گرین بلاگ – تازه‌ترین مطالب وبلاگستان محیط زیست

نظام برابری امام علی و مجاهدان سهم خواه …

علی می خواست “نظام برابری را برپا کند. برای همین تمام امتیازاتی را که در زمان خلیفه ی دوم و سوم به “السابقون ” می دادند قطع کرد و اعلام کرد که ” همه ی مردم مانند هم هستند و از حقوق و سهم یکسان از بیت المال بهره می برند”. در این بین برخی “السابقون ” که بیشتر و پیشتر از همه برای زنده نگه داشتن پرچم دین جنگیده بودند مخالف این استراتژی و جهان بینی بودند و سهم ویژه ی خود را می خواستند. اما فکر می کنید علی به آنها چه جوابی داد؟ متنی از کتاب “امام علی بن ابی طالب” نوشته عبدالفتاح عبدالمقصود را برایتان می گذارم.

« بدون هیچ پرده پوشی، علت مخالفت خویش با علی (ع) را به صراحت می گویند:

« مخالفت تو با خلیفه ی پیشین در تقسیم ! تو در دادن سهم، حق ما و دیگران را یکسان گذاشته ای و میان ما و کسانی که مانند ما نیستند در دادن چیزی، برابر نهاده ای که خدای تعالی با شمشیرها و نیزه هایمان آن را به ما ارزانی داشت و با سواره و و پیاده ی خود بر آن دست یافته ایم و دعوت ما بر آن، آشکار گردید. »

پس قضیه این است! بهای به پا خواستنشان برای گسترش اسلام و بالا بردن کلمه ی خدا را می خواهند.

اما علی، بامدادان به مسجد می رود تا با همه گان سخن گوید و به کسانی که به گذشته ی خود افتخار می کنند و به منزلت خویش می نازند می گوید:« … ای گروه مهاجر و انصار! آیا به خاطر اسلام آوردنتان بر خدا و رسولش منت می نهید؟ …..این غنیمت و “سهم” ، هیچکس در مورد آن بر دیگری رجحانی ندارد ….»

و باز می گوید:« از قدیم گروهی پیشتر از دیگران، به اسلام روی آورده و با شمشیر و نیزه هایشان، آنرا یاری کرده اند، با وجود این، رسول خدا، در تقسیم بیت المال آنان را برتر نمی گذاشت و به خاطر سابقه، آنان را بر دیگران ترجیح نمی داد. خدای سبحان، سابقه دار و مجاهد را در روز قیامت به تناسب اعمالشان پاداش می دهد….»

کتاب امام علی / نوشته عبدالفتاح عبدالمقصود استاد دانشگاه مصر/ ترجمه سید محمود طالقانی

تاریخ انتشار 1354 / جلد 7 / ص  199 »

Read More →

حیوان دوستی علیه حیوانات!

آگهی فروش توله شیری به قیمت 5 میلیون و 700 تومان در یکی از  سایت های شبکه های اجتماعی بهانه ای شد برای نوشتن این مطلب. خیلی وقت است که می خواهم مطلبی در خصوص وضعیت حمایت از حیوانات در ایران و بویژه اتفاقاتی که در فضای مجازی در جریان است بنویسم ولی هر بار به دلیلی از این مهم صرف نظر کرده ام…
راست اینست که پس از تعطیلی و کم فروغ شدن سازمانهای غیردولتی زیست محیطی در سالهای گذشته و همچنین گسترش شبکه های اینترنتی، برخی از فعالیتهای اجتماعی و از جمله زیست محیطی در فضای مجازی رونق گرفته است. فضای مجازی محل مناسبی برای تبلیغ و ترویج مسائل مربوط  به محیط زیست و از جمله حمایت از حیوانات است اما معایبی نیز دارد.
شبکه های مجازی عموماً تحت تاثیر فضای عمومی مخاطبان است و به همین خاطر گاهی حاشیه بر متن غلبه می کند و جای درستی و نادرستی ها عوض می شود. همچنین از آنجائیکه نظارت مشخص و قانونمندی بر فضای مجازی وجود ندارد، فعالیتهای مجازی می تواند مورد سوء استفاده افراد و یا گروههای شناخته نشده قرار گیرد. از دیگر سو مشاهده می شود برخی از صفحات اینترنتی توسط افرادی مدیریت می شود که دانش و تجربه لازم در خصوص فعالیت خود ندارند. گاهی آش آنقدر شور می شود که حتی عده ای شکار حیوانات را نیز به اسم طبیعت دوستی و کمک به حیات وحش تفسیر و توجیه می کنند!

در چند سال گذشته به واسطه حضور شبکه های اجتماعی و فضای مجازی، گروههای زیادی با اسامی مختلف و با هدف حمایت از حیوانات شکل گرفته اند. اگر جستجوی اندکی در اینترنت داشته باشید متوجه می شوید که ده ها و صد ها گروه با اسامی حمایت از حیوانات، حمایت از حیوانات خانگی، واگذاری حیوانات خانگی، پانسیون های مختلف، کلینیک های مختلف و … وجود دارد.
وجود این گروههای پرشمار و متنوع سبب شده است توجه عمومی نسبت به مساله حیوانات بیش از پیش شود اما در کنار این موضوع، آفت هایی نیز گریبانگیر این فضا شده است. گاهاً در این گروه ها مسائلی تبلیغ می شود که  صد در صد در تعارض با مساله حمایت از حیوانات هستند. حامیان حیوانات می دانند که مساله حقوق حیوانات مساله ای فراتر از رفاه حیوانات است. برخی از مسائل ترویج شده در این گروه ها نه تنها بر خلاف حقوق حیوانات هستند که در تعارض جدی با مساله حمایت از حیوانات نیز هستند.
خرید و فروش حیوانات خانگی، خرید و فروش حیوانات خاص (اگزوتیک پت و اگزوتیک انیمال)، تبلیغ برای نمایشگاه های حیوانات از جمله مواردی است که صد در صد در تعارض با حمایت از حیوانات و بویژه حقوق حیوانات است.
همچنین مسائلی نظیر خانگی کردن حیوانات شهری، غذا دادن به حیوانات شهری (بویژه سگ و گربه آن هم در فصول عادی)، تبلیغ و اصرار بیش از حد بر روی مسائلی نظیر عقیم سازی از جمله دیگر مواردی است که جای بحث و گفتگو دارد و در شرایط خاص و با اهداف خاص باید مورد توجه قرار گیرد. موارد ذکر شده اگر چه از نظر عاطفی مورد قبول و ستایش است اما از نظر زیستی و اکولوژیک جای بحث فراوانی دارد. در خصوص موارد فوق اگر از منظر علمی و مدیریتی برخورد نشود، نه تنها فایده ای برای حیوانات ندارد، حتی می تواند به ضرر حیوانات تمام شود.
تجارت حیوانات خانگی یکی از صنایع پرسود در سراسر جهان است و شوربختانه در بسیاری از موارد ذی نفعان تجارت حیوانات تلاش دارند به اشکال مختلف وارد جریان حمایت از حیوانات شوند. یک حیوان می تواند به مثابه ابزاری باشد که منافع مادی تعداد زیادی افراد از تولید کننده، واسطه، فروشنده، تولید کننده دارو و غذا، تولید کننده وسایل جانبی حیوانات، دامپزشک، پانسیون دار و … را تامین کند. از این جهت گاهاً مسائلی که به اسم حمایت از حیوانات و حیوان دوستی تبلیغ می شود بیش از آنکه در جهت منافع حیوانات باشد در جهت منافع کسانی است که مدعی حمایت از حیوانات هستند.
از دیگر مواردی که فضای حمایت از حیوانات در فضای مجازی را آشفته تر از هر زمانی کرده است، افزایش گردش مالی و یا به عبارت ساده تر افزایش پول در این سیستم است. گردش مالی همزمان با افزایش توجه عمومی نسبت به مسائل حمایت از حیوانات رو به فزونی است. وجود پول در هر سیستمی اگر با نظارت درست و برنامه هدفمند همراه نباشد می تواند باعث ایجاد مشکل شود. شوربختانه در مساله حمایت از حیوانات در ایران با چنین مشکلی مواجه هستیم و منابع مالی که توسط گروههای مختلف از سوی علاقه مندان و شهروندان حامی حیوانات جذب می شود عموماً صرف روزمرگی و مسائل کوتاه مدت می شود. مشکل دیگر آنست که عموماً گزارش مکتوب و مستندی از سوی این گروه ها در خصوص منابع مالی هزینه شده منتشر نمی شود و این مساله در بلند مدت می تواند سبب سلب اعتماد عمومی نسبت به افراد و گروه های فعال در زمینه حمایت از حیوانات شود. مشکل دیگر در این خصوص آنست که این پول گاهی صرف خرید و فروش حیوانات اهلی و وحشی می شود و عده ای که درک درستی از مساله حمایت از حیوانات ندارند تصور می کنند نگهداری از یک حیوان وحشی و یا یک حیوان خاص به معنی حیوان دوستی و حمایت از حیوانات است.
این چنین است که مشاهده می شود برداشت نادرست از حمایت واقعی از حیوانات به ابزاری علیه حیوانات تبدیل شده است و علیرغم  افزایش توجه عمومی به موضوع حیوانات ولی شوربختانه توفیق چندانی در بهبود وضعیت حیوانات و بویژه حیوانات شهری و خانگی نداشته ایم.
چه باید کرد؟
باید از سوی گروههای واقعی و شناخته شده حامی حیوانات، مرز بین «حیوان به عنوان ابزاری برای سرگرمی» و «حیوان به عنوان موجود زنده ای دارای حق» تبیین شود. شوربختانه در بسیاری از موارد استفاده ابزاری از حیوانات به اسم حمایت از حیوانات توجیه می شود. کسی که حیوان را موجودی زنده و دارای حق می داند به هیچ وجه به خود اجازه نمی دهد که برای شکل و نحوه زندگی حیوان بنا بر دیدگاه خود تصیم گیری کند، هیچوقت به خود اجازه نمی دهد یک حیوان وحشی و یا شهری را در محیط خانه نگهداری کند. هیچگاه یک حیوان خاص را وارد محیط خانه نمی کند. هیچگاه حیوان خود را به تیغ جراحی های غیر ضروری نمی سپارد. یک حامی واقعی حیوانات هیچگاه وارد بازی کثیف تجارت حیوانات نمی شود و هیچ حیوانی را خرید و فروش نمی کند.
در یک کلام باید مرز بین «حیوان بازی» با «حمایت از حیوانات» مشخص شود. باید گفت ارتباط با حیوان، خرید و فروش حیوان،  نگهداری از حیوان و حتی غذا دادن به هر حیوانی الزاماً نمی تواند به معنی حمایت از آن حیوان باشد و برای حمایت واقعی از حیوانات باید نگاه منطقی، بلند مدت و مدبرانه اعمال شود.

* این یادداشت نخستین بار در سبزپرس منتشر شده است.

Read More →

معرفی مجموعه کتاب های الکترونیکی طرح حفاظت از تالاب های ایران

برای مشاهده فهرست کتب منتشره و دریافت فایل های الکترونیکی لینک زیر را ملاحظه نمایید.

انتشارات طرح حفاظت از تالاب های ایران

مجموعه گزارش های سه تالاب منتخب

مجموعه اسلایدهای طرح حفاظت از تالاب های ایران

Read More →

همایش تخصصی روشنایی و نورپردازی ایران- آذرماه 1392

 

محورهای همایش :

 تاثيرات نور بر انسان و محيط زيست
   – فيزيولوژيكي
   – آلودگي نوري
     – تاثيرات نورپردازي بر رفتار موجودات زنده (پرندگان و …)
     – تاثيرات آلودگي نوري بر سلامت انسانها
     – تاثيرات نورپردازي بر رشد گياهان
     – تاثيرات رنگ نور و نحوه تغييرات آن بر چرخه خواب و بيداري
   – روانشناختي
     – تاثيرات روانشناختي نور
     – تاثير نور بر حس مطلوبيت فضا
   – زيست محيطي
     – آلايندگي محيط زيست ناشي از مواد به كار رفته در تجهيزات روشنايي
    – مصرف انرژي الكتريكي و انتشار دي اكسيد كربن

Read More →

آتش‌سوزی‌هایی که عامل انسانی دارند!

     افزایش نگران کننده شمار آتش‌سوز‌های رخ داده در عرصه‌های جنگلی و مرتعی کشور در نخستین ماه تابستان امسال، فعالان و دست‌اندرکاران حوزه منابع طبیعی و محیط زیست کشور را به یاد سال ۱۳۸۹ به‌عنوان یکی از سوزان‌ترین سال‌های طبیعت کشور انداخته است. ناتوانی ناوگان‌های اطفای حریق نهادهای متولی در مهار و اطفای آتش‌سوزی‌های رخ […]

Read More →

تصاویری از ایده های سبز در واحدهای صنعتی-1

جان پناهی برای پرندگان

آیا می توان هم به تولید و صرفه اقتصادی اندیشید و هم لطافت طبیعت را درک نمود؟

اینجا شرکت مهندسی و ساخت پره توربین مپنا- پرتو واقع درکرج ، بلوار مپنا ، ضلع شمالی نیروگاه منتظر قائم است.آنچه در بدو امر بازدید از این کارخانه جلب توجه می کند فضای سبز چشمگیر و چشم نواز کارخانه است : 33درصد از مساحت این واحد صنعتی به فضای سبز اختصاص یافته و سه گلخانه برای پرورش حدود 50 گونه گیاهی موجود در فضای سبز کارخانه وجود دارد. درختان همگی پلاك گذاري شده و داراي شناسنامه هستند. اما گذشته از فضای سبز، آنچه جالب توجه است پیش بینی آشیانه برای پرندگان در فضای سبز کارخانه است.  

برای مشاهده تصاویر ادامه مطلب را ملاحظه نمایید.

Read More →

بسته ابزاری بکارگیری رویکرد زیست بومی در مدیریت جامع تالاب ها

برای دریافت بسته الکترونیکی لینک زیر را ملاحظه فرمایید.

http://www.doe.ir/portal/theme/talab/0DB/Toolkit-EBOOK/index.html

Read More →

در هواداری از کوه‌نوردی و سه شاهین بلندپرواز

عباس محمدی- شرق

آن سه، بزرگ بودند و از اهالی امروز…

 

آیدین بزرگی، پویا کیوان، و مجتبی جراهی، در هفته‌ی آخر تیر ماه 92 پس از گشودن “مسیر ایران” بر روی چکاد 8047 متری برودپیک، پرچمی ماندگار از ایران عزیز را برای همیشه در آن کوهستان عظیم برافراشتند و جان جوان خود را آرش‌وار بر سر این آرمان گذاشتند. از نامه‌ی پرشوری که آیدین از خود به جا گذاشته و در آن، از آرمان‌هایش در ارتباط با صعود از مسیری دشوار و ناشناخته گفته، برمی‌آید که آن سه جوان با سوداهایی فراتر از میل به شهرت یا ارضای تمایل شخصی به کوه زده بودند. آن سه، کوه‌نوردانی پرکار، طبیعت‌دوستانی شیفته، انسان‌هایی خانواده‌دوست و اجتماعی، و جوانانی تحصیل‌کرده و بافرهنگ بودند. آنان، راه خود را با چشم باز و شعوری بالاتر از متوسط برگزیده بودند و اگر باز می‌گشتند، گروهی بزرگ به پیشوازشان می‌رفت و مشتاقانه به شنیدن گزارش کارشان و تماشای عکس‌هایشان می‌نشست. صد افسوس که چنین نشد! بدا به حال ما، که چنین سرمایه‌های ارزنده را زود از دست دادیم… اما، خوشا به حال خودشان که به آرزوی بزرگ‌شان دست یافتند و در آرامستانی پرفراز آرام گرفتند.

 آن سه جوان، یکی از آرزوهای میلیون‌ها ایرانی را که عاشق کوهستان و کوه‌پیمایی هستند و دوست دارند که نام کشورشان در میان بلندپروازان پهنه‌های کوهستانی باشد، محقق ساختند. یادشان، چونان چراغی در دل‌مان روشن خواهد ماند و هر گاه که احساس دلتنگی کنیم، با یادآوری خنده‌های جوانانه‌شان، و اگر سعادت همراهی‌شان را داشته‌ایم، با یادآوری لحظه‌هایی که همپایشان بوده‌ایم، در گذرگاه خاکی این روزگار آرامشی خواهیم یافت.

 صد درود بر خانواده‌های آنان که با متانت دریادلانه، با این رویداد سهمگین کنار آمده‌اند و می‌خواهند که خاطره‌ی شاداب آن سه شقایق کوهستانی، برای همه‌ی ایرانیان، و برای همیشه سبز و سرخ بماند. قطره‌های اشکی که چشمان ایشان و ما را گاه خیس می‌کند، طراوت‌بخش این خاطره‌ها  و صفابخش دل‌هامان خواهد بود؛ چقدر خوشبخت بوده‌ایم که آنان را می‌شناختیم…!

 

کوه‌نوردی هم مانند سوار شدن بر هواپیما است؛ تا هنگامی که اتفاقی نیفتاده، از آن لذت می‌بریم، اما اگر تصادفی روی دهد، «خطرات» آن زبانزد همگان می‌شود. علت، شاید همان نکته باشد که روزنامه نگاران با آن آشنایند: خبر خوب، خبر بد است! گیرایی و هیجانی که در خبرهای فاجعه‌بار هست، هیچ گاه در خبرهای خوش نیست… شاید به دلیل تراژیک بودن کلیت زندگی! 

پیمایش کوه‌ها، از گل‌گشت در دامنه‌ها تا نوردش یک روزه‌ی قله‌های کوتاه، یا رفتن تا چکاد علم کوه و دماوند، یا در نوردیدن شیب‌های یخ زده و دیواره‌های عمودی، یا پیمودن ستیغ‌های پوشیده از برف در زمستان، و یا در دشوارترین صورت آن: رفتن تا بلندای کوه‌های هیمالیا و قراقوروم… در مجموع یکی از پر طرفدارترین “گردش- ورزش”های ایرانیان است. میلیون‌ها ایرانی به صورت نامنظم، یا نظم‌یافته در قالب گروه‌های گردشگر و کوه‌پیما، در هر سال دست‌کم دو سه بار به کوه یا کوهپایه می‌روند. میلیون‌ها ایرانی روستایی و عشایر هم کلا زندگی خود را در کوهستان سپری می‌کنند. از این میان، شماری هم کوه‌نوردی را جدی گرفته‌اند و حتی در شرایط سخت زمستانی و جز آن نیز به کوه می‌زنند، یا پس از چند سال کوه‌نوردی در کوهستان‌های کشور، هیجان‌خواهی و بلندپروازی‌شان آنان را به کوه‌های بلند جهان می‌کشاند. نه تنها کوه‌های هشت هزار متری، بلکه اگر چکادهای ده هزار متری هم وجود داشت، حتما انسان‌های با اراده‌ای پیدا می‌شدند که به قصد دست یافتن به آن‌ها، خطر می‌کردند. و حتما اگر این انسان‌های جسور، از کوهستان باز می‌گشتند، بسیاری از انسان‌های دیگر به تشویق آنان دست می‌زدند و پای می‌کوبیدند، چنان که بارها و بارها ما و “متولیان” خودخوانده‌ی کوه‌نوردی (که در شرایط حادثه، زبان به نصیحت می‌گشایند) چنین کرده‌ایم!

به نظر من، خطرناک بودن کوه‌نوردی را باید در متن این “زندگی- ورزش” پردامنه و با در نظر داشتن شمار بسیار بالای مشغولان به آن دید، نه نسبت به شمار نسبتا کم آدم‌های استثنایی که دست به کارهای بزرگ می‌زنند. در این صورت، درخواهیم یافت که کوه‌نوردی در مجموع فعالیت خطرناکی نیست و از کارهایی مانند رانندگی حرفه‌ای، آتش‌نشانی، محیط‌بانی، و اسب‌سواری کم‌خطرتر است. همچنین باید در نظر داشت که مجموعه فعالیت‌های کوه‌نوردی، نه تنها از جنبه‌ی ورزشی و گردشی، و ژرفا و معنایی که به زندگی می‌بخشد، بلکه از نظر ارزش اقتصادی آن نیز نقش پررنگی در تولید ثروت ملی دارد. نیز در این ارتباط، با توجه به جایگاه حیاتی گفتمان زیست‌محیطی در جهان امروز، می‌توان گفت که یکی از کارکردهای مهم کوه‌نوردی (که باید ارزش اقتصادی بالای آن معادل‌یابی شود) همانا نقش این فعالیت در تعریف جایگاه کوهستان در زیست‌بوم‌های زمین، و تاثیر فعالیت‌های مثبت کوه‌نوردان در حفظ محیط زیست است.

Read More →

در نقطه ی آسایش …

نمی دانم کجا اما یکروز جایی خواندم ” سربازی که از آستانه پاییز بترسد سرباز نیست؛ عالیجناب اندوه است”

من امروز یک سرباز هستم. بی ترس و بی نگرانی از آستانه هایی که در تمام فصول در برابرم قرار می گیرد. حالا دوباره آمده ام اینجا، اما اینبار در نقطه آسایش ایستاده ام.

نقطه ی آسایش را که می شناسید؟ وقتی آستانه ی تحملت را بالا ببری و باز هم بالا ببری، کم کم به جایی می رسی که نه گرما و نه سرما را احساس نمی کنی. نه کوه ها و نه صخره ها هیچ یک مانع رفتنت نمی شوند. تنها می روی و می روی و می روی تا از تبدیل شدن به گنداب، رهایی یابی. می روی تا رود شوی و به دریا بپیوندی. حال بگذار آنها هر کاری می خواهند بکنند.

دیگر به نقطه ای می رسی که نه از بی حرمتی ها می رنجی و نه از تهدیدها می ترسی. نه فیلتر شدن وبلاگت ناامیدت می کند از ادامه راه و نه دادگاه و جنجال و لغوهایی که درباره ات می نویسند؛ که به هیچیک اهمیت نمی دهی. حتی منتظر تقدیر و تشویق دیگران هم نمی مانی. تنها و تنها به یک چیز می اندیشی و آن، ادامه ی “راه ” است.

آنچنان می شوی که  فرانکل می گوید؛ ” اگر چرایی زندگی برایت حل شود با چگونگی آن خواهی ساخت ” …

Read More →

شاید گلایه

حرفی برای گفتن نیست!
.
.
.
.
.
.
.
.
.
پ.ن: وقتی بحث پول باشه خیلیا حرف میزنن

Read More →

Page 2 of 1512345...10...Last »