گرین بلاگ – تازه‌ترین مطالب وبلاگستان محیط زیست

حکایت سعدی طهرانی از مسدود شدن سبزپرس!

روزنامه نگاری نوشته ای بنوشت. امرای محیط زیست آن بلاد فرمودند  تا تارنمایش را مسدود کنند و او را به محکمه خواستند. روزنامه نگار بدبخت به ناراحتی همی رفت تا به نمایشگاه محیط زیست رسید. در آنجا انبوه غرفه های شکار و وسایل شکار را دید. خواست مطلبی در تارنمایش بنویسد که یادش افتاد مسدود است. عاجز شد، گفت: این چه مردمانند، تارنماهای تبلیغ شکار را گشاده اند و تارنماهای حامی محیط زیست را بسته اند …

Read More →

مشارکت برای همراهی در بیانیه جمعی از وبلاگ نویسان محیط زیستی در حمایت از سبزپرس

پس از مسدود شدن سایت خبری سبزس، با همفکری چند نفر از وبلاگ نویسان زیست محیطی، متن زیر در حمایت از سبزپرس و درخواست تجدید نظر در برخورد نامنصفانه با این رسانه آماده شده است.
از دوستان وبلاگ نویس عزیز درخواست می شود در صورتیکه آنان نیز همچون نویسندگان بیانیه خواهان ادامه کار سبزپرس و فضای آزاد برای رسانه های مردمی زیست محیطی هستند، نام خود را به جمع امضاء کنندگان این بیانیه اضافه کنند تا پس از نهایی شدن اسامی، متن آن به همراه اسامی وبلاگ نویسان زیست محیطی در رسانه ها منتشر شود.

بیانیه جمعی از وبلاگ نویسان و کوشندگان محیط  زیستی در حمایت از سبزپرس

در شرایطی که وضعیت محیط زیست ایران مطلوب نبوده و مجموعه‌ای از فشارهای انسانی و تنگناهای اقلیمی بر درجه آسیب‌پذیری و شکنندگی آن افزوده است، آگاه سازی مردم و آشنایی ایشان به حقوق‌شان در راستای حفظ مواهب طبیعی سرزمین، می‌تواند بسیار مفید و اثرگذار باشد؛ رسالتی که تحقق آن در گرو حمایت از رسانه‌های اطلاع رسانی در این حوزه است.
با این وجود، شوربختانه خبردار شدیم که یکی از مهم‌ترین، فراگیرترین و قدیمی‌ترین پایگاه‌های اطلاع رسانی محیط زیستی کشور به نام سبزپرس، ظاهراً با شکایت سازمان حفاظت محیط زیست کشور، مسدود شده است.
سبزپرس پس از 4 سال به عنوان مرجعی برای دوستداران محیط زیست در سراسر کشور تبدیل شده بود و تلاش می کرده در روزهای سخت محیط زیست از طریق افزایش آگاهی عمومی و ارائه اخبار لازم و نظرات کارشناسی به مدیران اجرایی، یاری گر محیط زیست رنج دیده وطن باشد.
در حالیکه در سالهای اخیر بسیاری از سازمانهای غیردولتی زیست محیطی تعطیل و کم رمق شده اند، تعطیلی یک رسانه پرمخاطب مردمی آن هم به دلیل شکایت ارگانی که وظیفه سازمانی اش حفظ محیط زیست است را باید اوج بی سلیقگی مدیران آن سازمان دانست.
براستی چرا تا به این میزان انتقاد پذیری در بین مدیران این سازمان پایین آمده است که رسانه ای زیست محیطی را نمی توانند تحمل کنند؟! مگر غیر از آنست که بیش از 90 درصد اخبار این رسانه در همسو با نظرات آن سازمان و در جهت حفظ محیط زیست بوده است؟! آیا قرار است هیچ خبر و صدایی بر خلاف نظر سازمان منتشر شود؟ آیا سازمان محیط زیست خود را مبرا از اشکال و انتقاد می داند که در صدد ساکت کردن صدای گروههای مردمی و مستقل است؟
آیا کسانی که حکم به مسدود شدن سبزپرس داده اند تصور می کنند در شرایط فعلی و در زمانه دهکده جهانی می توان مانع از انتشار اخبار و وقایع شد؟ آیا نمی دانند که تعطیلی رسانه ای مثل سبزپرس که در داخل کشور و توسط خبرنگاران داخلی اداره می شود می تواند باعث مراجعه جویندگان خبر به رسانه های خارجی شود؟ آیا قرار است دوستداران محیط زیست از این پس اخبار زیست محیطی کشور را از رسانه های خارجی پیگیری کنند؟!
ما، جمعی از وبلاگ نویسان محیط زیستی ایران ضمن گلایه و انتقاد از کسانی که تحمل شنیدن صدای نظرات مخالف در حوزه محیط زیست را ندارند معتقدیم تعطیلی سبزپرس بر خلاف مصالح محیط زیست وطن بوده و نقطه تاریکی در کارنامه مدیران فعلی محیط زیست به یادگار خواهد گذاشت. لذا از همه کسانی که مسبب تعطیلی سبزپرس شده اند می خواهیم ضمن تجدید نظر در این خصوص، فضا را برای فعالیت هر چه بیشتر رسانه های مستقل ایجاد کنند.

مطالب مرتبط:
–    فراکسیون محیط زیست مجلس: سبز پرس باید به کار خود ادامه دهد
–    همزمان با دومین شکایت سازمان محیط زیست علیه مژگان جمشیدی؛ سبز پرس مسدود شد

اسامی وبلاگ نویسان محیط زیستی و همراهان به ترتیب اعلام همراهی: (این لیست در همین پست به روز می شود)
–    محمد درویش
–    سپهر سلیمی
–    احسان طباطبایی
–    همایون فتحعلیان
–    مریم خزائلی
–    هومان خاکپور
–    محسن تیزهوش
–    نرگس سلیمی
–    رسول خوارزمی
–    محمد علی مومنی
–    سارا باقری
–    مسعود کرامتی
–    سام خسروی فرد
–    مریم فرزانه
–    یکتا شایسته
–    مریم انواری
–    پری جلالی پور
–    نگار فیض آبادی
–    عیسی کیانی
–    بابک روحبخش
–    مهرداد حمزه
–    الهام نصر
–    احمد پازوکی
–    زهره نادریان
–    میترا ابراهیمی
–    اعظم فیروزی
–    سهیلا امیدی
–    محمد امین ثامنی
–    بهمن پاسبان
–    آتوسا تقوی
–    مزدک دربیکی
–    هامون طهماسبی
–    سعید عادلیان
–    اصغر بیات
–    تاج مهر
–    شینا انصاری
–    فرشید ساکی
–    پیام احتسابیان
–    کوشان مهران
–    مهدیه نصرتی
–    محمد افراسیابی
–    ایمان حجتی
–    سینا یوسف نژاد
–    شهاب مهرنامی
–    تینا قضاتی
–    حسن احمدپور
–    ستاره بابکی
–    شبنم مهرنامی
–    محمد فلاح
–    شهره مهرنامی
–    محمد جواد مولودی
–    امیر رضا پناه
–    دانیال شیخ
–    موسی دهقانی
–    الهه موسوی
–    امیر سررشته داری
–    جلال ایجادی
–    امیر رضا پناه
–    امیر احمدی فر
–    سعید کیارسی زاده
–    پوپک سلیمی
–    شاهین سپنتا
–    شهرام امیر شریفی
–    زهرا عزیزی پور
–    مهدی سلگی

Read More →

فراکسیون محیط زیست مجلس: سبز پرس باید به کار خود ادامه دهد

فراکسیون محیط زیست مجلس شورای اسلامی به مسدود شدن پایگاه خبری سبزپرس با شکایت سازمان محیط زیست واکنش نشان داد.
کمال‌الدین پیرموذن، عضو فراکسیون محیط زیست مجلس روز سه شنبه با اشاره به مسدود شدن پایگاه خبری فضای سبز و محیط زیست ایران (سبزپرس) که در حوزه محیط زیست فعالیت می کند، در گفت و گو با خبرنگار CHN گفت: ما از مسئولان حفاظت سازمان محیط زیست خواسته ایم که اجازه دهند این سایت خبری کار خود را از سر بگیرد و اگر مسدودیت سایت بر طرف نشود فراکسیون محیط زیست همکاریش را با سازمان کمتر خواهد کرد.
چند روز پیش «پایگاه خبری فضای سبز و محیط زیست ایران (سبزپرس)» با دستور دبیرخانه کارگروه تعیین مصادیق محتوای مجرمانه، مسدود شد. این دستور پس از آن صادر شد که سازمان حفاظت محیط زیست دو شکایت را علیه مژگان جمشیدی مدیرمسئول سبزپرس به دادسرا برد.
سبزپرس اولین پایگاه خبری تخصصی در حوزه محیط زیست است که در تابستان 1387 فعالیت خود را به طور رسمی آغاز کرد.

Read More →

آیا سازمان محیط زیست نمی داند محیط بانانش را چه کسانی و با چه اسلحه ای کشته اند؟

بوسه فرزند محیط بان شهید عبدالله یاری بر تصویر پدر- شهید یاری مرداد ماه امسال بر اثر تیراندازی شکارچیان به شهادت رسید

دوازدهمین نمایشگاه محیط زیست تهران همچنان در کانون توجه هواداران محیط زیست در ایران قرار دارد. حضور پرشمار و متنوع گروههای حامی شکار و شرکتهای عرضه کننده وسایل شکار از مهمترین نکاتی است که مورد انتقاد هواداران محیط زیست در روزهای گذشته قرار گرفته است.
سوال اینجاست که حضور پرتعداد گروههای حامی شکار و شکارچیان در شرایطی که بنابر ادعای  برخی کارشناسان ، 90 درصد حیات وحش ایران طی 40 سال گذشته نابود شده است (منبع) چه توجیه و منطقی دارد؟ حضور پر تعداد حامیان شکار، سوای اثرات منفی آن بر مخاطبان عام آیا نشانه ای از جایگاه شکارچیان در بدنه سازمان نمی تواند باشد؟!
فارغ از نگاه اکولوژیک، پرسش دیگری که از نظر حرفه ای و اخلاقی به آن می توان نگریست آن است که آیا مدیران سازمان محیط زیست فراموش کرده اند که 113 محیط بانی که در چهار دهه گذشته کشته شده اند توسط چه گروهی و با چه اسلحه هایی به شهادت رسانده اند؟!
آیا فراموش کرده اند که شهدایی نظیر، یحیی شاهکومحلی، سعید پرهام، میر داوود مومنی، عبدالله یاری و ده ها شهید دیگر به همراه ده ها محیط بان مجروح و جانباز توسط شکارچی ها و اسلحه های شکاری، نظیر همان اسلحه هایی که در نمایشگاه محیط زیست تهران وجود دارد کشته اند؟!

مطالب مرتبط:
–  گزارش تصویری دوازدهمین نمایشگاه محیط زیست تهران
– به بهانه نمایشگاه محیط زیست تهران؛ فروش مواد مخدر در نمایشگاه تربیت بدنی!(طنز)
–  روایت محمد درویش از اشغال دوازدهمین نمایشگاه محیط زیست توسط گروه‌های حامی شکار
–  تذکر نمایندگان مجلس در خصوص شهادت محیط بانها و لزوم توجه به وضعیت آنها

Read More →

به بهانه نمایشگاه محیط زیست تهران؛ فروش مواد مخدر در نمایشگاه تربیت بدنی!(طنز)

 

آنچه که بیش از هر چیزی در دوازدهمین نمایشگاه محیط زیست تهران جلب توجه می کند حضور پرشمار گروهها و غرفه های شکار و شکارچیان در کنار معرفی وسایل شکار است!  حالا اینکه شکار چه ارتباطی به محیط زیست دارد و معرفی تفنگ های شکاری چه سودی برای حیات وحش زیر خط فقر ما دارد خدا می داند.
از آنجا که دانستن حق شماست لذا نگارنده برای پیشگیری از ذوقمرگی و تعجب هموطنان عزیز در نمایشگاههای آتی، ارتباط میان موضوعات نمایشگاهی مختلف با غرفه های احتمالی حاضر را کشف کرده و از این طریق به اطلاع می رساند. اینطوری در زمان و انرژی هم صرفه جویی می شود و به حفظ محیط زیست هم کمک می شود.
مثلن با دانستن اطلاعات فوق اگر دنبال تنباکو میوه ای هستید می توانید به نمایشگاه تربیت بدنی بروید و یا اگر دنبال بخاری نفتی غیر استاندارد هستید می توانید سری به نمایشگاه آتش نشانی و ایمنی بزنید!

موضوعات نمایشگاهی و غرفه های احتمالی :

نمایشگاه آموزش و پرورش: غرفه مخصوص دانش آموزان رفوزه، ترک تحصیلی به همراه عرضه جدیدترین متدهای تقلب در امتحان، کف نویسی، تقلب با استفاده از بلوتوث و تازه ترین روشهای فرار از کلاس، پیچاندن معلم و …

نمایشگاه تربیت بدنی و جوانان: غرفه های خرید و فروش دخانیات، مواد مخدر و سیگار به همراه جدیدترین مواد مخدر تولید شده شیمیایی همراه با آموزش آن برای برای بازدیدکنندگان در کنار کارگاه آموزشی تولید تنباکو میوه ای

نمایشگاه سال تولید ملی: غرفه های مخصوص کشورهای اروپایی، امریکایی، افریقایی، اقیانوسیه ای، قطب شمالی، کره مریخی … در کنار غرفه ویژه کشور چین با محصولاتی نظیر سنگ قبر و دسته بیل تا کامیون ملی

نمایشگاه صنایع دستی و میراث فرهنگی: فروش آثار عتیقه و باستانی به همراه جدید ترین متدهای اکتشاف عتیقه و حفاری در کنار غرفه عرضه فرش پاکستانی، صنایع دستی هندی و چینی به همراه نمایش فیلم عبور مترو از سی و سه پل و ساخت سد سیوند و کارگاه آموزشی خاطره نویسی بر روی آثار تاریخی با حضور اساتید خوشنویسی کشور

نمایشگاه پلیس  و امنیت: چندین غرفه با حضور اراذل و اوباش منتخب کشور در کنار عرضه جدیدترین انواع قمه و پنجه بوکس و کارگاه آموزشی جدیدترین روشهای کلاهبرداری، مالخری، شرخری، خط انداختن، کیف زنی، فرار از زندان … در کنار کارگاه آموزشی جعل گواهینامه، پاسپورت و مدارک دانشگاهی

نمایشگاه ایمنی و آتش نشانی: غرفه های مخصوص با حضور مالکان صنایع غیراستاندارد و فاجعه آفرین به همراه عرضه و فروش ترقه پیازی، نارنجک، ککتل مولوتف  و کارگاه آموزشی تولید بخاری نفتی غیر استاندار به همراه فروش کپسول آتش نشانی خالی

نمایشگاه بهداشت و درمان: حضور پرشمار کارخانجات تولید فست فود، نوشابه، پفک، چیپس  در کنار تولید کنندگان محصولاتی نظیر آزبست، بنزین غیر استاندارد، دستگاههای ارسال پارازیت و فروش محصولاتی نظیر کپسول ابتلا به ایدز و هپاتیت

نمایشگاه اقتصاد و دارایی: غرفه های دلالی، قاچاق ارز و کالا در کنار جدیدترین متدهای اختلاس و پولشویی و کارگاه آموزشی اختلال در بازار ارز با حضور استاد جمشید بسم الله

مطالب مرتبط:
–    پرونده مطالب طنز وبلاگ
–    گزارش تصویری دوازدهمین نمایشگاه محیط زیست تهران
–    روایت محمد درویش از اشغال دوازدهمین نمایشگاه محیط زیست توسط گروه‌های حامی شکار

+ منبع طرح

Read More →

روایت محمد درویش از اشغال دوازدهمین نمایشگاه محیط زیست توسط گروه‌های حامی شکار

محمد درویش در یکی از آخرین نوشته هایش ضمن اشاره به اشغال خاموش دوازدهمین نمایشگاه محیط زیست تهران توسط گروههای حامی شکار با ذکر روایتی از اسکندر فیروز از آنها خواسته به جای اسلحه دوربین در دست گیرند و بیش از این طبیعت رنج دیده وطن را نیازارند. درویش نوشته:
در آخرین روزهای آخرین ماه پاییز، دوازدهمین نمایشگاه بین‌المللی محیط زیست، پس از دو بار تغییر زمان و یکبار تغییر مکان، سرانجام در تهران گشایش یافت؛ آن هم ظاهراً با مشارکت جدی برخی از  تشکل‌ها و انجمن‌های حامی شکار که بسیاری از فعالان و دوستداران محیط زیست ایران، آنها را اصولاً نه تنها دوست محیط زیست رنجور وطن نمی‌دانند، بلکه براین باورند که شلیک مستقیم به حیوانات به عنوان نوعی تفریح یا ورزش، آن هم در شرایطی که جمعیت وحوش ایران به اندازه‌ای نگران‌کننده در سراشیبی سقوط قرار گرفته، عین جنایت در حق نسل‌های امروز و آینده است.

با این وجود، آنچه که در این میان شگفت‌آورتر می‌نماید، شکاف ژرفی است که به نظر می‌رسد هنوز بین منزلت شکار و شکارچی در ایران و خارج از آن وجود دارد. یعنی در حالی که در دنیا با شتابی معنادار بر شمار آن گروه از شکارچیانی که از گذشته خود ابراز ندامت کرده، افزوده شده و به دلیل نگاه سنگین جامعه به رفتار خونریزانه ایشان در کشتار حیوانات، حاضر به تحمل هزینه گزاف اجتماعی اصرار بر سلوک‌شان نیستند، در ایران، هنوز می‌توان شکارچیانی را یافت که با غرور و افتخار نه تنها از گذشته کشتارهای‌شان با نیکی و رضایت یاد می‌کنند، بلکه همچنان اصرار بر تداوم آن هم دارند! چرا؟  کافی است عاقبت خوان کارلوس، پادشاه اسپانیا، یا کارلوس دلگادو، وزیر گردشگری جزایر بالریک را مقایسه کنیم با نگاه فاتحانه و طلبکارانه‌ی اغلب شکارچیان موجود در ایران، تا دریابیم که چه راه طولانی نرفته‌ای هنوز باید طی شود تا شکارچیان محترم دریابند: اقدام برای کشتن یک حیوان ساکن در زیست‌بوم ایران، نه تنها افتخار نیست، بلکه سبب شرمساری است. همانگونه که پادشاه و وزیر اسپانیایی – که تصاویرشان در کنار لاشه حیوانات شکارشده منتشر شده بود – مجبور به عذرخواهی رسمی شدند و البته به رغم آن عذرخواهی، مردم آنها را هرگز نبخشیدند.

  در این میان چراغ سبز سازمان حفاظت محیط زیست به جامعه‌ی شکارچیان در نمایشگاه بین‌المللی تهران و در اختیار نهادن بخش عمده‌ای از فضای نمایشگاه برای تبلیغ ابزارآلات شکار، از نکاتی تأمل‌برانگیز است و در حالی رخداده که همزمان، آقای محمدی‌زاده  با صراحت می‌گویند: به دنبال محدود کردن شکار و صید هستیم. سیاست درستی که البته باید خیلی زودتر شکل می‌گرفت و به اجرا درمی‌آمد؛ چرا که گزارش‌های متعددی وجود دارد که آشکارا نشان می‌دهد شمار اغلب پستانداران ساکن در زیستگاه‌های حیات وحش، به طرز محسوسی کاهش یافته است. کافی است بدانیم، مطابق بررسی‌های پل مک کریدی که نتایج آن برای نخستین‌بار در سال ۲۰۰۵ منتشر شد، در هنگامی که کشاورزی در ۱۰ هزار سال پیش آغاز شد، وزن همه مهره‌داران روی زمین و هوا در مقایسه با وزن انسان، دام و حیوانات خانگی‌اش به ۹۹٫۹ درصد می‌رسید؛ نسبتی که امروز  از دو درصد تجاوز نمی‌کند. بنابراین، واضح است که  ما با چه شتاب ویرانگری در حال از دست‌دادن تمامی‌سرمایه‌های ژنتیکی خود، به ویژه در آسمان و خشکی‌ها هستیم؛ هرچند که البته گزارش‌های متعددی هم وجود دارد که نشان می‌دهد، وضعیت صید در محیط‌های آبی هم اصلاً خوب نیست

نکته‌ای که در این میان حایز اهمیت است، خاطره‌ای از اسکندر فیروز، بنیانگذار سازمان حفاظت محیط زیست در ایران و یکی از نخستین مؤسسان کانون شکار است. ایشان، در صفحه ۲۶۹ از کتاب خاطرات ۴۹۱ صفحه‌ای خود که اخیراً در ایالات متحده آمریکا منتشر شده است، پس از شرح آخرین سفرشان به آفریقا برای شکار در اوایل سال ۱۳۴۶، چنین آورده‌اند: «شکار شیر و به ویژه شکار فیل، نوعی وازدگی و احساس انزجار نسبت به شکار – یعنی کشتن حیوانات به عنوان ورزش سالم یا تفریح! – را در من به وجود آورد. پس از سفر آفریقا، دوربین‌های عکاسی، جانشین تفنگ‌هایم شدند و به مراتب راضی‌تر بودم که در کلکسیونم عکس‌های خوب، جای شاخ یا پوست حیوانات را بگیرند.»
همان‌طور که مشاهده می‌کنید، مشهورترین شکارچی ایران، نزدیک به نیم قرن است که برای همیشه شکار را کنار گذاشته و از آن ابراز انزجار می‌کند؛ مردی که به خوبی از زیستگاه‌ها و توانمندی‌های بوم‌شناختی کشور آگاهی دارد و بیش از دو دهه، در بالاترین رده، مسئولیت مدیریت محیط زیست ایران را برعهده داشت و هنوز هم عاشقانه طبیعت ایران را دوست دارد و در آخرین سخنرانی‌اش در جریان برگزاری همایش تالاب‌ها در ماه گذشته در تهران، چنان از طبیعت رنجور وطن سخن گفت که چشمان بسیاری از حاضران خیس شد.
    باشد که دوستانی که هنوز فکر می‌کنند با اصرار بر تداوم شکار کردن، دارند به اقتصاد محیط زیست، اکوتوریسم و یا تداوم کیفیت حیات وحش ایران کمک می‌کنند، دریابند که تا چه اندازه راه را بر خطا رفته و عملی غیراخلاقی و غیر علمی مرتکب شده‌اند. همچنین امیدوارم روزی شاهد انتشار کتاب خاطرات این مرد بزرگ در ایران باشیم؛ خاطراتی که بی‌شک فرازهای بسیاری از فصل‌های آن، به ویژه آن هنگام که از تأثیر اشغال کشور توسط متفقین در سال‌های پایان جنگ جهانی دوم سخن گفته و از قتل عام و کشتار فجیع حیات وحش ایران توسط سربازان روسی و انگلیسی یاد کرده است، می‌تواند سندی ماندگار در تاریخ محیط زیست ایران به شمار آید.

Read More →

همزمان با دومین شکایت سازمان محیط زیست علیه مژگان جمشیدی؛ سبز پرس مسدود شد

همزمان با ثبت دومین شکایت سازمان محیط زیست بر علیه مژگان جمشیدی، سایت خبری زیست محیطی «سبزپرس» مسدود شد.
سایت خبری سبزپرس به عنوان یکی از قدیمی ترین و فعالترین رسانه های زیست محیطی کشور پس از دومین شکایت سازمان محیط زیست بر علیه مدیر مسئول آن با حکم کمیته مصادیق مجرمانه مسدود شد.

مژگان جمشیدی از قدیمی ترین و بهترین خبرنگاران زیست محیطی ایران است که همواره با شهامت و جسارت مثالزدنی سعی در انتشار اخبار و وقایع تاسف بار محیط زیست ایران داشته است. سبز پرس چهار سال پیش و به کوشش زنده یاد یاسر انصاری کجوری، از کوشندگان محیط زیست ایران و دبیر وقت کانون گسترش فضای سبز و حفظ محیط زیست و با هدف ایجاد پایگاهی مستقل برای انتشار اخبار زیست محیطی تاسیس شد. پس از مرگ نابهنگام یاسر انصاری، مژگان جمشیدی به همراه جمعی از خبرنگاران خوشنام زیست محیطی، چراغ یادگار همسر مرحومش را روشن نگاه داشت.
شوربختانه علیرغم بی توجهی رسانه ها و مردم به اخبار زیست محیطی و در حالیکه فضای وبلاگستان زیست محیطی در سالهای گذشته رو به افول گذاشته است ولی با این حال در سالهای گذشت شاهد نامهربانی و ستیز ادارات دولتی با رسانه های زیست محیطی بوده ایم و خبرنگاران زیست محیطی به تناوب به دادگاه فراخوانده شده اند و وبلاگهایی به صورت موقت یا دائمی به محاق توقیف رفته اند.
جالب آنکه روند برخورد با رسانه های زیست محیطی ارتباط نزدیکی با افت وضعیت زیست محیطی کشورمان نیز داشته است و برای مثال در آخرین شاخص عملکرد زیست محیطی منتشر شده در سال 2012، کشور ایران با 36 پله سقوط نسبت به سال 2010 در میان 132 کشور جهان به رتبه نازل 114 سقوط کرده است.
شکایت از رسانه های زیست محیطی و تعطیلی وبلاگها  و رسانه های زیست محیطی در حالیست که با جستجویی اندک در اینترنت سایتها و وبلاگهای بسیاری را می توان یافت که به روشهای غیرقانونی اقدام به جذب شکارچیان داخلی و خارجی برای شکار و یا خرید و فروش گونه های در حال انقراض حیات وحش ایران می کنند.

Read More →

اجرای طرح کشتن سگهای شهری در هندوستان نشانه چیست؟!

هفته گذشته صفحه فیسبوک صلیب آبی (گروه حامی حیوانات) در هندوستان خبر از کشتن شبانه بیش از 70 سگ در شهر آندرا توسط مقامات شهری داد و برای نجات سگهای باقیمانده از سوی داوطلبان اعلام نیاز کرده بود.

جمع آوری سگ های شهری در یکی از مناطق شهر حیدرآباد

همانطور که می دانیم در کشور هندوستان به دلایل مذهبی و اعتقادات فرهنگی مردم، اهمیت زیادی به حیوانات و محیط زیست داده می شود و همزیستی زیادی بین مردم و حیوانات وجود دارد. این همزیستی تا حدی است که در همه ی شهرها و در مکانهای عمومی دیدن گاو، سگ، گربه، میمون، خوک، سنجاب و … در محیط های شهری دور از ذهن نیست و معابدی برای پرستش گاو، میمون، موش و حیواناتی نظیر این وجود دارد.
ضمن اینکه مردم حساسیتی به حضور حیوانات در محیط های شهری ندارند و گاهاً در برخی کوچه های و خیابانها ده ها سگ زندگی می کنند. در کنار اینها جمعیت های حامی حیوانات بعضاً اقدام به واکسیناسیون سگ های شهری و در مواردی عقیم سازی آنها می کنند. ضمن اینکه در این کشور پناهگاههایی نیز برای نگهداری سگ ها وجود دارد.
با همه این اوصاف شاهد هستیم که عوامل فرهنگی، اجتماعی و محدودیت های زیستی یاد شده نقشی در نجات قطعی جان این حیوانات نداشته است و سگ کشی در آنجا نیز اجرا می شود.
مهمترین نکته ای که در این میان مغفول مانده و به آن بی توجهی می شود عدم مدیریت صحیح پسماندها در کشور هندوستان است. متاسفانه به هیچ وجه سیستم درستی برای مدیریت و دفع زباله ها در کشور هندوستان وجود ندارد ودقیقاً به همین دلیل است که همه روشهای بیان شده ناکارآمد مانده و بالاجبار مجبور به حذف فیزیکی سگ های شهری می شوند.
پیش از این بارها در خصوص تاثیرگذاری مدیریت صحیح پسماندها و نقش اصلی آنها در کاهش حیوانات شهری و بویژه سگ ها و گربه ها گفته شده بود و این مساله شاهدی دیگر است بر این ادعا که اگر منابع غذایی حیوانات شهری محدود نشود همچنان شاهد درد و رنج آنها بر اثر اجرای طرحهای حیوان کشی به شیوه های مختلف هستیم و کشته شدن ده ها هزار سگ در شهرهای بزرگ ایران شاهدی بر این ادعاست.

مطالب مرتبط:
–    طرح عقیم سازی و یا زنده گیری سگ های شهری راه به جایی نمی برد!
–    چرا طرح عقیم سازی یا زنده گیری سگ های شهری به جایی نمی رسد؟!
–    سگ، منبعی برای اشتغالزایی و درآمد؛ از رستوران های چینی تا شهرداری های ایرانی !
–    عکس های جمعه ، سگ ها و خیابان خواب ها در هندوستان
–    کشتن بیش از 8هزار قلاده سگ در مشهد

Read More →

از شیشلیک قو تا کباب قو؛ بد سلیقگی ژورنالیستی و خشونت پنهان علیه حیوانات

نگاهی به عناوین برخی از روزنامه های ورزشی در دو روز گذشته نشان می دهد برخی از این نشریات برای تهییج و طرفداری از یکی از دو تیم فوتبال بزرگ پایتخت در مصاف با ملوان بندر انزلی از قربانی کردن قوها مایه گذاشته اند. شیشلیک قو و یا کباب قو بخشی از عناوین این روزنامه ها در روزهای گذشته بوده است.
تیترهای که شاید در نگاه عوام جذاب باشد اما به همان اندازه که جذابیت دارد، به همان اندازه نیز خشونت پنهان نسبت به حیوانات را به روح و روان خواننده تزریق می کند. تیترهای نظیر این نه با روح ورزش که باید باعث گسترش صلح و دوستی شود سازگاری دارد و نه با رسالت روزنامه نگاری که باید در جهت خدمت به فرهنگ و شعور جامعه باشد.
پیش از این اشاره شده بود که حیوان آزاری پدیده ای چند وجهی است که عوامل گوناگونی دارد، عناوینی نظیر این می تواند سهمی هر چند اندک در گسترش روح حیوان آزاری در جامعه داشته باشد.
لازم است حامیان حیوانات همانگونه که نسبت به انتشار مطالبی بر ضد حیوانات و حیات وحش در نشریات حساس هستند نسبت به چنین مطالب و عناوینی که بطور پنهان باعث گسترش خشونت علیه حیوانات می شود حساس بوده و نسبت به آن اعتراض کنند.

مطالب مرتبط:
–    چه کسی خرس های قهوه ای را کشت؟!
–    برای همیشه به ذبح حیوانات در اماکن ورزشی پایان دهیم
–    بازگشت قهرمانان المپیک ایران با گلوله و خون!

Read More →

اختصاص ارز 1226 تومانی برای واردات غذای سگ و زین اسب بجای دارو و تجهیزات پزشکی

رییس سازمان غذا و داروی وزارت بهداشت  ضمن گلایه از عدم تخصیص اعتبارات لازم برای واردات دارو و تجهیزات پزشکی گفته است ارز دولتی 1226 تومانی بدون کسب نظر این وزارتخانه و برخلاف توافقات قبلی به کالاهای غیرضرور همچون کالاهای آرایشی، غذای سگ، زین اسب، دسته بیل و … داده شده است. (اصل خبر)

Read More →

Page 18 of 45« First...10...1617181920...3040...Last »