حسین عبیری گلپایگانی

بنام خدا مردی که همیشه به یاد دیگران درخت می کاشت عاقبت برای

حسین عبیری گلپایگانی

بنام خدا مردی که همیشه به یاد دیگران درخت می کاشت عاقبت برای او نیز درخت کاشتند وقتی کودک بودم داستانی مادرم برایم تعریف می کرد که در شهری کوزه گری بود که یک کوزه ای در گوشه ای از مغازه اش گذاشته بود و هرکسی که فوت می کرد و یا جنازه ای را از جلوی مغازه اش تشیع می شد برایش تکه سنگی در کوزه می انداخت و بلاخره یک روزی حضرت عزرائیل (مرگ ) به سراغ کوزه گر می آید و کوزه گر از دنیا می رود بعد از چند وقت شخصی که از فوت ...

۱۳۸۸,۰۸,۲۲ | ادامه مطلب | حسین عبیری گلپایگانی

Required

Required, hidden

تگهای اچتمل مجاز:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

لینک ارسال دنبالک  |  خروجی آراس‌اس برای کامنت‌های این مطلب


درباره نویسنده

حسین عبیری گلپایگانی

آخرین نظرات

  • آرشیو مطالب

    اسفند ۱۳۸۸
    ش ی د س چ پ ج
    « بهمن    
    ۱۲۳۴۵۶۷
    ۸۹۱۰۱۱۱۲۱۳۱۴
    ۱۵۱۶۱۷۱۸۱۹۲۰۲۱
    ۲۲۲۳۲۴۲۵۲۶۲۷۲۸
    ۲۹  

    Most Recent Posts