گرین بلاگ – تازه‌ترین مطالب وبلاگستان محیط زیست

یک روز سبز در مدرسه روح ا…

Read More →

فراکسیون محیط زیست مجلس: سبز پرس باید به کار خود ادامه دهد

فراکسیون محیط زیست مجلس شورای اسلامی به مسدود شدن پایگاه خبری سبزپرس با شکایت سازمان محیط زیست واکنش نشان داد.
کمال‌الدین پیرموذن، عضو فراکسیون محیط زیست مجلس روز سه شنبه با اشاره به مسدود شدن پایگاه خبری فضای سبز و محیط زیست ایران (سبزپرس) که در حوزه محیط زیست فعالیت می کند، در گفت و گو با خبرنگار CHN گفت: ما از مسئولان حفاظت سازمان محیط زیست خواسته ایم که اجازه دهند این سایت خبری کار خود را از سر بگیرد و اگر مسدودیت سایت بر طرف نشود فراکسیون محیط زیست همکاریش را با سازمان کمتر خواهد کرد.
چند روز پیش «پایگاه خبری فضای سبز و محیط زیست ایران (سبزپرس)» با دستور دبیرخانه کارگروه تعیین مصادیق محتوای مجرمانه، مسدود شد. این دستور پس از آن صادر شد که سازمان حفاظت محیط زیست دو شکایت را علیه مژگان جمشیدی مدیرمسئول سبزپرس به دادسرا برد.
سبزپرس اولین پایگاه خبری تخصصی در حوزه محیط زیست است که در تابستان 1387 فعالیت خود را به طور رسمی آغاز کرد.

Read More →

بیست و چهارمین نشست تالار گفتگوی محیط زیست شهری

Read More →

عادت کرده‌ایم در این آلودگی بمیریم !

بگذارید اعتراف کنیم؛ این یک عادت است؛ ما عادت کرده‌ایم هر سال یک‌بار در روزهای اوج آلودگی هوا یک پرونده ویژه در مورد این موضوع منتشر کنیم و خیلی‌ها در این گزارش‌ها بگویند که چقدر آلودگی هوا بد است و باید فلان سازمان یا بهمان ارگان اقدام لازم را انجام دهد و بعد با وزش باد یا بارش ناگهانی باران و برف، این ماجرا را فراموش کنیم و اصلا فکر نکنیم که هر دو ساعت یک تهرانی بر اثر بیماری‌های تنفسی می‌میرد یا در هر ساعت 2/5 نفر بر اثر بیماری‌های قلبی در شهر تهران فوت می‌کنند.

ما هم عادت کرده‌ایم. این قاتل خاموش را نمی‌بینیم. نمی‌بینیم که افزایش مرگ‌ومیر ناشی از بیماری‌های تنفسی هر سال بیش از 10درصد است. نمی‌بینیم که مرگ‌ومیر ناشی از بیماری‌های قلبی (با سرعت رشدی غیرقابل انکار در نیمه دوم سال) در تهران، سالانه بیش از چهارهزار و 200نفر را به کام مرگ فرو می‌برد.ما عادت کرده‌ایم که اگر روزی هوای شهر خاکستری می‌شود، چشم به آسمان بدوزیم و از خدا طلب باران و برف کنیم و یا در انتظار بادی از دوردست‌ها باشیم تا این هوای دم گرفته و مرگ‌زا را تکانی دهد و در این میان اگر مسئولان با وعده‌های کودکانه از آبپاشی خیابان‌ها سخن می‌گویند با لبخند عبور کنیم و مردگان خود را به خاک بسپاریم و برخیزیم.

در سکوت همه نهادهایی که می‌توانند برای آلودگی هوا راهکارهای عملی و ساده‌ای را که سال‌هاست ورد زبان همه شهروندان است، این بار نیز در قالب یک پرونده به آلودگی هوا پرداخته‌ایم و بازهم در آن گفتیم که این معضل ‌تنها منحصر به تهران، اصفهان، مشهد، تبریز، اراک، اهواز و دیگر شهرهای ایران نیست بلکه معضل بسیاری از شهرهای جهان بود که با برنامه‌ریزی رفع شد.

اولین بارقه بی‌فروغ

بیش از 40سال از نخستین‌باری که قانون مبارزه با آلودگی هوا در شهرهای بزرگ کشور مطرح شد می‌گذرد؛ قانونی که در برنامه چهارم توسعه کشور پیش از انقلاب به تصویب رسید و هیچ‌گاه به اجرا درنیامد. بیش از 17سال نیز از نخستین‌باری که طرح جامع کاهش آلودگی هوای تهران و کلانشهرهای کشور در مجلس شورای اسلامی به تصویب رسید می‌گذرد. حاصل قانونی که پیش از انقلاب به تصویب رسید و قانونی که 17سال پیش به تصویب رسید یک چیز است؛ آلودگی هوای بیشتر و مرگ‌ومیر سالانه چهار هزار و 200نفر فقط در تهران. این دو قانون هیچ‌گاه نتوانستند از متون کاغذی درآیند و شکل و شمایل اجرا به‌خود بگیرند. خودروهای بی‌کیفیت نیز هر روز بیشتر در معابر شهرهای بزرگ و کوچک جولان می‌دهند و خودروسازان هم هرروز این ارابه‌های مرگ را بیش از پیش و با سرعتی باور نکردنی روانه شهرها می‌کنند؛ گویی سازندگان خودروهای بی‌کیفیت در این شهر زندگی نمی‌کنند و گویی از آلودگی هوا سهم کمتری به آنها می‌رسد. اما واقعیت این بحران تلخ‌تر از تصورات ماست؛ افزایش مرگ‌ومیر ناشی از بیماری‌های تنفسی و قلبی و سرطان‌ها در شهرهای بزرگ یک واقعیت تکان‌دهنده است. تنها در تهران بیش از چهار هزار و 200نفر بر اثر بیماری‌های تنفسی می‌میرند. این رقم در مشهد به بیش از سه‌هزار و 300نفر می‌رسد. اصفهان نیز با مرگ بیش از سه هزار نفر روبه‌روست. لزومی ندارد که به‌دنبال نتایج علمی یک پژوهش باشیم که ثابت کند این افزایش مرگ‌ومیر ناشی از بیماری‌ها، ارتباط مستقیم یا غیرمستقیم با آلودگی هوا دارد. فقط کافی است به آمار اورژانس کلانشهرهای کشور نگاهی بیندازیم و میزان مراجعه شهروندان هر شهر هنگام افزایش آلودگی‌هوا ‌را بررسی کنیم.

واقعیت‌های تکان دهنده

آمارهای مرگ‌ومیر بیماران تنفسی در سال89 بیانگر مرگ سالانه بیش از چهار هزار و 28نفر بر اثر بیماری‌های تنفسی در تهران است. سال گذشته این رقم افزایش‌یافت و به چهار هزار و 181نفر رسید و در شش‌ماه نخست امسال نیز با افزایش 10درصدی به دو هزار و 99نفر رسیده است. این در حالی است که در شش ماه نخست هر سال، آلودگی هوا کمتر بوده و میزان مرگ‌ومیر ناشی از آلودگی هوا کمتر تصور می‌شود. اما همین آمار شش‌ماه نخست که رشدی 10درصدی نسبت به‌مدت مشابه سال پیش داشته، بیانگر یک واقعیت تلخ است؛ در شهر تهران هر دوساعت یک شهروند به‌دلیل بیماری تنفسی می‌میرد.آمارها غیرقابل انکار است اما نسبت‌دادن این میزان مرگ‌ومیر به آلودگی هوا از نظر مسئولان وزارت بهداشت کاملا غیرعلمی است. رئیس مرکز تحقیقات پزشکی قانونی کشور چندی پیش اعلام آمار فوت بر اثر آلودگی هوا را «دروغ بزرگ» دانست. محمود خدادوست در این‌باره گفت: هیچ مرجع و دستگاهی که بتواند مرگ ناشی از تأثیر مستقیم آلودگی هوا را تشخیص دهد وجود ندارد. اما سخنان خدادوست در این‌باره بیانگر واقعیتی دیگر است. او گفت: تحقیقات نشان داده که ریه افراد سیگاری که در شمال کشور زندگی می‌کنند با ریه افراد غیرسیگاری در تهران از نظر بیماری و مصدومیت برابر است.

آمار فوت شدگان بیماری‌های تنفسی در  دو سال گذشته

سال

بیماری‌های تنفسی

بیماری‌های قلبی و عروقی

سرطان‌‌ها

89

4028

21905

4152

90

4181

21758

4213

شش ماه نخست 91

2099

9940

2111

قاتلان آهنین

شاید گفتن این جملات تکراری باشد که دلیل اصلی آلودگی هوا خودروهایی هستند که در سطح شهر تردد می‌کنند و شاید وصف خودروها به ارابه‌های مرگ یک تصویر کلیشه‌ای باشد اما این سخن که تا چندی، فقط از زبان کارشناسان به گوش می‌رسید این روزها از زبان برخی مسئولان نیز شنیده می‌شود. ولی هیچ اقدام عملی‌ای برای مهار این مرگ‌آوران شهرهای کوچک و بزرگ صورت نگرفته است؛ نه کیفیت آنها بهتر شده و نه استانداردهای روز برای آنها به‌کار گرفته شده است. کارخانه‌های خودروساز نیز دلخوش به انحصار تولید، همچنان بر همان طبل می‌کوبند که سال‌ها کوبیده‌اند. وضعیت این روزها اما اندکی تغییر کرده است.

کیفیت سوخت عرضه‌شده در شهرها نیز بهتر نشده است و کیفیت آن این روزها کاهش چشمگیری داشته است؛ به‌عنوان مثال عضو هیأت علمی دانشگاه شریف با بیان اینکه نمونه‌‌هایی از سوخت تولیدی کشورمان برای بررسی و پایش به خارج از کشور فرستاده شده است و به‌زودی گزارشی کامل و جامع از آنالیز سوخت منتشر خواهد شد، می‌گوید: متأسفانه در این بررسی‌ها مشخص شده است که گوگرد موجود در سوخت بنزین حدود 180پی‌پی‌ام و گوگرد موجود در سوخت گازوئیل هشت‌هزارپی‌پی‌ام است. سیدوحید حسینی در این مورد معتقد است: شاه‌کلید حل معضل آلودگی هوا توسعه حمل‌ونقل عمومی است که با سرعت در تهران پیگیری می‌شود اما با حمایت‌های همه‌جانبه باید بر سرعت تحقق این مهم افزوده شود چرا که جوابگوی نیازهای ما نیست. وی همچنین می‌گوید: در بررسی‌های صورت‌گرفته مشخص شد که گوگرد موجود در سوخت بنزین حدود 180پی‌پی‌ام و گوگرد موجود در سوخت گازوئیل هشت‌هزار پی‌پی‌ام است، این در حالی است که استاندارد گوگردسوخت پاک 50پی‌پی‌ام و استاندارد گوگرد سوخت بسیار پاک 15پی‌پی‌ام است. همچنین مشخص شده است که میزان بنزن در سوخت کشور حدود دو درصد است؛ درحالی‌که براساس استاندارد باید یک درصد باشد. اما سوخت گازوئیل مصرفی شرکت واحد از وضعیت بهتری برخوردار است و کمتر از 500پی‌پی‌ام گوگرد دارد.

همه مقصرند

از سوی دیگر محمدجواد نظری، عضو فراکسیون محیط‌زیست مجلس با تأکید بر اینکه خودروها مهم‌ترین عامل آلودگی هوا در تهران هستند، می‌‌گوید: مسئولان دولتی برای کنترل آلودگی هوای تهران باید اقدامات عملی و کاربردی انجام دهند. وی از واقعیتی انکارناپذیر سخن به میان می‌آورد و می‌گوید: همه ما در افزایش آلودگی هوا در پایتخت مقصریم و هرکس سهمی از این مشکلات را برگردن دارد، در این میان نیز عملکرد دستگاه‌های مرتبط با آلودگی هواغیرقابل‌قبول است و متأسفانه مسئولان هیچ‌توجهی به این موضوع نمی‌کنند و تنها هرساله در اوج روزهای آلوده اقدامات کوتاه‌مدتی انجام می‌شود.

عضو هیأت رئیسه فراکسیون محیط‌زیست مجلس ادامه می‌دهد: صنعت خودروسازی ما یکی از اساسی‌ترین علل آلودگی هوا به‌شمار می‌رود و کارخانه‌های خودروسازی ما به اسم استاندارد، خودرو و موتورهای فاقد کیفیت و به دور از استانداردهای جهانی تولید می‌کنند. به‌عنوان نمونه موتورهایی که در ایران در حال استفاده است، با مصرف بالای بنزین( 13درصد) ازجمله موتورهایی هستند که سال‌هاست در کشورهای توسعه‌یافته از رده خارج شده‌اند. اصلی‌ترین علت تشدید آلودگی هوا در تهران بی‌توجهی مسئولان دولتی است که به جای دست‌زدن به اقدامات کاربردی، وقت خود را صرف امور بی‌اهمیت می‌کنند.

مسئولان محیط‌زیست مدت‌هاست که پاسخ قانع‌کننده‌ای برای غفلت خود ندارند و دیگر حضور آنها در مجلس دردی را دوانمی‌کند و تأثیر مثبتی در کاهش آلودگی‌هوا ندارد. کاهش آلودگی هوا و مقابله با آن تنها با برنامه‌ریزی و اراده‌ای قوی و آهنین انجام‌پذیر است و در این میان دولت باید مجری اصلی طرح باشد. همچنین قطعا یکی از برنامه‌های کاهش آلودگی هوا توسعه فضای سبز و تقویت سامانه حمل‌ونقل عمومی به ویژه مترو است.

نظری درپایان معتقد است که درحال حاضر متأسفانه دولت هیچ برنامه منسجمی به‌منظور گسترش ناوگان حمل‌ونقل عمومی و توسعه فضای سبز ندارد و همین مسائل سبب می‌شود تا این روزها شاهد حجم انبوهی از آلودگی هوا در پایتخت باشیم. مدیریت کارآمد و اختصاص اعتبارات لازم سبب کاهش آلودگی هوا در کشور خواهد شد و مسئولان باید تمام اقدامات و طرح‌های خود را با برنامه‌ریزی اجرایی کنند.

منبع : همشهري

Read More →

به بسته شدن سبزپرس اعتراض کنیم!

تارنمای سبزپرس که فعال ترین رسانه ی خبری- تحلیلی محیط زیستی ایران، و یادگار زنده یاد یاسر انصاری بود،‌ظاهرا با شکایت سازمان حفاظت محیط زیست (یا یکی از اداره های آن) بسته شده است!

من نمی دانم که دقیقا موضوع چه بوده و حتی نمی دانم که مضمون دقیق نوشته های خانم مژگان جمشیدی (که گویا سبب ساز این شکایت شده) چه بوده است، اما قضیه هرچه باشد، دلیل موجهی برای بسته شدن سخنگاه دوستداران محیط زیست ایران نیست… ؛ پاسخ حرف را باید با حرف داد، و نه با زور!

 از دل سوختگان طبیعت ستم دیده ی ایران می خواهم که با گذاشتن امضای خود و سازمان شان در پای نامه ی سرگشاده ای که در لینک زیر گذاشته شده، اعتراض خودشان را به بسته شدن سبزپرس اعلام کنند:

https://docs.google.com/spreadsheet/viewform?fromEmail=true&formkey=dDl1X3NlX0xRYUpvTklGeDJQb2NhOXc6MQ

 

Read More →

آیا سازمان محیط زیست نمی داند محیط بانانش را چه کسانی و با چه اسلحه ای کشته اند؟

بوسه فرزند محیط بان شهید عبدالله یاری بر تصویر پدر- شهید یاری مرداد ماه امسال بر اثر تیراندازی شکارچیان به شهادت رسید

دوازدهمین نمایشگاه محیط زیست تهران همچنان در کانون توجه هواداران محیط زیست در ایران قرار دارد. حضور پرشمار و متنوع گروههای حامی شکار و شرکتهای عرضه کننده وسایل شکار از مهمترین نکاتی است که مورد انتقاد هواداران محیط زیست در روزهای گذشته قرار گرفته است.
سوال اینجاست که حضور پرتعداد گروههای حامی شکار و شکارچیان در شرایطی که بنابر ادعای  برخی کارشناسان ، 90 درصد حیات وحش ایران طی 40 سال گذشته نابود شده است (منبع) چه توجیه و منطقی دارد؟ حضور پر تعداد حامیان شکار، سوای اثرات منفی آن بر مخاطبان عام آیا نشانه ای از جایگاه شکارچیان در بدنه سازمان نمی تواند باشد؟!
فارغ از نگاه اکولوژیک، پرسش دیگری که از نظر حرفه ای و اخلاقی به آن می توان نگریست آن است که آیا مدیران سازمان محیط زیست فراموش کرده اند که 113 محیط بانی که در چهار دهه گذشته کشته شده اند توسط چه گروهی و با چه اسلحه هایی به شهادت رسانده اند؟!
آیا فراموش کرده اند که شهدایی نظیر، یحیی شاهکومحلی، سعید پرهام، میر داوود مومنی، عبدالله یاری و ده ها شهید دیگر به همراه ده ها محیط بان مجروح و جانباز توسط شکارچی ها و اسلحه های شکاری، نظیر همان اسلحه هایی که در نمایشگاه محیط زیست تهران وجود دارد کشته اند؟!

مطالب مرتبط:
–  گزارش تصویری دوازدهمین نمایشگاه محیط زیست تهران
– به بهانه نمایشگاه محیط زیست تهران؛ فروش مواد مخدر در نمایشگاه تربیت بدنی!(طنز)
–  روایت محمد درویش از اشغال دوازدهمین نمایشگاه محیط زیست توسط گروه‌های حامی شکار
–  تذکر نمایندگان مجلس در خصوص شهادت محیط بانها و لزوم توجه به وضعیت آنها

Read More →

سکونت گاه های غیررسمی معضل مدیریت شهری ! (1)

 اصطلاح حاشيه نشيني يا زاغه نشيني یا سکونتگاه های غیررسمی و .. در كشورهاي در حال توسعه به محلات فقير نشيني اطلاق مي‌شود كه در اطراف شهرهاي بزرگ به وجود آمده و ساكنين اين مناطق به علل گوناگون نتوانسته‌اند جذب نظام اقتصادي- اجتماعي شهر شده تا از امكانات و خدمات شهري استفاده نمايند.

حاشیه نشینان به كسانی گفته مي‌شود كه در شهر سكونت دارند ولي به علل گوناگون نتوانسته اند جذب نظام اقتصادي شهر شوند و از خدمات شهري استفاده نمايند. حاشيه نشيني عبات است از وضع زندگي تمام كساني كه در جامعه شهری ساكنند ولي از نظر درآمد، بهره‌گيري از امكانات و خدمات در شرايط نامطلوبي به سر مي‌برند. در واقع كليه‌ي كساني كه از حالت توليدي گذشته خود بيرون آمده و به صورت نيروي انساني مازاد در حاشيه شهرها سكني مي‌گزينند. حاشيه ، فرهنگ مخصوص به خود دارد و اين فرهنگ يك شوه‌ي زندگي است. فرهنگ حاشيه نشيني بازتاب شيوه زندگي طبقات پايين اجتماع است كه معمولاً فرهنگ فقر شناخته مي‌شود. تقريبا اكثر كشورهاي جهان اعم از پيشرفته يا عقب نگه داشته شده دوره هايي از حاشيه نشيني را در شهرهاي خود تجربه كرده‌اند اما مشكل اصلي در كشورهاي جهان سوم نهفته است.

مديريت شهري وظيفه خدمت رساني و ارتقاي محيط شهري در کنار حفظ محيط هاي ساخته شده را بر عهده دارد, مشروط به حفظ محيط طبيعي ! اسکان غيررسمي از ديدگاه پژوهشگران به عنوان چالش توسعه پايدار شهري شناخته شده است. مداخلات انجام شده در پي سال ها نشان داده است موقعيت پس از تغيير اين سکونتگاه ها شرايط جديدي ايجاد نموده است که حل آنها به طول عمر شهرداران کفايت نمي نماید.

ترکيب روابط اجتماعي, مشکلات اقتصادي , ضعف زيرساخت ها و خدمات عمومي در اين نقاط بستر نامناسبي براي شرايط آتي اين مناطق به همراه دارد. توصيه هاي اخير, توجه ويژه به توانمندي هاي مردمي و ايجاد مشارکت عمومي را بر مداخلات کالبدی مقدم دانسته است, اما ناتواني نيروهاي شهرداري در درک واقعي نيازهاي اين محله ها خود عاملي مضاعف بر نامناسب تر شدن اين محيط ها و عدم درک آنها شده است.

مديريت شهري موظف است با درک موقعيت حقوقي خود و با شناخت وضعيت اين سکونتگاه ها, بدون پيش زمينه منفي نسبت به اين سکونتگاه ها براي بهبود آنها تلاش نمايد. اين نکته قابل توجه است پاره اي از انديشمندان اين محله ها را نتيجه بي توجهي برنامه ريزان شهري به اقشار کم درآمد مي دانند و ساخت اين محيط ها را کم هزينه ترين راه براي سکونت اين افراد دانسته اند. بهبود اين محله ها بدون درک اثرگذاري ابعاد اجتماعي ساکنين آنها بر محيط شهري و توسعه آتي محله خودشان به سادگي انجام پذير نخواهد بود. با اهميت شدن اين محلات از نظر اثرگذاري به فرايند هاي توسعه شهري و اثرهاي محتلف اجتماعي, اقتصادي و محيطي الزام مطالعه و پژوهش در اين حيطه را مشخص نموده است.

در این سری از مطالب با موضوع سکونتگاه های غیررسمی معضل مدیریت شهری ! به علل پیدایش و ایجاد این سکونت گاه ها و راهکارها و رهیافت ها پرداخت می گردد .

Read More →