گرین بلاگ – تازه‌ترین مطالب وبلاگستان محیط زیست

نه! قربانی اش نکنید!!

معصومه ابتکار رییس سازمان محیط زیست امروز به اراک سفر کرد. در بدو ورود، میزبانان قصد داشتند جلوی پای او گوسفندی را قربانی کنند که خانم ابتکار مانع از این عمل شد.

Read More →

نه! قربانی اش نکنید!!

نه! قربانی اش نکنید!!

معصومه ابتکار رییس سازمان محیط زیست امروز به اراک سفر کرد. در بدو ورود، میزبانان قصد داشتند جلوی پای او گوسفندی را قربانی کنند که خانم ابتکار مانع از این عمل شد.

Read More →

برنامه‌ی ‌برودپیک، مسیر ایران؛ صعودی ممتاز

در فصل‌نامه‌ی کوه 72 (پاییز 92) پرونده‌ای درباره‌ی برنامه‌ی گشایش “مسیر ایران” روی قله‌ی 8047 متری برودپیک وجود دارد که در بر گیرنده‌ی چند گزارش و نقد و نظر است. یادداشتی از من هم در آن پرونده آمده است که در زیر می‌بینید:

 گشایش “مسیر ایران” بر روی قله‌ی برودپیک، دو جنبه از کوه‌نوردی جدی را به نمایش گذاشت: نخست، جنبه‌ی عمومی‌تر و باارزش که همانا فرارفتن از مرزهای متداول توانایی، و معرفی معیارهای نو است. دوم، جنبه‌ی تراژیک که کم‌تر رخ می‌دهد اما بنا به ماهیت خود، جلب توجه بیشتر می‌کند.

 تردیدی نیست که از این پس کوه‌نوردی ایران، دست‌کم در حوزه‌ی “برنامه‌های بزرگ” (expedition)، به دو دوره‌ی پیش از مسیر ایران و پس از مسیر ایران تقسیم خواهد شد، و نام‌های آیدین بزرگی، پویا کیوان، و مجتبی جراهی به عنوان گشایندگان آن مسیر و آغازگران عصر نوین صعودهای بزرگ ایرانی، در تاریخ کوه‌نوردی ثبت خواهد شد.

  این صعود، ویژگی‌های ممتازی داشته است که در زیر به آن‌ها اشاره می‌کنیم:

 

1- این صعود، نخستین کار نوی ایرانی بر روی قله‌های هشت‌هزارمتری بوده و از این حیث، به جز ارزش ملی آن، دارای ارزش جهانی هم هست.

2- ایرانیان، تا پیش از این برنامه، هیچ صعود نویی روی کوه‌های بالای شش هزار متر نیز نداشته‌اند، و نوآوری‌هایشان روی کوه‌های کوتاه‌تر بیرون از کشور هم از دو سه مورد بیشتر نبوده است. به این ترتیب، می‌توان گفت که با گشایش مسیر ایران، اصولا فصل نویی در برنامه‌های کوه‌نوردی خارج از کشور آغاز شده است.

3- در سه مرحله‌ اجرای این برنامه (سال‌های 1388، 90، 92) از چادرگاه اصلی به بالا، از نیروی باربر یا شرپا استفاده نشد (به جز یک مورد، پس از پیشامد حادثه در اواخر برنامه‌ی سال 90).

4- گشایش مسیر، در سال 92 از چادرگاه سوم مسیر عادی تا قله، به روش سبکبار (آلپی) صورت گرفت.

5- این صعود، با برنامه‌ریزی و پشتیبانی مالی بخش مردم‌نهاد و خصوصی کوه‌نوردی اجرا شد و به همین دلیل، نشان‌دهنده‌ی توانایی‌های این بخش است.

6- گشایش مسیر ایران، عمدتا با اتکا به نیروی اجرایی نسل جوان انجام شد و از این حیث، اثبات کننده‌ی پتانسیل در خور توجه کوه‌نوردی کشور و نویدبخش آینده‌ی پربارتر برای این فعالیت است.

 حادثه‌ی ناپدید شدن سه گشاینده‌ی مسیر ایران، در بازگشت از مسیر عادی قله رخ داد؛ این رویداد غم‌انگیز نشان داد که اجرای کارهای فنی‌تر، به معنای خطرناک‌تر بودن کار نیست و حادثه – همان‌گونه که معمولا دیده می‌شود- بیشتر در جاهایی که بسیار دشوار نیستند و در زمان‌هایی که فکرش را نمی‌کنیم، رخ می‌دهند. از این رو، گشایش مسیر ایران می‌تواند باب نویی را در بررسی حادثه‌های هیمالیایی کشور بگشاید و گفتمانی درس‌آموز را دامن زند.

چند روز عملیات جستجو برای نجات سه گشاینده‌ی مسیر نیز جلوه‌هایی از همبستگی جامعه‌ی کوه‌نوردی ایران، توانایی‌های این جامعه در برقراری ارتباط موثر با گروه‌ها و سازمان‌های کوه‌نوردی خارج از کشور و با سازمان‌ها و مسوولان دولتی، و همچنین امکانات مادی سازمان‌های مردمی را نشان داد.

حادثه‌ی برودپیک، از منظری دیگر هم شایسته‌ی توجه بوده است؛ سه خانواده، از سه نقطه‌ی مختلف تهران، به ناگاه گرفتار رویداد سهمگین از دست دادن یک جوان خود شدند. اما، هر سه خانواده که مسلما گرایش‌های فرهنگی متفاوتی داشته‌اند، با متانت و فرهیختگی به یاد ماندنی اظهار کردند که به راه انتخابی فرزندان‌شان و به کوه‌نوردی احترام می‌گذارند. این خانواده‌ها، گو این که خواستار بررسی فنی حادثه شده‌اند، اما از مدیران برنامه‌ی برودپیک و جامعه‌ی کوه‌نوردی کشور به خاطر تلاش‌هایشان در جریان جستجو، و به خاطر گرامی‌داشت آن سه جوان، قدردانی کرده‌اند. برخورد خانواده‌های بزرگی، پویا، و جراهی، علاوه بر آن که شخصیت ستودنی ایشان را نشان می‌دهد، بیانگر این هم هست که فرهنگ کوه‌نوردی در جامعه‌ی ایران به حد بالایی از پختگی رسیده است که این نکته، در همایش باشکوه گرامی‌داشت یاد صعودکنندگان مسیر ایران (برج میلاد، 16 مرداد 92) به بهترین شکلی دیده شد.

 حادثه‌ی برودپیک، مانند هر حادثه‌ی کوه‌نوردی دیگر، قطعا ریشه در دو دسته علل وابسته به محیط (objective hazards) و وابسته به انسان (subjective hazards) داشته است. ضروری است که با گردآوری اطلاعات کامل، این برنامه مورد واکاوی قرار گیرد تا علت‌های وقوع حادثه شناسایی شوند.

Read More →

از گادهیمای تا تنکس گیوینگ و قربان، اعتراض مدنی به کشتن حیوانات

از گادهیمای تا تنکس گیوینگ و قربان، اعتراض مدنی به کشتن حیوانات

سال گذشته مطلبی در خصوص برخورد منطقی و اثرگذار و بدور از افراطی گری با قربانی کردن حیوانات در عید قربان از سوی حامیان حیوانات نوشته بودم. دوستانی که آن مطلب را نخوانده اند می توانند در این آدرس ببینید:

پرهیز از افراط و لزوم برخورد منطقی و اثرگذار در برخورد با قربانی کردن حیوانات

امسال در شبکه های اجتماعی شاهد بودیم که شوربختانه برخی از اظهار نظرها و موضع گیری های موافقان و مخالفان قربانی کردن حیوانات به سمت و سوی مسائل دینی کشیده شده است. به این شکل که عده ای برای مخالفت با قربانی کردن حیوانات سعی در نفی دین دارند و در مقابل عده ای نیز تصور می کنند که مخالفت با قربانی کردن حیوانات به معنای مخالفت با دین و آیینی دینی است. در این خصوص توضیحاتی قابل ذکر است:

اعتراض به قربانی کردن حیوانات اختصاص به دین و یا کشور خاصی ندارد. حامیان حیوانات و دوستداران محیط زیست همواره به قربانی کردن حیوانات به اشکال مختلف و در مناطق مختلف دنیا اعتراض داشته اند. دامنه این اعتراضات از حیوان کشی در چین تا کشتار وحشیانه دلفین ها در ژاپن تا کشتار فوک ها در دانمارک، نروژ و کانادا را شامل می شود. حتی این اعتراضات گاهاً شامل حال اعیاد ملی و جشن های ملی نیز می شود و برای مثال می توان به اعتراض در خصوص قتل عام حیوانات در «جشنواره گادهیمای» توسط هندوها در شمال هند و نپال اشاره کرد، اعتراض به قتل عام لاک پشت ها در «جشنواره مذهبی کالی پوجا» توسط پیروان آیین هندو در بنگلادش اشاره کرد. همچنین همواره شاهد اعتراضات فراوان حامیان حیوانات به کشتن حدود 45 میلیون بوقلمون در جشن شکرگذاری در ایالات متحده هستیم. از این نمونه اعتراضات بسیار فراوان است و تقریباً اکثر نقاط دنیا را شامل می شود.
بر اساس آنچه که گفته شد می بینیم که اعتراض به قربانی کردن حیوانات یک اعتراض فراگیر است که دامنه آن محدود به هیچ مذهب یا کشوری نمی شود و اساساً این نوع اعتراض یک «اعتراض مدنی» است. فعالان اجتماعی و حامیان حیوانات و محیط زیست باید مراقب باشند که این اعتراض مدنی رنگ و بوی مذهبی یا سیاسی به خود نگیرد و با روشهای مناسب و متمدنانه منجر به افزایش فرهنگ حمایت از حیوانات شود.  فعالیت زیست محیطی و حمایت از حیوانات یک فعالیت فرهنگی و اجتماعی است و کوشندگان مدنی می کوشند از راه تاثیرات از مسیر فرهنگ و افزایش آگاهی های عمومی به خواسته های خود برسند و از اینرو با هیچ مذهب و قومی سر جنگ ندارند.
موافقان قربانی کردن حیوانات نیز باید به این نکته توجه داشته باشند که مخالفت حامیان حیوانات با قربانی کردن حیوانات در اماکن عمومی در واقع به نوعی امر به معروف و نهی از منکر است. زیرا در دین اسلام کشتن هر حیوانی حتی یک مگس اگر بی دلیل باشد امری مکروه است و یا شغلی نظیر قصابی به دلیل آنکه با کشتن حیوانات سر و کار دارد و باعث قساوت قلب می شود از مشاغل مکروه محسوب می شود، همچنین کشتن حیوانات در اماکن عمومی می تواند باعث ایجاد لطمات روحی برای شهروندان و بویژه کودکان و زنان شود و از اینرو است که حامیان حیوانات با هر گونه عملی که بطور مستقیم و غیر مستقیم زمینه ساز فرهنگ حیوان آزاری و صدمه زدن به حیوانات شود مخالف هستند.

Read More →

هشت سال تازیانه بر پیکر محیط‌زیست

محیط‌زیست ایران در هشت سال گذشته روزگار خوشی را سپری نکرد. پس از آن که محمود احمدی‌نژاد و تیمش سکان دستگاه اجرایی کشور را در دست گرفتند، بر اثر تصمیم‌ها، نظرات و نحوه مدیریت ناسازگار با شرایط طبیعی کشور، زخم‌های عمیقی بر پیکر شکننده محیط زیست وارد شد که بهبود شرایط را اگر نگوییم غیرممکن، با چالش‌های اساسی مواجه خواهد کرد. مروری گذرا بر کارنامه هشت ساله محیط‌زیستی دولت در مقیاسی کلان و مدیریتی نشان می‌دهد چرا شاخص علمکرد زیست‌محیطی کشور هر سال با افت شدیدی رو به رو بوده است.

تعطیلی شورای عالی حفاظت محیط‌زیست

 شورای‌عالی حفاظت محیط‌زیست در سال ۱۳۸۶ منحل شد. گرچه مدتی بعد به کمیسیون زیربنایی دولت انتقال یافت و اعلام شد که این شورا به کار خود ادامه خواهد داد اما فاقد عملکرد گذشته بود. شورای عالی حفاظت محیط‌زیست که رییس آن، رییس جمهور و دبیر آن رییس سازمان محیط‌زیست است، وظیفه‌ای فرابخشی دارد و در عمل سبب تعامل سازمان محیط‌زیست با ارگان‌های اجرایی و وزراتخانه‌هایی می‌شود که قصدشان بهره‌برداری از عرصه‌های طبیعی است. با تعطیل و منفعل کردن شورای عالی محیط‌زیست، هدایت خطوط کلان توسعه کشور در زمینه توسعه پایدار و آمایش سرزمین به طور کلی به فراموشی سپرده شد.

واگذاری مناطق حفاظت شده

اگر در دولت‌های قبلی، تصرف اراضی مناطق حفاظت شده (نظیر پارک ملی کویر و سرخه‌حصار) 

Read More →

ممانعت رییس سازمان حفاظت از محیط زیست از قربانی کردن گوسفند

ممانعت رییس سازمان حفاظت از محیط زیست از قربانی کردن گوسفند

معصومه ابتکار معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان محیط زیست که روز گذشته به اراک سفر کرد بود در حالیکه در بدو ورودش میزبانان قصد داشتند تا به افتخار ورود وی به این استان گوسفندی را قربانی کنند، مانع از این کار شد.
معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان محیط زیست کشور با هدف بررسی مشکلات زیست‌محیطی استان مرکزی بویژه آلودگی هوای اراک و مدیریت بومی تالاب میقان به اراک سفر کرده است.

Read More →

سخنی تازه از جنس تدبیر و امید !

حضوز قبل از مراسم زسمی جناب آقای مهندس جلالی  درسازمان نو برگزاری یک جلسه در حوزه معاونت توسعه برنامه ریزی نشان داد تا چه حدی ایشان به منابع انسانی  توجه دارند.  در هر حال افتخار میزبانی  معاونت وزیر و ریاست سازمان را  در  حوزه معاونت توسعه مدیریت و منابع انسانی داشتیم . باید  بخشی از نظرات ابرازی آقای مهندس جلالی  را که برای مدیران حوزه در جمع بندی مباحث بیان داشتند بنویسم

Read More →

سخنی تازه از جنس تدبیر و امید !

حضوز قبل از مراسم زسمی جناب آقای مهندس جلالی  درسازمان نو برگزاری یک جلسه در حوزه معاونت توسعه برنامه ریزی نشان داد تا چه حدی ایشان به منابع انسانی  توجه دارند.  در هر حال افتخار میزبانی  معاونت وزیر و ریاست سازمان را  در  حوزه معاونت توسعه مدیریت و منابع انسانی داشتیم . باید  بخشی از نظرات ابرازی آقای مهندس جلالی  را که برای مدیران حوزه در جمع بندی مباحث بیان داشتند بنویسم

Read More →

کافه کوهِ مهر در «مهر»

کافه کوهِ مهر در «مهر»

نشست صمیمانه و گپ و گفت دوستانه در قالب «کافه کوه»؛ ‌پنج‌شنبه‌ی هفته‌ی جاری برپا خواهد شد … بنا بر اعلام وبلاگ مکث؛  ساعت ۱۵ پنج‌شنبه ۲۵ مهر کافه‌ی «محمد تهرانی».

به نقل از کوه نوشت

Read More →

کافه کوهِ مهر در «مهر»

کافه کوهِ مهر در «مهر»

کافه کوهِ مهر در «مهر»

نشست صمیمانه و گپ و گفت دوستانه در قالب «کافه کوه»؛ ‌پنج‌شنبه‌ی هفته‌ی جاری برپا خواهد شد … بنا بر اعلام وبلاگ مکث؛  ساعت ۱۵ پنج‌شنبه ۲۵ مهر کافه‌ی «محمد تهرانی».

به نقل از کوه نوشت

Read More →

Page 1 of 212