بگذار تا بگریم…

عباس محمدی

مرگ، روی دیگر زندگی است؛ حقیقتی است که بی آن، حیات پیوستگی نمی یابد. آیا می توان تصور کرد که جهان با این همه گونه گونگی، بدون تنازع و مرگ – که از پی زیستن و رقابت می آید- امکان داشته باشد؟! مرگ، برای ما ناخوشایند است، زیرا به حکم قانون اولیه ی طبیعت، محکوم به زیستن ایم. و از آن می ترسیم، زیرا آن را نمی شناسیم. این ها طبیعی است، اما انکار مرگ به چه کار می آید؟! مرگ هایی هست که تا مغز استخوان ما را می سوزاند؛ شاید به دلیل آن که موجب تنهاتر شدن ما می ...

۱۳۸۸,۰۸,۲۳ | ادامه مطلب | عباس محمدی