گرین بلاگ – تازه‌ترین مطالب وبلاگستان محیط زیست

شمارش معکوس برای دریافت جایزه اجلاس جهانی رسانه‌ها

     در حالی به روزهای پایانی رأی‌گیری رقابت‌ بین‌المللی وبلاگ‌های محیط زیستی جهان می‌رسیم که وبلاگ مهار بیابان‌زایی به‌عنوان تنها نماینده ایرانیان، در جایگاه دوم این رقابت جهانی قرار دارد. به همت شما هم‌وطنان عزیز و دوستدار سرزمین مادری‌مان؛ وبلاگ مهار بیابان زایی در میان رقبای خود از کشورهای اسپانیا، روسیه، فرانسه، پرتغال، بنگلادش، چین، […]

Read More →

اقدام جهانی برای ذخایر توارثی جنگل توسط فائو تصویب شد.

اولین برنامه اقدام برای حفاظت، استفاده پایدار و توسعه ذخایر توارثی جنگل هفته گذشته (2 آوریل 2013) در مقر سازمان خوار بار و کشاورزي ملل متحد – فائو در رم به تصویب کمیسیون منابع ژنتیک رسید. این کمیسیون از فائو خواسته است تا استراتژی اجرای طرح اقدام را توسعه داده و تجهیز منابع مالی کافی برای اجرای آن، به ویژه در حمایت از

Read More →

ايفاي نقش ملي در سند بين المللي توسعه پس از 2015

دكتر زكريا يازرلو خبر داد: گزارش تحليلي ملي كشور براي تدوين دستور كار توسعه پس از 2015 به سازمان ملل ارائه مي گردد.

 به گزارش پايگاه اطلاع رساني سازمان حفاظت محيط زيست (پام): وي با بيان اينكه يكي از دستاوردهاي اصلي كنفرانس ريو+20 در ژوئن 2012 ، دستور كار توسعه پس از 2015 و اهداف توسعه پايدار SDG مي باشد،كشورهاي عضو متعهد شدند در فاصله ريو+20 تا 2015 ” به ايجاد يك فرآيند بين الدولي فراگير ، شفاف و باز براي تمام ذينفعاندرخصوص اهداف توسعه پايدار، با رويكرد گسترش و بسط اهداف جهاني توسعه 

Read More →

سکوت در برابر علت اصلی خشک شدن زاینده رود

سکوت در برابر علت اصلی خشکیدن زاینده رود

به بهانه همایش پایداری آب در رودخانه زاینده رود

مطلب وارده – از: مهران پوستی:
زاینده رود، مهم ترین رودخانه دائمی مرکز ایران، در سال 1379 با انتقال ناسنجیده و عجولانه تمام آب موجود در بستر آن (تا آخرین قطره) به استان یزد به طور کامل خشک شد. از آن زمان تاکنون، این رودخانه تنها در مقاطعی کوتاه و برای ساکت کردن موقتی صدها هزار کشاورزی که حق آبه آنان غصب شده دارای آب بوده است.
قرار بود انتقال مذکور پس از افتتاح تونل سوم کوهرنگ صورت بگیرد ولی متأسفانه به علت عجیب ترجیح منافع استان زادگاه رییس جمهور وقت، برای اولین بار و شاید پس از صدها هزار سال، این رودخانه زندگی بخش چنین بی رحمانه «خشکانده شد». تونل سوم کوهرنگ هم که هنوز افتتاح نشده است.
پس از انتقال مذکور بود که به تدریج دست اندازی های چهار محال هم به زاینده رود آغاز شد و مشکل را بدتر و پیچیده تر کرد. کاری که این بار با بهانه های مختلف از جمله دلیل کاملاً مردود قرار داشتن سرچشمه زاینده رود در این استان و متأسفانه با حمایت رییس جمهور فعلی صورت گرفته است.

سرانجام شورای شهر و شهرداری اصفهان سکوت غیر قابل توجیه 9 ساله خود را شکستند و در شهریور ماه 1388 همایشی تحت عنوان «بررسی بحران زاینده رود» توسط این نهادها برگزار شد. از آن موقع تاکنون نوک پیکان «حرف ها» متوجه چهار محال است. در نادرستی دست اندازی های چهار محال حرفی نیست ولی وقتی هیچ عکس العملی در برابر مشکل اصلی نشان داده نشده، وقوع مشکل بعدی هم غیر قابل پیش بینی نبود.
آنچه که به عنوان سؤالی بی پاسخ باقی مانده این است که چرا شورای شهر و شهرداری اصفهان، بلافاصله پس از آغاز فاجعه در سال 1379 (اگر «فرض» کنیم به وقوع پیوستن آن را پیش بینی نمی کردند) اقدامی نکردند؟ و اگر تشکیل همایش به عنوان یک «اقدام» فرض شود، چرا این اقدام با 9 سال تأخیر انجام گرفت؟

به عبارت ساده تر:
چرا در مقابل ریشه اصلی مشکل (انتقال آب به یزد) هیچ حرفی از سوی شورای شهر و شهرداری زده نمی شود؟ و مهم تر این که چرا جهت جلوگیری از ادامه انتقال غیر قانونی آب به یزد تا به حال هیچ اقدام حقوقی صورت نگرفته است؟
پس از اعتراضات شدید اخیر، طرحی من در آوردی تحت عنوان انتقال آب زاینده رود از طریق لوله برای کشاورزان شرق اصفهان (به جای انتقال طبیعی آب از بستر رودخانه) مطرح شده است. بعید نیست که با ادامه روش فعلی شورای شهر و شهرداری، با وقوع طرح من در آوردی مذکور حل مسأله زاینده رود باز هم سخت تر و پیچیده تر شود.
امید است که شورای شهر و شهرداری در همایش پنج شنبه تحت عنوان «پایداری آب در رودخانه زاینده رود» در برابر این سؤالات پاسخگو باشند.

توضیح: مطالب وارده مطالبی هستند که نقطه نظرات همراهان و خوانندگان وبلاگ است که با نام خودشان منتشر می شود.

پرونده زاینده رود در این وبلاگ

پرونده خشکی زاینده رود در این وبلاگ

Read More →

مراسم یادبود مرحوم دکتر منصور پاره کار

طبق برنامه تنظیم شده مراسم یادبود همکار عزیز و دوست دانشمندم مرحوم دکتر منصور پاره کار در روز شنبه 14 اردیبهشت از ساعت 16:30 لغایت 18 در مسجد شهرک مهندسی زراعی واقع در کرج، جاده محمد شهر خیابان شهید همت شهرک مهندسی زراعی برگزار می گردد. از تمامی دوستان و همکاران آن مرحوم دعوت می شود تا در این مراسم شرکت نمایند. باشد که تسلی خاطری باشد برای خانواده داغدیده آن مرحوم.

پی نوشت:

منصور در سالهای گذشته وبلاگی داشت که به صورت مشترک با یکی از دوستانش آن را مدیریت می کرد. لینک این وبلاگ که شمع روشن نام داشت تا مدتها در پیوندهای واگویه های نانوشته وجود داشت ولی مدتی بیش از دو سال بود که آپدیت نمی شد. بخشی از نوشته های این وبلاگ از دلنوشته های منصور است. ظاهرن دوست ایشان طیق پستی که در قسمت نظرات گذاشته اند مجددن وبلاگ را به روز کرده اند. بد ندیدم که ادرس آن را در اختیار دوستان قرار دهم تا اگر دوست داشتند سری به آن بزنند. با تشکر از سرگردان. در ادامه متن پیغام دوست منصور در وبلاگ شمع روشن را هم برایتان می گذارم:

سرگردان:

من مرگ هیچ عزیزی را باور ندارم چه برسد به پر کشیدن منصور را
به دوستانتان هم بگویید از وبلاگ دکتر که آدرسش را نوشتم دیدن کنند و دلنوشته های او را بخوانند
مدتها وظیفه به روز کردن وبلاگش با من بود
اسم مستعار شمع روشن به گفته خودش لقبی بود که دوستانش در انگلیس به او داده بودند.

Read More →

کانون شکار و تیراندازی؛ حامی‌محیط زیست یا مروج شکار و شکارگری

   خبر منتشر شده در درگاه خبرگزاری میراث فرهنگی (CHN) حکایت از آن دارد که کانون شکار و تیراندازی تحت عنوان دوستداران طبیعت بارها از  سازمان حفاظت محیط زیست خواسته است تا بخش‌هایی ازمناطق چهارگانه تحت حفاظت و مدیریت خود را با واگذاری در اختیار آن کانون قرار داده تا ظرف چند سال با احیای […]

Read More →

برای عضويت در هيات مديره‌ی آينده، نامزد شويم يا پيشنهاد نامزد دهيم!

اعضای گرامی انجمن؛


براي آن كه انجمني پويا و پركار داشته باشيم، لطفا براي عضويت در هيات
مديره‌ی بعدی كه در مجمع عمومي ۱۸ ارديبهشت ۱۳۹۲ انتخاب خواهد شد،
حداکثر تا روز یک‌شنبه ۱۵ اردیبهشت ۹۲ ، نامزد
شويد يا افرادي را براي نامزدي پيشنهاد دهيد.

براي اين منظور، مي‌توانيد به دفتر انجمن تلفن بزنيد (۶۶۷۱۲۲۴۳، ساعت ۱۰
تا ۱۷ شنبه تا چهارشنبه)، فكس بفرستيد (۶۶۷۱۲۴۲۱) با ایمیل بزنيد (info@alpineclub.ir).

در اين ارتباط، دو نشست در روزهای ۲۰ اسفند ۱۳۹۱ و ۸ اردیبهشت ۱۳۹۲ و برای هم‌انديشي با حضور شماری از اعضای انجمن داشتيم.
تا این تاریخ تعدادی از اعضای انجمن برای عضویت در هیات مدیره کاندیدا
شده‌اند که نام آنها در زیر درج می‌شود، از این دوستان خواسته‌ایم تا
رزومه‌ای هم برای ما بفرستند تا با انتشار آن، دیگر اعضای انجمن با سابقه‌ی
آنها و برنامه‌شان برای دوره‌ی بعدی آشنا شوند.
کاندیداهای عضویت در هیات مدیره تا امروز ۹۲/۲/۱۰ عبارتند از:

فاطمه زندحبیبی
سیامک شایان‌پور – باشگاه کوه‌نوردی و اسکی دماوند
محمدتقی بهره ور
محمود بهادری
ارژنگ محسنی – نماینده‌ی انجمن در اسلام‌ شهر
محمد نوری – باشگاه کوه‌نوردان آرش
علی‌رضا حاصلی مشهدی – باشگاه کوه‌نوردی اسپیلت
اسماییل رضایی – باشگاه کوه‌نوردان آرش
عزت عمرانی
بهزاد ترکاشوند – کاندیدای بازرسی – باشگاه کوه‌نوردان آرش

از تمامی اعضای انجمن در تهران و شهرستان‌ها، و از باشگاه‌ها و گروه‌های
کوه‌نوردی درخواست می‌کنیم تا نماینده‌ی خود را برای عضویت در هیات مدیره
آینده به همراه یک رزومه برای درج در سایت انحمن و چاپ بروشور انتخابات به
دفتر انجمن بفرستند.

رییس هیات مدیره
عباس ثابتیان

منبع: سایت انجمن کوه نوردان ایران

Read More →

تفاوت طرفداران محيط زيست در ايران و انگليس!

دو روز قبل در انگليس طرفداران محيط زيست برای حمایت از محیط زیست و زنبورها در خیابان‌های انگلیس راهپیمایی کردند.آنها
خواستار این
بودند که
دولت و پارلمان انگليس ، از طرح پیشنهاد شده اتحادیه اروپا برای ممنوعیت استفاده از
سموم دفع آفات نباتی شیمیایی که باعث آسیب به زنبورها می‌شود حمایت کنند.

اما در ايران
مصوبه اي در دولت به تصويب رسيد كه بر اساس آن معدن كاوي در پاركهاي ملي ،‌آثار
طبيعي ملي ،‌پناهگاههاي حيات وحش و مناطق حفاظت شده از اين پس مجاز و بلامانع اعلام شد با اين حال
هيچ طرفدار محيط زيستي در خيابان كه هيچ مقابل سازمان محيط زيست هم تظاهرات نكرد!

تفاوت را
ببينيد از كجا تا كجاست ؟ آنها براي اينكه دولتشان از يك طرح خوب هم حمايت كند
تظاهرات مي كنند آن وقت ما در ايران براي اينكه از يك طرح بد هم انتقاد كنيم تظاهرات نمي كنيم !! مطابق معمول چند خبرنگار و سه چهار نفر فعال محيط زيست چيزكي نوشتند و منتشر كردند . همين و همين!

از ماست كه بر
ماست!



Read More →

ایرادهای قانونی مصوبه‌ی دولت

عباس محمدی- ایرن

بند ب ماده‌ی 2 تصویب‌نامه‌ی 27 /12/ 91 هیات دولت “در خصوص تشکیل هیات اجرایی استان به منظور توسعه‌ی بخش معدن” که هرگونه فعالیت معدنی در منطقه‌های حفاظت شده، پارک های ملی، پناهگاه‌های حیات وحش، و آثار طبیعی ملی (معروف به منطقه‌های چهارگانه) را مجاز ساخته و تصمیم‌گیری درباره‌ی آن را به چند مدیر استانی (به جای شورای عالی محیط زیست) سپرده، از جنبه‌ی حفظ منافع ملی، دارای ایرادهای اساسی بسیار است که تاکنون کارشناسانی به آن پرداخته‌اند. در این جا، به چند اشکال قانونی این مصوبه‌ی خطرآفرین اشاره می‌کنیم.

نخست این که منطقه‌های چهارگانه در واقع میراث‌های ملی هستند که هرگونه بهره‌برداری از آن‌ها باید با در نظر داشتن اهمیت «حیات اجتماعی نسل‌های امروز و نسل‌های بعد» صورت گیرد. اصل پنجاهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، بر حفظ این حیات اجتماعی تاکید کرده و «هرگونه فعالیت اقتصادی و غیر آن را که با آلودگی محیط زیست و تخریب غیر قابل جبران آن ملازمه پیدا کند» ممنوع ساخته است. فعالیت‌های معدنی از مصداق‌های آشکار تخریب جبران ناشدنی محیط زیست هستند که لازم است دست‌کم در منطقه‌های حفاظت شده انجام نشوند یا با شرایط بسیار سخت‌گیرانه‌ای اجرا شوند. فلسفه‌ی نگاهداشت این گونه منطقه‌ها این است که نسل‌های آینده هم بتوانند از چشم‌اندازهای طبیعی و منافع آن‌ها که بسیاری از آن‌ها ممکن است برای نسل کنونی ملموس نباشد، برخوردار شوند.

مطابق بند 3 ماده‌ی 3 قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست، «صدور هرگونه پروانه‌ی اکتشاف و بهره‌برداری از مواد معدنی برای مناطقی که تحت عنوان پارک ملی، آثار طبیعی ملی، پناهگاه حیات وحش، و منطقه‌ی حفاظت شده تعیین گردیده‌اند، موکول به موافقت شورای عالی محیط زیست می‌باشد». گذشته از این که دولت کنونی، شورای عالی محیط زیست را منحل ساخته (و این خارج از اختیارات آن بوده) و “کمیسیون امور زیربنایی” را جایگزین آن شورا ساخته، در تصویب‌نامه‌ی یادشده، حتی نظر این کمیسیون هم برای فعالیت معدنی در منطقه‌های چهارگانه در نظر گرفته نشده است.

ماده‌ی 8 آیین‌نامه‌ی اجرایی قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست، «تعلیف احشام و قطع اشجار و بوته‌کنی و تجاوز و و تخریب محیط زیست و به طور کلی هرگونه عملی را که موجب از بین رفتن رستنی‌ها و تغییر اکوسیستم باشد، در پارک‌های ملی و آثار طبیعی ملی ممنوع» ساخته است. به علاوه، ماده‌ی 9 همین آیین‌نامه تصریح کرده است که «تجدید یا تمدید پروانه‌های اکتشاف و بهره‌برداری صادره برای معادن واقع در پارک‌های ملی آثار طبیعی ملی ممنوع می‌باشد».

دولت کنونی، تاکنون از انجام وظیفه‌ای که ماده‌ی 59 قانون برنامه‌ی چهارم توسعه بر عهده‌اش گذاشته، یعنی از «برآورد ارزش‌های اقتصادی منابع طبیعی و زیست‌محیطی و هزینه‌های ناشی از آلودگی و تخریب محیط‌زیست در فرآیند توسعه» سر باز زده است. اگر ارزش‌های مصرح در این قانون محاسبه شوند و سود و زیان ناشی از فعالیت‌های معدنی در ارزشمندترین بخش‌های طبیعی باقی‌مانده در کشور در ترازو گذاشته شوند، قطعا کفه‌ی زیان‌های این کار بسیار سنگین‌تر خواهد بود.

تبصره‌ی 3 ماده‌ی 24 قانون اصلاح قانون معدن مصوب 22 / 8/90 مجلس شورای اسلامی، سازمان حفاظت محیط زیست و وزارت صنعت، معدن، و تجارت را مکلف به «بررسی و تصمیم گیری در مورد معادن متروکه» در منطقه‌های چهارگانه کرده است. اینک، بدون انجام این بررسی‌ها، تصمیم گیری در این مورد حساس، مطابق تصویب‌نامه‌ی یادشده، به هیات‌های استانی واگذار شده است.

تخریب منطقه‌های حفاظت شده، از آن جا که به بیابان‌زایی کمک می‌کند و زندگی گونه‌های گیاهی و جانوری را در آخرین زیستگاه‌های دست نخورده یا کمتر دست خورده تهدید می‌کند، با کنوانسیون‌های بین المللی “بیابان‌زدایی” و “تنوع زیستی” مغایرت دارد. همچنین به لحاظ مخدوش ساختن کلیت و چشم‌انداز میراث‌های طبیعی، با “کنوانسیون برای حمایت میراث فرهنگی و طبیعی جهان” ضدیت دارد. بدیهی است که این کنوانسیون‌ها که جمهوری اسلامی ایران هم به آن‌ها ملحق شده، در حکم قانون‌های داخلی کشورمان هستند.

با توجه به موارد بالا، تصویب‌نامه‌ی 27/12/91 هیات وزیران، مغایرت جدی با اصل 138 قانون اساسی دارد که تطبیق مصوبه‌های دولت با «متن و روح قانون» را اشعار می‌دارد. لازم است که “هیات تطبیق مصوبه‌ها”ی مجلس شورای اسلامی نسبت به لغو آن یا حداقل تعلیق آن تا انجام بررسی‌های جدی، اقدام نماید.

Read More →

معرفی کتاب: Green Deen

نام کتاب : Green Deen : What Islam Teaches About Protecting the Planet

نویسنده : Ibrahim Abdul Matin

 ناشر: Berrett-Koehlerُ  – 2010 

ابراهیم عبدالمتین درکتاب « دین سبز؛ آنچه اسلام درباره حفاظت از سیاره مان می آموزد» آموزه های دین اسلام درباره محیط زیست را بیان کرده و مسلمانان بخصوص مسلمانان امریکا را به توجه بیشتربه حفاظت ازطبیعت ترغیب می کند.

ابراهیم عبدالمتین درباره عنوان کتابش می گوید: واژه «سبز» دربردارنده کلیه مفاهیم 

Read More →

Page 1 of 1612345...10...Last »