیست، مؤسس انجمن حفظ محیط کوهستان، عضو کمیتۀ راهبری نهاد بین‌المللی «مشارکت برای کوه‌ها». 

هیأت داوران، از مشاوره‌های پرستو ابریشمی، جواد‌ نظام‌دوست، و محمد نوری، ازکوه‌نوردان باسابقه و فعالان فرهنگیِ این عرصه، برخوردار بوده‌اند.

 

 

بیانیۀ هیأت داوران دومین جشنوارۀ کوه‌نوشته‌ها

در پاسخ به دومین فراخوان جشنواره، 109  اثر به صورت کتاب، مقاله، یادداشت، پیوند (لینکِ) فضای مجازی، و سی‌دی، از 34 پدیدآورنده به دبیرخانۀ‌ جشنواره رسید و مورد بررسی و داوری قرار گرفت.

 

سخنی در بارۀ آثار رسیده و ملاک‌های انتخاب

۱- اگر چه استقبال اهل قلم و نویسندگان کتاب و مقاله و انواع وب‌نوشته، و پاسخ مساعد به فراخوان دومین جشنواره درخور تقدیر بوده است، اما تعداد آثار رسیده و تنوعِ موضوعی آثار، با آن‌چه از جامعۀ کوه‌نوردی ایران انتظار می‌رود فاصله داشته است. در این میان، همچون نخستین جشنواره، جای خالی “مقاله”،محسوس است. 

مقاله به نوشته‌ای گفته می‌شود که از ساختار مشخصی شامل: چکیده، مقدمه، بیان مسأله، فرضیه، استدلال، مجموعه شواهد و قرائن مؤید یا مبطل فرضیه، و سرانجام نتیجه‌گیری و پیشنهادهای پژوهشگر برخوردار است. در واقع، مقاله صورت منسجمی از نوشته است که محصول یک تحقیق نظام‌مند (سیستماتیک) را در قالب‌هایی همچون “علمی- پژوهشی” و یا “علمی- ترویجی”، ارائه می‌کند. با این رویکرد، در این دوره از جشنواره در میان نوشته‌های رسیده، مقاله‌ای که با این ساختار منتشر شده باشد، دریافت نشد. همچنین جای خالی کتاب در زمینۀ محیط زیست کوهستان مشهود بوده است.

آثار نوشتاری رسیده به دبیرخانۀ جشنواره، در چهار قالب: کتاب شامل کتاب‌های تألیفی و ترجمه‌ای در زمینه‌های کوه‌نوردی و محیط زیست کوهستان، مقالۀ نوع اول (علمی-پژوهشی/ ترویجی)، مقالۀ نوع دوم (گزارش برنامه، یادداشت تحلیلی، …) و پایگاه اینترنتی برگزیده، در دستور کار داوری قرار گرفتند.

۲- در انتخاب آثار، این ملاک‌ها مد نظر داوران بوده است: اهمیت موضوع و تأثیرگذاری آن بر جامعۀ کوه‌نوردی، اهمیت محل نشر (ناشرِ کتاب یا مجله، محلِ نشرِ یادداشت‌ها)، نوآوری و یافته‌های جدید مؤلف، توجه به ساختار منطقی در تألیف کتاب/ مقاله، استناددهی به منابع و مآخذ و رعایت اصول مالکیت فکری، و توجه به اصول نگارش و ویرایش، شامل دستور زبان فارسی، رسم‌الخط و نشانه‌گذاری‌ها. 

هیأت داوران فرصت را مغتنم می‌شمارد و این نکته را یادآوری می‌کند که در نوشتارهای گوناگون کوه‌نوردی، در زمینۀ اهمیت دادن به کار میدانی و نگاه پژوهشی و تولید دانش، و اکتفا نکردن به باز‌نویسی از روی متن‌های پیشین، و نیز رعایت اصول نگارش و ویرایش،  جای دقتی  بسیار بیش از وضعیت کنونی است.

 

بر این اساس، هیأت داوران نتیجۀ داوری را به شرح زیر اعلام می‌دارد:

گروه یک- کتاب‌ها

در این بخش، کتاب تکنیک‌های غارنوردی آلپی (ترجمۀ سعید هاشمی نژاد) و کتاب سرما،  قاتل خاموش تألیف دکتر فرید عباسی دزفولی در زمرۀ بهترین کتاب‌ها شناخته شدند، اما از آن‌جا که کتابِ نخست با وجود ارزش‌های ترجمه‌ای و خدمات چاپ، در موضوع‌ غارنوردی است، و غارنوردی به‌تدریج به عنوان رشته‌ای مستقل شناخته می‌شود، و از سوی دیگر به دلیل برخورداری کتاب دوم از نگاه بومی و تولید اطلاعات و دانش، هیأت داوران،  تندیس و لوح تقدیر و جایزۀ نقدی ده میلیون و دویست هزار ریالی را به آقای دکتر فرید عباسی به خاطر تالیف کتاب سرما،  قاتل خاموش که در آن بر یکی از مهم‌ترین عوامل مرگ و میر در کوه‌نوردی تمرکز و به چند حادثۀ داخلی نگاه میدانی شده، تقدیم می‌دارد و این اثر را به عنوان «کتاب برگزیده» معرفی می‌کند.

هیات داوران، از آقای سعید هاشمی‌نژاد هم به خاطر ترجمۀ شایستۀ  کتاب تکنیک‌های غارنوردی آلپی و اهمیت دادن به چاپ مناسب کتاب تقدیر می‌کند. همچنین با اهدای لوح  و جایزۀ نقدی شش میلیون ریالی تقدیر می‌شود از آقایان حسن گرامی و حمید شفقی به خاطر تألیف نخستین کتاب راهنمای جامعِ دو زبانه دربارۀ یک دیوارۀ مهم در ایران: راهنمای سنگنوردی پل‌خو‌اب. لوح تقدیر و جایزۀ شش میلیون ریالی دیگری تقدیم می‌شود به آقای دکتر ابوالفضل جوادی به خاطر تالیف کتاب راهبری در طبیعت و کوهستان که در آن به موضوع مهم سرپرستی و هدایت گروه‌های کوه‌نوردی پرداخته اند.

هیات داوران، در بخش فرعیِ «نگاه ویژه»، با اهدای لوح و جایزۀ پنج میلیون ریالی تقدیر می‌کند از آقای حسن نجاریان به خاطر کتاب مصور بر فراز خورشید، که در آن نگاهی انسان‌دوستانه به مردم کوه‌نشین داشته و به جلوه‌های بی‌مانند ‌کوهستان پرداخته اند؛ همچنین به خاطر اهدای درآمد کتاب به یک نهاد خیریه.

در زمینۀ کتاب با موضوع ویژۀ «محیط زیست کوهستان» متأسفانه کتاب برجسته‌ای به رتبۀ برگزیده راه نیافت و هیأت داوران با اغتنامِ فرصت، به جامعۀ کوه‌نوردی و نویسندگان این عرصه پیشنهاد می‌دهد بدین موضوع اهتمامی بیش از پیش مصروف دارند. البته مقاله‌ها و یادداشت‌های در خور ملاحظه‌ای در این زمینه به دبیرخانه رسیده که در بخش مقاله‌ها بدان‌ها پرداخته خواهد شد. در عین حال هیأت أمنای بنیاد محمدی‌فر، آقای هنریک مجنونیان را به پاس پیشگامی در طرح مباحث مرتبط با محیط‌زیست کوهستان در ایران و تألیف مجموعۀ سه جلدی در این زمینه شایستۀ تقدیر ویژه می‌داند.

 

گروه دو- مقاله‌ها و یادداشت‌ها

 در بخش مقاله‌های نوع اول (علمی-پژوهشی/ ترویجی) مقاله‌ای حائز رتبه نشد.
 در بخش مقاله‌های نوع دوم (شامل گزارش‌ها و یادداشت‌‌های تحلیلی) با موضوع‌های کوه‌نوردی و محیط زیست کوهستان نیز اثری به عنوان برگزیده انتخاب نشد، اما افراد زیر به عنوان پدیدآورندگان آثارِ شایستۀ تقدیر معرفی می‌گردند:

* آقای نیما اسکندری به خاطر اهتمام به تدوین مناسبِ گزارش از سه برنامۀ‌ ارزشمند کوه‌نوردی با عنوان‌های «خط‌الراس هفت‌خوان- علم‌کوه»، «خط‌الراس اشتر- سکه‌نو»، و «صعود زمستانی یال شمالی دماوند»؛ شایسته‌ی دریافت لوح تقدیر و جایزۀ شش میلیون ریالی.

*  آقای نیما فرید مجتهدی به خاطر مجموعه مقاله‌ها و کتاب‌هایی که در آن به معرفی چند منطقۀ کوهستانی ایران و شناخت فرهنگ مردم کوه‌نشین پرداخته و نگاه مسئولانه‌ای هم به محیط زیست کوهستان داشته اند؛ شایسته‌ی دریافت لوح تقدیر و جایزۀ شش میلیون ریالی.

* آقای ابولفضل زمانی به خاطر تدوین دو گزارش با عنوان‌های «مرثیه‌ای بر یخچال یخار» و «معرفی و مقایسۀ‌ یخچال‌های منطقۀ‌ سبلان» که نمونه‌ای است از برخورد فعالانه و همراه با احساس مسئولیتِ جامعۀ کوه‌نوردی با موضوع حفاظت از محیط‌های کوهستانی؛ شایسته‌ی دریافت لوح تقدیر و جایزۀ شش میلیون ریالی.

 

گروه سه- تارنماها (وبلاگ‌ها و سایت‌ها)

در این بخش نیز چند گزینه‌ در خور ملاحظه و بررسی‌ هستند. هیأت داوران ضمن ارج‌گذاری به تلاش‌های وب‌نویسان ارجمند ایرانی، رسیدن به نقطۀ مطلوب را در این زمینه، مستلزم کوشش و دقت نظر بیشتر می‌داند. شایسته است سایت‌ها و وبلاگ‌ها، به‌ویژه در زمینۀ تولید محتوای علمی، رعایت نگارشِ فارسی و اصول وب‌نگاری، همچنین رعایت حقوق پدیدآورندگان، و ارجاع‌نویسی علمی، توجه بیشتری مصروف دارند و از این رهگذر، در ارتقاء وضعیت فضای مجازی مرتبط با کوهستان بکوشند.

با این ملاحظه‌ها، در این دوره از جشنواره، پدید‌آورندگانِ یک تارنما به گونۀ نمادین به نمایندگی از جامعۀ وب‌نویسانِ ایرانیِ کوه‌نوردی و محیط زیست کوهستان مورد تقدیر قرار می‌گیرد:

 آقای فرشید داوودی و همکاران‌شان، خانم‌ها و آقایان: پریسا حسین زاده، طیبه طاهری، زهرا  جلیلیان، مینا قربانی، بهرام پورعلی‌بابا، عزیز حبیبی، به خاطر مدیریت تارنمای کوه‌نامه که به مرجع اصلی خبررسانی در جامعۀ کوه‌نوردی ایران بدل شده است؛ شایستۀ دریافت لوح تقدیر و جایزۀ ده میلیون ریالی.

 

با سپاس از همۀ مشارکت‌کنندگان در برگزاریِ این جشنواره

۲۱ آذر ۱۳۹۵

 

نمایندۀ بنیاد محمدی‌فر                      نمایندۀ هیأت داوران               رییس هیات مدیرۀ انجمن کوه‌نوردان ایران

   داوود محمدی‌فر                                      عباس محمدی‌                             پرویز امرایی

 

Read More →

یکشنبه ۲۱ آذر؛ جشن روز جهانی کوهستان

تجدید دیدار کوه‌نوردان، تجدید پیمان برای حفاظت از کوهستان، و قدردانی از پدیدآورندگان مطالب کوه‌نوردی و مربوط به حفاظت کوهستان در دومین «جشنواره‌ی کوه‌نوشته‌ها»


Read More →

نشست داوران جشنواره‌ی کوه‌نوشته‌ها

در روز ۹ آذر ماه از ساعت ۲ تا ۸ بعد از ظهر، نخستین نشست داوران جشنواره‌ی کوه‌نوشته‌ها با حضور داوران: پرستو ابریشمی، اردشیر منصوری، دکتر مظفریان، عبدالله اشتری، عباس ثابتیان، عباس محمدی، و مشاوران: پرویز امرایی (رییس هیات مدیره‌ی انجمن) و جواد نظام‌دوست (رییس پیشین انجمن غارنوردان) برگزار گردید.

دراین نشست، درباره‌ی شاخص‌های داوری بحث شد و تعدادی از کتاب‌ها و مقاله‌ها از میان حدود یکصد اثری که به دبیرخانه‌ی جشنواره رسیده، مورد ارزیابی قرار گرفت. در روزهای آینده، داوران به صورت جداگانه به محل دفتر انجمن خواهند آمد و به آثار رسیده امتیاز خواهند داد. همچنین در این مورد، نشست مشترک دیگری در روز یکشنبه 14 آذر از ساعت 2 بعد از ظهر برگزار خواهد شد.

Read More →

کوه‌پیمایی زمستانی به مناسبت روز جهانی کوهستان

۱۹ آذر ۱۳۹۵

کوه‌پیمایی زمستانی در لواسان

به مناسبت روز جهانی کوهستان(۱۱ دسامبر/ ۲۱ آذر)

همراه با آموزش کوه‌پیمایی، محیط‌زیست و آشنایی با لواسانات

 

راهنما: نادر ضرابیان

سرپرست: آزاد بهادری، امید بختیاری

 

  • حرکت از تهران: راس ساعت 6.30 صبح(حداقل 15 دقیقه زودتر در محل قرار حاضر باشید)
  • رسیدن به تهران:  حداکثر تا ساعت 9 شب

 

 برنامه و خدمات:

  • برنامه‌ریزی و هماهنگی اجرای سفر، بیمه‌ی سفر و مسوولیت مدنی، آموزش محیط‌زیست، آموزش طبیعت‌گردی و کوه‌پیمایی، هزینه بلیت‌ حمل و نقل توریستی با توجه به ظرفیت
  • هزینه:  50 هزار تومان
  •  ثبت‌نام: لطفا برای ثبت‌نام با شماره  09366033912 (آقای امید بختیاری) تماس بگیرید.
  • مهلت ثبت‌نام: تا 15 آذر 1395؛ اولویت با افرادی است که زودتر ثبت‌نام می‌کنند و ظرفیت محدود است.

 

شرایط سفر:

ما متعهد می‌شویم پس از مطالعه‌ی فراخوان و شرایط این سفر و با آگاهی و پذیرش موارد زیر برای ثبت‌نام و شرکت در سفر اقدام بکنیم.

 

  • سفر را مسوولانه و سازگار با محیط‌زیست اجرا می‌کنیم. کارهای زیر بخشی از کوشش ما در این راستا است:
  1. مدیریت و بازیافت پسماند در طول سفر و استفاده نکردن از ظرف‌های دورانداختنی
  2. رعایت اصول طبیعت‌گردی سبز در گشت‌ها و بازدید از طبیعت
  3. تغذیه‌ی سالم در طول سفر
  4. موردهای دیگری که در سفر از سوی کارشناسان یا راهنمایان آموزش داده شود.

 

  • بردباری، توجه، کمک به یکدیگر، و هماهنگی با سرپرست لازمه‌ی سفر گروهی است.
  • به هنجارها، آداب و رسوم و فرهنگ جوامع بومی احترام می‌گذاریم.
  • چنانچه سفر به حد نصاب مورد نظر نرسد، سفر ابطال و پول دریافتی برگشت داده خواهد شد. برگزارکننده موظف است در این خصوص حداقل ۴۸ ساعت پیش از حرکت موضوع را به آگاهی برساند.
  • مسافر موظف است در ساعات اعلام شده در برنامه شرکت کند و در صورت حضور نیافتن به موقع هنگام حرکت، برگزارکننده هیچ‌گونه مسوولیتی در این خصوص نخواهد داشت.
  • مسوولیت مراقبت از افراد زیر هجده سال، و حفظ اموال و مدارک شخصی در تمام طول سفر بر عهده‌ی مسافر است و در این مورد هیچ مسوولیتی متوجه راهنما و برگزارکننده نخواهد بود.
  • شرکت‌کنندگان در برنامه ملزم به رعایت زمان‌بندی‌های اعلام‌شده از سوی سرپرست هستند.
  • داشتن کارت بیمه‌ی پزشکی ورزشی سال 1395 برای همه‌ی همراهان الزامی است.
  • همه‌ی شرکت‌کنندگان در برنامه ملزم به رعایت قوانین و مقررات کشور و عرف جاری هستند، و در صورت تخلف شخصا پاسخ‌گوی مقام‌های مسوول خواهند بود.
  • انجمن کوه‌نوردان ایران، دیده‌بان کوهستان، سرپرست، راهنما و دیگر مسوولان برنامه، مسوولیتی در زمینه‌ی خسارت و تلفات ناشی از حادثه‌های جاده‌ای و طبیعی و غیره که خارج از اراده‌ی اشخاص اتفاق می‌افتد، ندارند.

                     

وسایل مورد نیاز:

  • کفش کوه‌پیمایی، کوله‌‌ی مناسب، لباس اضافی و گرم و بادگیر، فلاسک کوچک، دارو و لوازم بهداشتی شخصی، زیرانداز، بشقاب و قاشق شخصی، قمقمه آب و لیوان (ترجیحا فلزی)، چراغ پیشانی، یک جفت جوراب گرم اضافه، کلاه آفتابی، کرم ضد آفتاب، کلاه و دستکش گرم، گتر، عصای کوه‌نوردی(باتوم)
  • صبحانه و نهار، تنقلات و میوه، شربت و ۱٫۵ لیتر آب
  • کارت شناسایی و دفترچه بیمه، قلم و دفترچه یاداشت

 

Read More →

۲۱ آذر؛ دومین جشنواره‌ی کوه‌نوشته‌ها

بنیاد محمدی‌فر، در سال 1391 با پیشنهاد و سرمایه‌گذاری داود محمدی‌فر (متولد 1310) از کوه‌نوردان و کوه‌نویسان باسابقه‌ی ایران، و با همکاری با انجمن کوه‌نوردان ایران شکل گرفت.

هدف این بنیاد، تشویق و معرفی نویسندگان و مترجمان و ناشرانِ کتاب‌ها، مجله‌ها، و مقاله‌هایی است که در زمینه‌ی کوه‌نوردی یا موضوع‌های مرتبط با حفاظت محیط کوهستان، به صورت کاغذی یا در فضای مجازی،  منتشر می‌شود. بنیاد، هر دوسال یک بار در روز جهانی کوهستان در «جشنواره‌ی کوه‌نوشته‌ها» شماری از کتاب‌ها و مقاله‌های برگزیده را معرفی و از پدیدآورندگان آن‌ها تقدیر می‌کند. یکی از اصول اعلام‌شده‌ی هیات امنای اولیه‌ی بنیاد (عباس محمدی، عباس ثابتیان، افسر فراحی شاندیز) این است که جشنواره‌ی کوه‌نوشته‌ها صورت مسابقه ندارد و در آن کارهای «برتر» معرفی نمی شوند، بلکه از «برگزیدگان» به نمایندگی همه‌ی کسانی که در راه ارتقای فرهنگ کوه‌نوردی و حفاظت کوهستان قلم زده اند، سپاسگزاری و به آنان تندیس، لوح سپاس، و جایزه‌ی نقدی داده می‌شود.

نخستین دوره‌ی این جشنواره، در بیستم آذر 1393 (11 دسامبر 2014) در تهران برگزار شد. دومین دوره‌ی جشنواره، مانند دوره‌ی نخست، در روز جهانی کوهستان (11 دسامبر) که امسال برابر است با 21 آذر، برگزار می‌شود.

در این دوره، شمار در خور توجهی مقاله و کتاب به دبیرخانه‌ی جشنواره فرستاده شده که این امر بیانگر توسعه‌ی فرهنگ «کوه‌نویسی» است و رویکرد امیدوارکننده‌ی دغدغه‌مندان کوه‌نوردی و کوهستان را نشان می‌دهد.

Read More →

Page 3 of 7812345...102030...Last »