گرین بلاگ – تازه‌ترین مطالب وبلاگستان محیط زیست

محیط زیست، سفر و رییس سازمان

عباس محمدی- سبزپرس

سفر در شکل‌های گوناگون خود، از جابجایی‌های درون‌شهری تا سفرهای بین‌شهری و خارجی، به قصد گردش یا کار و جز آن، یکی از مهم‌ترین عامل‌ها – و شاید مهم‌ترین عامل- در مصرف سوخت و در نتیجه بسیار موثر در فشار بر منابع زمین و تولید گازهای آلاینده و گرم شدن زمین است. به این دلیل، یکی از راهکارهای اصلی برای حفظ محیط زیست، کاستن از سفرها، و انجام سفرهای ضروری با روش‌های کم‌اثر تر (مثلا: قطار به جای خودروی شخصی و هواپیما، «هم‌پیمایی» به جای سفر با خودروی تک سرنشین، دوچرخه سواری به جای ماشین سواری) است. در مجموع، خودداری از سفر نالازم همچون خودداری از کاربرد خودروی شخصی، یکی از شاخصه‌های شناسایی افرادی است که به راستی و در عمل مدافع محیط زیست هستند.

در خبرها آمده بود که محمدی زاده رییس سازمان حفاظت محیط زیست، فقط از مهر 1388 تا اسفند 1390 (30 ماه) 97 سفر خارجی انجام داده است(1). یعنی جناب رییس، هر 9 روز یک بار به سفری خارجی رفته‌اند!

 

 نخست این پرسش به ذهن می‌آید که ایشان کی به کارهای سازمان می‌رسیده‌اند؟! هر فرد عادی با مسوولیت‌های اندک (مثلا فقط با مسوولیت اداره‌ی خانواده) هم اگر بخواهد سفری چند روزه انجام دهد، تا حد زیادی برنامه‌های روزانه‌اش به هم می‌خورد، چرا که دست‌کم باید یکی دو روز پیش و پس از سفر را به تنظیم برنامه‌ی سفر یا تطبیق یافتن با شرایط زمانی پس از یک سفر طولانی، اختصاص دهد. به این ترتیب، هر سفر خارجی که حتی فقط سه روز به طول انجامد، دست‌کم یک هفته‌ی کاری یا پنج روز کامل را اتلاف می‌کند. حال، چگونه در تصور می‌گنجد که فردی با مسوولیت سنگین مدیریت محیط زیست یک کشور، برای یک گفتگوی چند ساعته که در جهان امروز با انواع وسایل ارتباطی موجود، از محل کار یا خانه هم قابل انجام است، یک هفته را از دست بدهد و در عین حال بتواند کار خود را به درستی انجام دهد؟! در واقع، محمدی زاده فقط در حدود یک سوم از وقت قابل استفاده‌ی خویش را صرف امور درون کشور کرده، و دو سوم دیگر را لابد به حل معضلات جهانی (مانند ایجاد کریدور عبور ببر در مسیر ایران- روسیه- هند!) پرداخته است.

ای کاش، با این همه سفر، اندکی هم وجهه‌ی جهانی محیط زیست ما بهتر می‌شد! اما، نه تنها رتبه‌ی زیست محیطی کشور ما در میان 132 کشور جهان، از رتبه‌ی 68 در سال 2008 به 114 در سال 2012 تنزل یافته، بلکه همچنین نتوانسته‌ایم با نزدیک‌ترین کشورهای همسایه‌ی خود نیز به یک دستاورد ملموس برسیم. چند مثال در این زمینه: در حادترین موضوع زیست‌محیطی کشور یعنی آلودگی هوا به ریزگردها، هیچ کاری در ارتباط با کشورهای عراق و ترکیه انجام نشده است. در موضوع حفظ تالاب‌های جنوب غربی کشور (مشترک با عراق) نه تنها نتوانسته‌ایم با ترکیه به توافقی در جلوگیری از سد سازی‌های بی رویه در سرشاخه‌های دجله و فرات برسیم، بلکه خودمان هم با ساختن سد یا با طرح‌های انتقال آب در حوزه‌ی رودخانه‌هایی که وارد عراق می‌شود (مانند سیروان و الوند) به تخریب بیشتر این تالاب‌ها کمک کرده‌ایم و به روابط کشورمان با عراق نیز آسیب‌ رسانده‌ایم. در موضوع رودخانه‌ی هیرمند، به هیچ روی نتوانسته‌ایم حتی همان میزان آب توافق شده در  رژیم گذشته را بگیریم، و تالاب هامون همچنان خشک است. در موضوع آب‌های خلیج فارس، نه تنها کمترین تاثیری بر سیاست جزیره‌سازی‌ کشور امارات نداشته‌ایم، خودمان هم برای عقب نیفتادن از قافله، پروژه‌ی‌ جزیره سازی در آب‌های ایران را مطرح کرده‌ایم. در موضوع ثبت جهانی جنگل‌های هیرکانی، نه با کشور آذربایجان به توافقی رسیدیم و نه خودمان کاری کردیم.

مثال دیگر این که در حدود دو سال پیش، ما (گروه دیده‌بان کوهستان) و موسسه‌ی سنستا به سازمان حفاظت محیط زیست پیشنهاد دادیم که منطقه‌ی کپه داغ در خراسان شمالی که بخشی از آن به عنوان منطقه‌ی حفاظت شده‌ی گلول و سرانی زیر مدیریت سازمان است، به انضمام منطقه‌ی حفاظت شده‌ی کپه داغ ترکمنستان، در گفتگو با دولت این کشور، با عنوان “پارک صلح” یا پارک حفاظت شده‌ی بین‌المللی تعریف و مدیریت شود. پس از ماه‌ها پی‌گیری، سرانجام به ما گفتند که این کار به خاطر روابط نه چندان خوب ما با ترکمنستان، اجراشدنی نیست. و امروز که این سطرها را می‌خوانید، در این منطقه‌ی حفاظت شده که محیط‌بان جوان «سعید پرهام» در سال 89 جان خود را در راه حفظ آن از دست داد، علاوه بر ساخت یک سد بی‌توجیه و ساخت ده‌ها کیلومتر جاده‌ی دسترسی آن، طرح‌های پردامنه‌ای برای جاده‌سازی‌های دیگر هم آغاز شده است.

سفرهای محمدی زاده، از دیدگاه دیگری هم در خور بررسی است؛ سازمان محیط زیست پیوسته ادعا دارد که بودجه‌ی لازم را برای استخدام تعداد بیشتری محیط‌بان ندارد. اگر افراد حاضر در هر یک از 97 سفر آقای رییس را پنج نفر، و هزینه‌ی سفر هر نفر را، فقط 10 میلیون تومان (معادل یک سفر خارجی چند روزه‌ی اشخاص عادی) بگیریم، جمع هزینه‌های این تعداد سفر، دست‌کم حدود پنج میلیارد تومان می‌شود. حال، فرض بگیریم که این مبلغ را در بانک سپرده کنیم؛ با سود بیست درصد، سالانه یک میلیارد تومان به دست خواهیم آورد. با این سود، می‌توان 120 نفر محیط‌بان جدید استخدام کرد و به هر یک از آنان ماهانه 700 هزار تومان حقوق داد!

در تاریخ معاصر کشور ما، دولت‌مردی هست که در دوران زمامداری‌اش فقط یکی دو سفر خارجی رفت و هزینه‌ی آن را هم با آن که سفر جنبه‌ی ملی داشت، از جیب خود پرداخت. آن مرد، نزد ملت ایران از محبوب‌ترین سیاستمداران است؛ تاریخ درباره‌ی دولت‌مردان امروز چگونه داوری خواهد کرد؟!


پی‌نوشت

*مدیر گروه دیده‌بان کوهستان

1) روزنامه‌ی شرق، 9/5/1392

Read More →

ذبح گوسفند در مراسم بدرقه محمود احمدی نژاد و دو اشکال قانونی و شرعی

سرانجام پس از 8 سال آقای محمود احمدی نژاد به خانه خود در محله نارمک بازگشت. در تصاویر منتشر شده در خبرگزاریها نشان می دهد در مراسم بدرقه ایشان گوسفندی ذبح شده است. کشتن گوسفند در اماکن عمومی و مسکونی از نظر قانونی و شرعی ایراداتی دارد که ای کاش مورد توجه برگزارکنندگان مراسم قرار می گرفت.

از جنبه قانونی کشتار غیرمجاز دام در معابر عمومی، مغایر مقررات بهداشتی است و ارتکاب این عمل مطابق ماده ۶۸۸ قانون مجازات اسلامی و ماده ۳۷ قانون تعزیرات حکومتی می تواند موجب پیگرد قانونی قرار گیرد. (اینجا را بخوانید)

از جنبه مذهبی برخی از مراجع شیعه  کشتن حیوانات در اماکن عمومی را شرعاً دارای اشکال می دانند. (اینجا را بخوانید)

Read More →

باغ اكولوژي يك اثر ملي است

باغ تبلور نتيجه و ثمره كارايي متخصصين بخش منابع طبيعي ومؤسسه تحقيقات جنگل ها با سابقه حدود 80 ساله خود قابل فروش نيست !

باغ اكولوژي منابع ملي موضوع قانون ملي شدن جنگل ها- مراتع- بيشه زارها – اراضي جنگلي نيست.سند باغ انفالي نيست، سند باغ اموال دولتي دراختيار دولت است، باغ اكولوژي اموال عمومي در اختيار وزارت جهادكشاورزي، موسسه تحقيقات است موسسه تحقيقات جنگل ها و مراتع زير نظر سازمان جنگل ها و مراتع نيست و موسسه ي

Read More →

نتایج یک تحقیق درباره ی جذب فلزات سنگین از آب های آلوده توسط سبزیجات!

در برخی کشورها از جمله برخی مناطق کشور ما، فاضلاب ها اعم از فاضلاب های خانگی و صنعتی برای آبیاری اراضی کشاورزی به کار می روند. این کار با دو هدف عمده صورت می گیرد: نخست، استفاده مجدد از آب های زاید و دوم، افزودن مواد مغذی و آلی به خاک. با این حال اثرات زیانبار آلودگی های ایجاد شده توسط آب های آلوده  و ورود آنها به زنجیره غذایی می بایست مدنظر قرار گیرد. بخصوص اگر آبهای آلوده در مقادیر بالا برای آبیاری مصرف شوند فلزات سنگین جذب شده توسط محصولات کشاورزی می توانند مشکلات جدی بر سلامت مصرف کنندگان آنها ایجاد نمایند.

در تحقیقی که اخیراٌ در کشور یونان انجام شده است مشکل جذب فلزات سنگین توسط آبیاری با فاضلاب مورد بررسی قرار گرفته است در این کشور کشاورزان برای سالها محصولات زراعی را با آب های زیرزمینی آلوده آبیاری می کنند. محققین سبزیجات را درگلخانه در شرایط مشابه با شرایط طبیعی کشت دادند و نهایتاٌ دریافتند که غلظت های نیکل و کروم اندازه گیری شده در سیب زمینی و پیاز با سطحی مشابه در آب آلوده ای که برای آبیاری آنها استفاده شد وجود دارد.

برای مشاهده جزییات بیشتر این تحقیق لینک زیر را ملاحظه نمایید.

vegetables can absorb heavy metals from contaminated irrigation water

مطالب مرتبط در وبلاگ : 

 

Read More →

نخستین نامه به حسن روحانی در نخستین روز فعالیت رییس جمهور یازدهم (محمد درویش)

جناب آقای دکتر حسن روحانی

ریاست جمهور محترم ایران

موضوع: الگویِ بومی ظرفیت‌سازی برای حفاظت و حمایت بهینه‌یِ طبیعت و فرهنگ

 

    با سلام، احترام و عرض تبریک به
مناسبت انتخاب حضرت‌عالی به عنوان ریاست جمهور ایران، به آگاهی می‌رساند،
طبیعت و فرهنگ ایران زمین در طول تاریخ، بارها و بارها در معرض تهدیدها و
آسیب‌های جبران ناپذیر قرار گرفته و همواره در کشاکش روزگار، بخشی از میراث
طبیعی و فرهنگی خود را از دست داده است. با این حال همیشه انسان‌های
نیک‌نهادی بوده و هستند که با راهکارهای دلسوزانه و کارشناسانه، به نجات
این عرصه‌ها و پدیده‌های با ارزش اندیشیده و پرداخته‌اند. هم چنان که امروز
با تخریب‌‌های گسترده‌ و در برخی مواردِ بسیار مهم، به مرز برگشت ناپذیر
رسیده یا نزدیک شده، دوباره این باور و امید برای دوستداران طبیعت و فرهنگ
ایران پیش آمده تا با ارایه‌ی راهبردها و راهکارهایی بسیار ضروری و قابل
اجرا، انظارِ عمومی و دولت منتخب یعنی قوه مجریه و هم چنین قوه‌های قضاییه و
مقننه را به ارزش و اهمیت «تغییر نگرش» در مورد موضوع، افزایش موثر
اعتماد، همکاری عمومی، مسئولیت اجتماعی و هم چنین، جایگاه ویژه‌یِ مدیریتی،
اجرایی و نظارتی نهاد‌های دولتی و غیر دولتی متولی طبیعت و فرهنگ جلب کند.

    امضا کنندگان این بیانیه به عنوان
جمعی از دوستداران طبیعت و فرهنگ ایران، مشکل اصلی را نادیده گرفتن ارتباط
«ظرفیت‌سازی» با حفاظت می‌دانند. ظرفیت‌سازی، فرآیندی طولانی و مداوم از
توسعه است که تمامی ذی‌نفعان را درگیر می‌کند، که شامل کلیه اقشار جامعه و
حکومت: قوای قضاییه، مقننه و مجریه (سازمان‌ها، وزارت‌خانه‌ها، مدیران
میانی، مقامات و نهاد‌های محلی)، سازمان‌های غیر‌دولتی، متخصصان (مهندسین
مشاور و مجری)، پیمانکاران، اعضای جوامع، دانشگاهیان و پژوهشگران است.
ظرفیت‌سازی به تقویت مهارت‌ها، شایستگی‌ها و توانایی‌های مردمِ جوامع در
حال توسعه می‌پردازد، تا بتوانند بر علل محرومیت و رنج خود غلبه کنند.
مهم‌ترین نکته در ظرفیت‌سازی و ظرفیت‌سنجی برای حفظ تنوع‌زیستی و فرهنگی،
«همکاری تمامی ذی‌نفعان» درسه سطح «فردی»، «نهادی» و «اجتماعی» است.

    امضا کنندگان این بیانیه، با اعتقاد
به لزوم «تغییر نگرش عمومی» در مورد موضوع، سازوکاری پیشنهادی را برای
ایجاد یک «الگوی بومیِ ظرفیت‌سازیِ حفاظت و حمایت محیط‌ زیست و میراث
فرهنگی» مطرح می‌کنند و برای رسیدن به این اهداف، نیاز به افزایشِ اعتماد،
همکاری هرچه بیشتر عمومی و مسئولیت اجتماعی است که انجام مراحل زیر را
مطالبه می‌کند.

    گام یک: تشکیل هرچه
سریع‌تر «شوراهایِ عالیِ حفاظت و حمایتِ تنوع‌زیستی و فرهنگی» در چارچوب
قوانین شوراهای استان، شهر و روستا و با همکاری ایشان و عضویت «نمایندگان
تمامی ذی‌نفعان» یادشده با هدفِ «توجه کافی و نظارت بر اجرای موثر قوانین
ملی و کنوانسیون‌های بین المللی مورد پذیرش ایران»، با توجه به نقش و اهمیت
تعیین کننده‌یِ «شوراها و تشکل‌ها»، با استناد به اصول «ششم»، «بیست و
ششم»، «یکصدم»، «یکصد و دوم»، «یکصد و سوم» و «یکصد و چهارم» قانون اساسی، و
با استناد به بند «الف» ماده‌ی 178 قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه، تا
مراحل زیر را به انجام رسانند.
    گام دو: «شناسایی
وضع موجود و مخاطرات محیط‌ها و پدیده‌های طبیعی، فرهنگی، دانش و هنر بومی و
نیاز‌های ضروری و فوری حمایتی و حفاظتی، با اعتماد‌سازی و جلب همکاری
عمومی»، با استناد ماده 184 و بند «ب» ماده‌ی 189 قانون برنامه پنجساله
پنجم توسعه و تسهیل برای اجرایی کردن آن‌ها.
    گام سه:
«تکمیل و تسهیل برایِ آموزشِ موثر، مداوم و تعلیم و تربیت گسترده‌ی
ذی‌نفعان در تمام سنین آموزش‌پذیر در سطوح محلی، منطقه‌ای و ملی» با هدف
ارتقای سطح فرهنگ عمومی و مسئولیت اجتماعی با توجه به نتایج گام دوم و با
استناد بند «الف» ماده 189 قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه و هم چنین
بندهای دوم، سوم، چهارم، هفتم و هشتم اصل «سوم»، و تسهیل در اجرای اصول
«سی‌ام» و «پنجاهم» قانون اساسی.
    گام چهار: «سنجشِ
ظرفیت تحمل‌پذیر و قابل بازگشت در موردِ محوطه‌ها و پدیده‌های «حساس و در
خطرِ» طبیعی و فرهنگی» با استناد بند «الف» ماده‌ی 192 قانون برنامه
پنجساله پنجم توسعه و تسهیل برای اجرایی کردن آن‌.
    گام پنج:
«طرح‌ریزی، تصمیم‌گیری و ایجاد صندوق‌های محلی برای اجرای طرح‌های هماهنگ و
همسو با محیط‌زیست و میراث فرهنگی با ضمانت‌های واقعی حفاظتی و حمایتی به
عنوان جایگزین طرح‌های مخرب، با هدفِ ایجادِ معاشِ جایگزین برای مردم بومی»
با توجه به نتایج گام چهارم و ایجاد هماهنگی اجرایی میان این صندوق‌ها و
«صندوق‌های حمایت از توسعه» با استناد به بند «ی» ماده 143 و بند «م»
ماده‌ی 194 قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه و تسهیل در اجرایی کردن آن‌ها.
    گام شش: «نظارت و ارزیابی بر حُسن انجام کارها» با استناد ماده 184 قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه و تسهیل برای اجرایی کردن آن‌.
    گام هفت:
«هماهنگی با تغییرات دائمی، ایجاد و افزایش ضمانت اجرایی حفاظت و حمایت»،
با انجام راهبرد‌ها و راهکارهای زیر و پیگیری آن‌ها: «آماده سازیِ
پیوسته‌یِ لوایح و طرح‌هایِ پیشنهادی» برای بازنگری و به روز‌رسانی قوانین
حمایتی و حفاظتی و رفع کاستی‌های پیشگیرانه‌ جزایی و کیفری، تسهیل برای
استقلال هرچه بیشتر و تقویت موثر وظایف نظارتی و اجرایی سازمان‌های مرتبط
با طبیعت و فرهنگ با تفویض اختیار، تخصیص بودجه و امکانات کافی، تخصصی شدن
کامل این سازمان‌ها، رفع وظایف موازی میان ایشان، هماهنگی برای لغو تمامی
بخش‌نامه‌ها و مصوبات مخرب و سودجویانه و خلاف قانون، تسهیل در ثبت
سازمان‌های غیر دولتی و انجمن‌ها و افزایش اختیارات قانونی و حقوقی ایشان،
رفع مشکلات قانونی برای اولویت مدیریت بومی و اجرای طرح‌های توسعه‌ای و
طرح‌های هادی روستاها توسط جامعه‌ی محلی با اولویت حفظ میراث طبیعی و
فرهنگی ملموس و غیر ملموس، همکاری در به کارگیری متخصصان و دانشمندان در
تمامی پست‌های حساس و کلیدی، بهره‌گیری از پژوهش‌ها و طرح‌های راکد، ارتقای
کیفیت و کمیت تعلیم و تربیت، تبادل تجربیات در سطح ملی و بین المللی،
استفاده از الگوهای موفق سرتاسر جهان، ایجاد جریان آزاد اطلاعات و
اطلاع‌رسانی با گسترش استفاده از تمامی امکانات و ایجاد «شبکه‌ی رسانه‌‌ای
ملی» با همکاری سازمان های غیر دولتی و افراد مستقل، تقدیر ادواری از
حامیان و حافظان طبیعت و فرهنگ ایران، استانداردسازی در مدیریت تولید و
مصرف سوخت، انرژی و آلاینده‌های آب، هوا و خاک، کاهش و جلوگیری از روش‌ها و
رسوم مخرب و تقویت رسوم همسو، در مدیریت بومی زیست‌بوم‌ها، به کارگیریِ
انرژی‌های تجدید‌پذیر و فنآوری‌های هماهنگ با محیط زیست، استفاده ازالگوهای
متناسب و بهینه برای تامین منابع آب و غذا و رفع وابستگی بی‌تناسب معیشتی
به سرزمین، همکاری برای ثبت ملی و جهانی میراث طبیعی و فرهنگی کشور،
همسوسازی کامل تمامی اقدامات صنعتی و اقتصادی با محیط زیست و میراث ملموس و
غیر ملموس فرهنگی و جلوگیری از هرگونه فعالیت تهدیدکننده یا مخرب، برای
کاهش اثرات منفی طرح‌ها و پیشگیری از آسیب‌های غیر قابل جبران و افزایش
قاطعانه‌ی ابعاد حفاظتی و حمایتی با استناد به اصل «پنجاهم» قانون اساسی و
قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه.
    برای برون رفتن از بحران محیط
زیستی و فرهنگی کنونی، به کارگیریِ الگوی ظرفیت‌سازی در یک طرحِ قابل
اجرایِ ملی به عنوان تمرینی همگانی، بسیار ضروری است. بدین منظور و برای
اجرایی کردن بندهای الف و ب ماده‌ی 193 قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه،
طراحی و اجرایِ «طرحِ مدیریت مشارکتی پسماند و آلاینده‌ها، با جلب مشارکت
همه‌ی ذی‌نفعان» در سطح کل کشور پیشنهاد می‌شود. نخست با تشکیل «شوراهایِ
عالیِ حفاظت و حمایتِ تنوع‌زیستی و فرهنگی»با انجام گام‌های یاد شده در این
طرح، از دانش‌آموزان دبستانی، سربازان وظیفه، دانشگاهیان، کارشناسان،
متخصصان، سازمان‌های غیر دولتی، تا دستگاه‌های مقننه، قضاییه و مجریه، برای
یک هدف، در سطوح شهر، روستا و طبیعت و عرصه‌های فرهنگی، با یکدیگر، همسو
می‌شوند. از نتایج اجرای آن، موفقیت در یک طرح ملی ظرفیت‌سازی با حفظ اصولی
محیط زیست، ارتقای آموزش و فرهنگ عمومی، افزایش مسئولیت اجتماعی،
بهینه‌سازیِ اجرای قوانین، بهبودِ بهداشت عمومی، آب و هوایِ سالم‌تر، حفظِ
بهینه‌یِ سرزمین، زیباییِ منظر، زمینه‌سازی برای گردشگری مسئولانه و
بومگردی، افزایش شاخصه‌های توسعه و بهبود وجهه‌ی دیپلماتیک و ارتقای جایگاه
ایران در تصمیم گیری های جهانی در حل چالش‌های محیط زیستی خواهد بود.

جمعی از دوستداران طبیعت و فرهنگ ایران

پ.ن: اصل نامه و امضاء کنندگان را در اینجا ببینید

Read More →

بارش استان های تهران و البرز 273 میلی متر گزارش شد.

گزارش های بارش باران از 11 ایستگاه باران سنجی زیرپوشش شرکت آب منطقه ای تهران در مدت زمان ابتدای سال آبی جاری (مهرماه91) تاکنون، حاکی از ثبت نزدیک به 273 میلی متر بارش دارد.

Read More →

معرفی کتاب : سیمای حوضه آبریز فلات مرکزی

کتابچه سیمای حوضه آبریز فلات مرکزی به عنوان نخستین کتابچه از مجموعه مستندات معرفی حوضه، اهداف و برنامه‌های دفتر مدیریت حوضه آبریز فلات مرکزی منتشر شد.

به گزارش شبکه خبری آب ایران، شکور سلطانی، مدیر دفتر حوضه آبریز فلات مرکزی شرکت مدیریت منابع آب ایران، در این باره گفت: این کتابچه سعی دارد با معرفی حوضه آبریز فلات مرکزی به عنوان بزرگ ترین حوضه آبریز کشور، نگاهی گذرا به ابعاد مختلف موثر در مدیریت آب این حوضه داشته باشد و اطلاعات کلان حوضه را در اختیار تمامی ذینفعان، ذیمدخلان و علاقه مندان به موضوع قرار می‌دهد.
سلطانی افزود: حوضه آبریز فلات مرکزی ایران با مساحتی بالغ بر 828 هزار کیلومتر مربع که در حدود 51 درصد از مساحت کشور را در برمی‌گیرد، بزرگ ترین حوضه آبریز کشور است که مدیریت آن با توجه به شرایط خاص اقلیمی، جغرافیایی، تمرکز جمعیت، مناقشات و تمرکز قطب‌های صنعت کشور از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.
وی در ادامه گفت: دستیابی به مدل بهینه مدیریت منابع آب می تواند راهگشای عبور از بحران کمبود آب باشد.
مدیر دفتر حوضه آبریز فلات مرکزی شرکت مدیریت منابع آب ایران افزود: ویژگی مهم این مدیریت، به هم پیوستگی تمام ساختارهای فنی، اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی و تاثیر و ارتباط دو سویه بخش های مختلف با آب و ضرورت اعمال مدیریتی در برگیرنده منافع جمعی و برنامه ریزی منسجم است.
سلطانی ابراز امیدواری کرد: معرفی ابعاد مختلف موثر در مدیریت آب حوضه آبریز فلات مرکزی که بزرگ ترین حوضه آبریز کشور است، در قالب چندین مستند، نقش موثری در بهبود مدیریت آب کشور و دستیابی به اهداف کلان نظام جمهوری اسلامی ایران داشته باشد.

Read More →

پنجمین کنفرانس مدیریت منابع آب ایران – بهمن 1392

 

Read More →